1. - ابوالقاسمی، محسن، (1396). راهنمای زبانهای باستانی ایران. تهران: انتشارات سمت، چاپ دهم.
2. - ارفعی، عبدالمجید، (1387). گِلنوشتههای باروی تختجمشید. تهران: انتشارات مرکز دایرهالمعارف بزرگ اسلامی.
3. - اشمیت، رویدیگر، (1390). راهنمای زبانهای ایرانی. جلد اول: زبانهای ایرانی باستان و ایرانی میانه، مترجمان: عسکر بهرامی، حسن رضاییباغبیدی، آرمان بختیاری و نگین صالحینیا، تهران: ققنوس.
4. - آنتونی، دیوید، (1392). «باستانشناسی خاستگاه هندواروپاییان». ترجمۀ کامیار عبدی، مجلۀ مارلیک، شمارۀ 2، صص: 52-35.
5. - برجیان، حبیب، (1379). کتابت زبانهای ایران. تهران: سروش.
6. - تفضلی، احمد، (1389). تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. بهکوشش: ژاله آموزگار، تهران: نشر سخن.
7. - راشدمحصل، محمدتقی، (1390). کتیبههای ایرانباستان. دفتر پژوهشهای فرهنگی.
8. - رضاییباغبیدی، حسن، (1388). تاریخ زبانهای ایرانی. تهران: مرکز دایرهالمعارف بزرگ اسلامی.
9. - رضی، هاشم، (1367). فارسیباستان. تهران: انتشارات فروهر.
10. - رضی، هاشم، (1373). خودآموز خط و زبان اوستایی. تهران: فروهر.
11. - سرفراز، علیاکبر، و فیروزمندیشیرهجنی، بهمن، (1392). باستانشناسی و هنر دوران تاریخی ماد، هخامنشی، اشکانی، ساسانی. تهران: انتشارات مارلیک.
12. - شاپورشهبازی، علیرضا، (1350). جهانداری داریوش بزرگ. شیراز: دانشگاه شیراز.
13. - علییاریبابلقانی، سلمان، (1394). تحریر ایلامی کتیبههای داریوش بزرگ در بیستون. تهران: انتشارات مرکز.
14. - کنت، رولاند گراب، (1384). فارسی باستان (دستورزبان، متون، واژهنامه). ترجمۀ سعید عریان، تهران: پژوهشکدۀ زبان و گویش با همکاری اداره کل امور فرهنگی.
15. - لوکوک، پیر، (1389). کتیبههای هخامنشی. ترجمۀ نازیلا خلخالی، زیرنظر: ژاله آموزگار، تهران: فروزانروز.
16. - لیون، ب و میشل، س، (1394). خطهای میخی و رمزگشایی آنها. ترجمۀ فرنگیس دروشی، تهران: انتشارات آگه.
17. - مبینی، مهتاب، و دادور، ابوالقاسم، (1390). «ستون نماد قدرت در معماری هخامنشی». فصلنامۀ نگره، شمارۀ 19، صص: 94-81.
18. - ملکشهمیرزادی، صادق، (1366). «مروری بر تاریخچۀ مطالعات باستانشناسی در ایران». مجلۀ باستانشناسی و تاریخ، شمارۀ 2، صص: 73-57.
19. - موحدابطحی، محمد، (1395). سنگها و خواص اعجابانگیز. قم: انتشارات عطر عترت.
20. - مولایی، چنگیز، (1384). راهنمای زبان فارسی باستان. تهران: مهرنامک.
21. - مهرین، عباس، (1348). تاریخ ادبیات ایران در عصر هخامنشی. تهران: البرز.
22. - نارمنشارپ، رالف، (1346). فرمانهای شاهنشاهان هخامنشی. شیراز: دانشگاه شیراز.
23. - نیبور، کارستن، (1354). سفرنامۀ کارستن نیبور. ترجمۀ پرویز رجبی، تهران: انتشارات توکا.
24. - یانگ، کایلر، (1385). «جامعه و فرهنگ هخامنشی». ایران باستان. ترجمه و تدوین: یعقوب آزند، تهران: انتشارات مولی، صص: 52-1.
26. - Bartholomae, Ch., (1883). Handbuch der Altiranischen Dialekt. Leipzig.
27. - Gharib, B., (1968). “A Newly found inscription of Xerxes”. Iranica Antiqua, No. 8, Pp: 54-69.
28. - Hinz, W., (1973). Neue Wege im Altpersischen. Wiesbaden.
29. - Mayerhofer, M., (1979). Iranischer Personenamenbuch, Band I. Die Altiranischen Namen, Wien.
30. - Weissbach, F. H., (1911). Die Kellinschriftten Achameniden. Leipzig.