سال 7، شماره 24 - ( 5-1402 )
سال 7 شماره 24 صفحات 78-63 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Nable R. (2023). A Comparative Analysis of Ancient Persian Copper Alloy Weapons from a Private Collection in the USA. Parseh J. Archaeol. Stud.. 7(24), 63-78. doi:10.30699/PJAS.7.24.63
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-895-fa.html
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-895-fa.html
نیبل ریچارد.(1402). تحلیل سنجشی آلیاژهای مسی رزمافزارهای ایرانی باستان (یک مجموعۀ خصوصی در ایالات متحده آمریکا) مطالعات باستانشناسی پارسه 7 (24) :78-63 10.30699/PJAS.7.24.63
کارشناس ارشد مدیریت، متخصص خبره سلاحهای مفرغی باستان، الیجی، جورجیا، آمریکا. ، info@pricelesspast.com
چکیده: (2584 مشاهده)
این پژوهش به مطالعۀ سنجشی عنصر مس چهار رزمافزار ایرانی موجود در یک مجموعۀ خصوصی میپردازد. این چهار رزمافزار در یک مجموعۀ خصوصی در کشور آمریکا نگهداری میشود. دو رزمافزار نخستین (1-2) در دستۀ «دشنهها» میگنجند. این دستهبندی بهخاطر اندازۀ بلندی این دو در نظر گرفته شده است. در بررسی سنجشی، یک خنجر تا 30 سانتیمتر درازا، و دشنه در اندازۀ تقریبی 30 تا 50 سانتیمتر درنظر گرفته میشود؛ با وجود این، یک شمشیر بهطورکلی دارای اندازۀ بیشتر از 50 سانتیمتر تصور میشود. از آنجا که دادههای اصلی باستانشناسی (محوطه) درمورد این چهار رزمافزار را در اختیار نداریم، از این روی به آزمایشهایی برای فهم مکان احتمالی و نیز آزمایشهای میکروسکوپی (برای دیگر دادهها) روی آوردیم. بدینوسیله با ایندست آزمایشها، با شناخت عناصر تشکیلدهنده هم به اصالتیابی، هم برای شناخت خاستگاه فرهنگی آن تلاش کردیم. قبضۀ هر یک از این رزمافزارها دارای یک لبه یا فلنج در دو سو، ساخته شده که برای نگاهداشتن دستۀ برآمده از شاخ یا استخوان استفاده میشده است؛ با این سبک، استفاده از دسته را بسیار راحتتر، کاراتر نموده و طرحی زیباتر بدان بخشیده است. قبضههای هر چهار رزمافزار، هلالیشکل، همانند هستند. رزمافزار شمارۀ 2، نهتنها دارای قبضۀ هلالیشکل است، که دارای دستگیره هلالیشکل هم است. هر دو دشنۀ شمارۀ 1 و 2 دارای تیغههای مثلثیشکل هستند. با وجود این، تیغۀ رزمافزار شمارۀ 1 باریکتر در محل اتصال بهدسته است؛ رزمافزار شمارۀ 2 برخلاف شمارۀ 1، در نزدیکی دسته پهنتر می شود. آزمایشهای میکروسکوپی زمینه، این تصور را پیش میآورد که آلیاژ و یا شرایط دفن هر یک از این رزمافزارها متفاوت بوده است؛ این موضوع نیازمند مطالعات بیشتر است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصی باستانشناسی
دریافت: 1401/10/13 | پذیرش: 1402/2/15 | انتشار: 1402/5/30
دریافت: 1401/10/13 | پذیرش: 1402/2/15 | انتشار: 1402/5/30
فهرست منابع
1. - Mahboubian, H., (1997). Art of Ancient Iran: Copper and Bronze. London: Philip Wilson Publishers.
2. - Moorey, P. R. S., (1971). Catalogue of the Ancient Persian Bronzes in the Ashmolean Museum. Oxford: Clarendon Press.
3. - Moshtagh Khorasani, M., (2006). Arms and Armor from Iran: The Bronze Age to the End of the Qajar Period. Tübingen: Legat-Verlag.
4. - Muscarella, O. W., (1988). Bronze and Iron—Ancient Near Eastern artifacts in the Metropolitan Museum of Art. New York. The Metropolitan Museum of Art.
5. - Negahban, E. O., (1995). Weapons from Marlik. Berlin: Dietrich Reimer Verlag.
6. - Stutzinger, D., (2002). Mit Hieb und Stich: Bronzewaffen aus dem alten Iran. Die Sammlung von Grawert. Frankfurt: Museum für Vor- und Frühgeschichte – Archäologisches Museum.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |