1. - الیاده، میرچا (1372). رسالۀ در تاریخ ادیان. ترجمۀ جلال ستاری، تهران: انتشارات سروش.
2. - الیاده، میرچا (1382). از جادو درمانگران تا اسلام. ترجمۀ مانی صالحیعلامه، تهران: ورجاوند.
3. - الیاده، میرچا (1392). شمنیسم فنون کهن خلسه. ترجمۀ محمدکاظم مهاجری، تهران: نشر ادیان.
4. - آیرونز، ویلیام. جی (1386). ترکمنهای یموت، مطالعۀ سازمان اجتماعی در یک جمعیت ترکزبان در آسیای مرکزی. ترجمۀ محمدامین کنعانی، تهران: نقد افکار و سازمان میراثفرهنگی و گردشگری.
5. - بارتولد، واسیلی ولادیمیرویچ (1366). ترکستاننامه. ترجمۀ کریم کشاورز، تهران: انتشارات آگاه.
6. - بارتولد، واسیلی ولادیمیرویچ (1376). تاریخ ترکهای آسیای میانه. ترجمۀ غفار حسینی، تهران: توس.
7. - دیمور، جری (1389). زندگی و اندیشه بزرگان انسانشناسی. ترجمۀ هاشم آقابیگپوری و جعفر احمدی، تهران: انتشارات جامعهشناسان.
8. - سومر، فاروق (1380). اوغوزها. ترجمۀ آنادردی عنصری، گنبد کاووس: انتشارات حاجطلایی.
9. - عسکریخانقاه، اصغر؛ و کمالی، محمدشریف (1374). ایرانیان ترکمن. تهران: انتشارات اساطیر.
10. - عناصری، جابر (1368). مردمشناسی و روانشناسی هنری. تهران: انتشارات اسپرک.
11. - فرهمند، سبحان (1398). «پرخوان (شمن)»، 37 ساله، مصاحبهشونده (آذرماه).
12. - فکوهی، ناصر (1386). «نگاهی بر رویکرد تفسیری کلیفورد گیرتز با تأکید بر تفسیر او از پدیدۀ دینی». نامۀ علوماجتماعی، شمارۀ 31، صص: 123-103.
13. - قوا (1398). معروف به «قوا پرخوان»، 50 ساله، مصاحبهشونده (آذرماه).
14. - قفساوغلو، ابراهیم (2005). نام ترکمن مفهوم و ماهیت آن. ترجمۀ بیبیمریم شرعی. www.turkmenstudents.com.
15. - گیویان، عبدالله (1386). «کلیفورد گیرتز و دیدگاه تفسیری او در باب دین و فرهنگ». مطالعات فرهنگی و ارتباطات، دورۀ 3، شمارۀ 10، صص: 27-1.
16. - لوگاشووا، بیبیرابعه (1359). ترکمنهای ایران. ترجمۀ سیروس ایزدی و حسین تحویلی، تهران: شباهنگ.
17. -محمدی، احمدخان (1398). معروف به «احمد پرخوان (شمن)»، 50، ساله مصاحبهشونده (آذرماه).
18. - مرادی، منصور (1389). «موسیقی درمانی در ترکمنصحرا (پریخوانی)». فصلنامۀ علوماجتماعی. شمارۀ 48، صص: 219-187.
19. - مقصودی، منیژه (1392). «فرآیند تحول آئینهای درمانگری ترکمنهای ایران». پژوهشهای انسانشناسی ایران، دورۀ 3، شمارۀ 2، صص: 101-85.
20. - مولوی، مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی (1386). دیوان شمس. تصحیح: بدیعالزمان فروزانفر، تهران: امیرکبیر.
21. - مینورسکی، ولادیمر (1960). تاریخ مختصر ترکمن. ترجمۀ عباس مخبر، تهران: اسناد کتابخانه ملی.
22. - نادری، احمد (1391). «کلیفورد گیرتز، از پوزیتیویسم تا انسانشناسی تفسیری». پژوهشهای انسانشناسی ایران، دورۀ 2، شمارۀ 1، صص: 84-61.
23. - ندیمی، کمالالدین (1378). پژوهشهایی بر فرهنگ و تمدن مردم گلستان. گرگان: انتشارات مختومقلی فراغی.
24. - همیلتون، ملکم (1377). جامعهشناسی دین. ترجمۀ محسن ثلاثی، تهران: انتشارات تبیان.
25. - یاکوبسن، رومن (1366). شمنباوری و شمنیسم. ترجمۀ علیاصغر مرادی، تهران: انتشارات شباهنگ.
27. - Bosworth, C. E., (2003). Shamanism. History of civilization of central Asia. Vol. 5. UK.
28. - Buldick, J., (2012). Animal and Shaman. Anthropological Institute of Britain and Ireland UK.
29. - Chistina, P., (2007). Rock Art From Shamanism to Islam Within Turkic Oghuz. New York: The Rosen publishing group.
30. - Greetz, C., (1972). Islam observed: religious development in morocco and Indonesia. New haven: Yale university press.
31. - Geertz, C., (1973). Interpretation of Culture. Selected essays, basic Books. New York.
32. - Hasting, J., (1928). Encyclopedia of Religion and Ethics. Volum X1. New York. Ejin burgh.
33. - Inan, A., (1988). Musluman Turklerde samanizm kalintilari. makaleler ve Inceler. Ankara.
34. - Menges, K. H. (1995). The Turkic Languages and Peoples. Harrassowitz Verlag.
35. - Sultanova, R. (2014). From Shamanasim to Sufism: Women Islam and Cculture in Central Asia. I. B. Tauris.
36. - Tashbaeva, K. I. (2001). Petroglyphs of Central Asia. Nacional 'Naja' Kniznaja Plata.
37. - Wallis, R. J., (2019). “Art and shamanism: From Cave Painting to the Cube”. Religions. Vol. 10, No. 54, Pp: 1-20.