گاهنگاری نسبی محوطۀ شمس تبریزی خوی براساس مجموعۀ سفالی به‌دست آمده از کاوش باستان‌شناسی

گراوند, افراسیاب; جوانمردزاده, اردشیر; حسینی‌نیا, سیدمهدی; ملک‌پور, فاطمه

doi:10.22034/PJAS.8.27.259

EN FA

سال 8، شماره 27 - ( 3-1403 ) سال 8 شماره 27 صفحات 288-259 | برگشت به فهرست نسخه ها

‎ 10.22034/PJAS.8.27.259

Mendeley

Zotero

RefWorks

Garavand A, Javanmardzadeh A, Hosseyni Niya M, Malekpur F. (2024). Chronology of Shams Tabrizi Khoy Site based on Pottery Obtained from Archaeological Excavations. Parseh J Archaeol Stud. 8(27), 259-288. doi:10.22034/PJAS.8.27.259
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-573-fa.html

گراوند افراسیاب، جوانمردزاده اردشیر، حسینی‌نیا سیدمهدی، ملک‌پور فاطمه.(1403). گاهنگاری نسبی محوطۀ شمس تبریزی خوی براساس مجموعۀ سفالی به‌دست آمده از کاوش باستان‌شناسی مطالعات باستان‌شناسی پارسه 8 (27) :288-259 10.22034/PJAS.8.27.259

URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-573-fa.html

گاهنگاری نسبی محوطۀ شمس تبریزی خوی براساس مجموعۀ سفالی به‌دست آمده از کاوش باستان‌شناسی

افراسیاب گراوند^*¹

، اردشیر جوانمردزاده²

، سیدمهدی حسینی‌نیا³

، فاطمه ملک‌پور⁴

1- دکتری باستان‌شناسی، رئیس میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان‌های خوی و سلماس،خوی، ایران ، garavand.afra@gmail.com
2- دانشیار گروه باستان‌شناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3- پژوهشگر پسادکتری باستان‌شناسی دوران اسلامی، گروه باستان‌شناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4- کارشناس‌ارشد باستان‌شناسی، ادارۀ کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی آذربایجان‌غربی، شهر‌ خوی، ایران

چکیده: (1497 مشاهده)

شهرستان خوی به‌عنوان یکی از حوزه‌های باستان‌شناسی ایران، از مهم‌ترین کانون‌های حضور جوامع انسانی بوده است که فرآیند شکل‌گیری جوامع باستانی از ادوار پیش‌ازتاریخی تا دوران تاریخی و اسلامی در آن کاملاً مشهود و قابل کنکاش است. یکی از محوطه‌های شاخص این شهرستان، محوطۀ شمس تبریزی است که در شمال‌غربی شهر خوی درمیان محلۀ ربط و محلۀ امامزاده قرار دارد و در جبهۀ جنوبی آن، بنای یادبودی موسوم به «منارۀ شمس تبریزی» قرار گرفته است. این محوطه در سال 13۹۷ه‍.ش. با هدف بررسی لایه‌ها و نهشته‌های باستان‌شناختی و آگاهی از وجود دوره‌های فرهنگی با ایجاد سه گمانه در قسمت‌های شمالی و شرقی مورد کاوش باستان‌شناختی قرار گرفت. این پژوهش نتیجۀ مطالعۀ داده‌های سفالین محوطۀ مذکور است. بر این‌اساس، پرسش اصلی این پژوهش بدین‌صورت مطرح می‌شود؛ با توجه به تنوع گونه‌های سفالی و تطبیق آن‌ها با محوطه‌های دیگر، گاهنگاری محوطه دربر گیرندۀ چه دوره‌های فرهنگی است؟ یافته‌های این پژوهش، سفال‌های این محوطه را در دو گروه عمده سفال‌های لعاب‌دار (سفال‌های تک‌رنگ، چند‌رنگ، نقاشی روی لعاب، نقاشی زیرلعاب، اسگرافیاتو) و بی‌لعاب (سفال‌های قالب‌زده و معمولی) دسته‌بندی می‌کند که براساس گونه‌شناسی سفالینه‌ها و تطبیق آن‌ها با محوطه‌های دیگر باید گفت محوطۀ شمس تبریزی خوی استقرارگاهی متعلق به قرون میانی تا متأخر اسلامی است. اوج شکوفایی این محوطه مربوط به سد‌ه‌های میانۀ اسلامی بوده است و هم‌چنین باید خاطرنشان نمود که گونه‌های شاخص سفالی، هم‌سانی‌های نزدیکی را با دیگر مراکز در شمال‌غرب و غرب نشان می‌دهد که این موضوع، نشان از وجود شبکۀ ارتباطی و فرهنگی گسترده در منطقه بوده است و متون تاریخی و سفرنامه‌ها این نتیجه‌گیری را تقویت می‌کند.

واژه‌های کلیدی: خوی، محوطۀ شمس تبریزی، کاوش، سفال‌، گاهنگاری.

متن کامل [PDF 1631 kb] (411 دریافت)

نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصی باستان‌شناسی
دریافت: 1401/2/27 | پذیرش: 1401/6/2 | انتشار: 1403/3/10

فهرست منابع

1. - ابن‌حوقل، (1345). ایران در صوره‌الارض. ترجمۀ جعفر شعار، تهران: بنیاد فرهنگ ایران.

2. - اصطخری، ابواسحاق ابراهیم، (1340). ترجمۀ مسالک و الممالک. به‌کوشش: ایرج افشار، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.

3. - امیرحاجلو، سعید؛ و سقایی، سارا، (1397). «گسترش و تنوع گونه‌های سفال دوران اسلامی در سکونت‌های دشت نرماشیر کرمان». پژوهش‌های باستان‌شناسی ایران، 19: 226-207. DOI: 10.22084/NBSH.2019.17433.1823

4. - انصاری‌قزوینی، زکریا بن محمد بن محمود، (1366)، آثار البلاد و اخبارالعباد. تصحیح: سبوحی از روی چاپ تهران و هند.

5. - بهرامی، مهدی، (1327). صنایع ایران (ظروف سفالین). تهران: انتشارات دانشگاه تهران.

6. - تهرانی‌مقدم، جلال، (1313). تاریخ قم. چاپ تهران.

7. - توحیدی، فائق، (1379). فن و هنر سفالگری. تهران: سمت.

8. - جابز، گرترود، (1379). سمبل‌ها. کتاب اول، «جانوران». تهران: انتشارات کامیاب.

9. - چوبک، حمیده، (1391). «سفالینه‌های دوران اسلامی-شهر کهن جیرفت». مطالعات باستان‌شناسی، 4 (1): 112- 83. https://doi.org/10.22059/jarcs.2012.35377

10. - حبیبی، منصوره، (1381). «سیلک، نمادها و نشانه‌ها». کتاب ماه هنر، 45 و 50: 122-118.

11. - حیدری، رضا، (1386). «گمانه‌زنی محوطۀ منارۀ شمس تبریزی خوی». ارمیه: مرکز اسناد ادارۀ کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان آذربایجان‌غربی (منتشر‌نشده).

12. - حیدری، رضا؛ و عفیفی، ریحانه، (1381). «بررسی باستان‌شناختی شهرستان خوی جلد اول تا سوم». ارمیه: مرکز اسناد ادارۀ کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان آذربایجان‌غربی (منتشر‌نشده).

13. - حیدری، نرجس؛ عباس‌نژاد‌سرستی، رحمت؛ و فاضلی‌نشلی، حسن، (1397). «برهمکنش‌های فرهنگی عصرمفرغ مازندران برپایه داده‌های سفالی». مطالعات باستان‌شناسی، 17: 74-57. https://doi.org/10.22059/jarcs.2018.220765.142355

14. - خدادوست، جواد؛ موسوی‌حاجی، سید‌رسول؛ تقوی، عابد؛ و پور‌علی‌یاری‌گوکی، شهین، (1396). «بررسی و مطالعه تحلیلی سفالینه‌های محوطۀ مالین، شهرستان باخَرز (خراسان رضوی)». پژوهش‌های باستان‌شناسی ایران، 7(13): 172-157. DOI: 10.22084/NBSH.2017.6934.1289

15. - رفیعی، لیلا، (1377). سفال ایران از دوران پیش‌از‌تاریخ تا عصر‌حاضر. تهران: یساولی.

16. - ریاحی، محمدامین، (1375). «تربت شمس کجاست؟». مجلۀ کلک، 72: 28-29.

17. - ریاحی، محمد‌امین، (1378). تاریخ خوی. تهران: انتشارات طرح‌نو.

18. - زارعی، محمد‌ابراهیم؛ خاکسار، علی؛ مترجم، عباس؛ امینی، فرهاد؛ و دینی، اعظم، (1393)، «بررسی و مطالعه سفال‌های ایلخانی به‌دست آمده از کاوش‌های باستان‌شناسی ارزانفود». مجلۀ مطالعات باستان‌شناسی، 6 (2): 90-73. https://doi.org/10.22059/jarcs.2015.54174

19. - زریاب‌خوئی، عباس، (1366). «سازمان اداری ایران در زمان ایلخانان (2)». مجلۀ باستان‌شناسی و تاریخ، 2 (1): 39-29.

20. - دیماند، س. م.، (1365). راهنمای صنایع اسلامی. ترجمۀ عبدالله فریار، تهران: علمی و فرهنگی.

21. - دژم‌خوی، مریم، (1386). «نظری اجمالی به سفال قالب زدۀ عصر سلجوقی». باستان پژوهی، 9 (15): 31-27.

22. - سرلو، خوان ادوارد، (1388). فرهنگ نمادها. ترجمۀ مهر‌انگیز اوحدی، تهران: دستان.

23. - شاطری، میترا، (1394). «حوزه‌بندی گونۀ نقش‌کنده در گلابه در ایران (مطالعه موردی حوزۀ شرق و جنوب‌شرق)». دومین همایش ملی باستان‌شناسی ایران: 20-1.

24. - شریف‌کاظمی، خدیجه؛ محمدیان، فخرالدین؛ و موسوی‌حاجی، سیدرسول، (1396). «مطالعۀ نقش‌مایه‌های هندسی سفالینه‌های دوران میانی اسلام». هنرهای زیبا-هنرهای تجسمی، 22 (4): 100-87. DOI: 10.22059/JFAVA.2017.64030

25. - عابدی، اکبر، (1392). «گزارش کاوش باستان‌شناختی محوطۀ دوه‌گُز خوی». مرکز اسناد ادارۀ کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان آذربایجان‌غربی (منتشر‌نشده).

26. - عابدی، اکبر، (1395). «گاهنگاری مطلق (14C) و نسبی محوطه دوه‌گُز خوی با استفاده از روش طیف‌سنج جرمی شتاب‌دهندۀ (AMS)؛ شواهدی از دورۀ مس و سنگ انتقالی، دالما و پیزدلی». پژوهه باستان‌سنجی، 2 (1): 54-39. DOI: 10.29252/jra.2.1.39

27. - قوچانی، عبدالله، (1366). «کوزۀ فقاع». مجلۀ باستان‌شناسی و تاریخ، 2 (1): 45-40.

28. - کارگر، بهمن، (1383). «قالایچی: زیرتو مرکز مانا لایۀ IB، 1381-1378». مجموعه مقالات همایش بین‌المللی باستان‌شناسی ایران: حوزۀ شمال‌غرب، به‌کوشش: مسعود آذرنوش، تهران: سازمان میراث‌فرهنگی وگردشگری (پژوهشگاه)، پژوهشکدۀ باستان‌شناسی: 249-225.

29. - کوپر، جی. سی.، (1386). فرهنگ مصور نمادهای سنتی. ترجمۀ ملیحه کرباسیان، تهران: فرشاد.

30. - -کیانی، محمدیوسف، (1379). معماری ایران: دورۀ اسلامی. تهران: سمت

31. - کیانی، محمدیوسف؛ و کریمی، فاطمه، (1364). هنر سفالگری دورۀ اسلامی ایران. تهران: دانشکدۀ علوم توانبخشی، مرکز باستان‌شناسی ایران.

32. - گراوند، افراسیاب، (1400). «گزارش گمانه‌زنی به‌منظور لایه‌نگاری و تعیین عرصه و پیشنهاد حریم تپه‌چای خوی». ارومیه: مرکز اسناد ادارۀ کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان آذربایجان‌غربی (منتشر‌نشده).

33. - گراوند، افراسیاب؛ و ملک‌پور، فاطمه، (1396الف). «گمانه‌زنی محوطۀ دوزداغی خوی؛ محوطه‌ای در شمال‌غرب ایران». جستارهای باستان‌شناسی ایران پیش از اسلام. 4: 48-31. https://iaej.sku.ac.ir/article_10176.html

34. - گراوند، افراسیاب؛ و رضالو، رضا، (1397). «تفسیر شمایل‌نگارانه نقوش جانوری در قره‌کلیسا- چالدران». فصلنامۀ باستان‌شناسی پارسه، 6: 155-139. DOI: ‎ 10.30699/PJAS.2.6.143

35. - گراوند، افراسیاب؛ حاجی‌زاده، کریم؛ ملک‌پور، فاطمه؛ و عابدی، اکبر، (1398). «محوطۀ دوزداغی خوی استقرارگاهی از عصرمفرغ در شمال دریاچۀ ارومیه». فصلنامۀ باستان‌شناسی پارسه، شمارۀ 10: 37-25. DOI: 10.30699/PJAS.3.10.25

36. - لک‌‌پور، سیمین، (1389). کاوش‌ها و پژوهش‌های باستانی دره‌شهر (سیمره). تهران: پازینه.

37. - مخلصی، محمدعلی، (1379). «مناره‌ها». در: معماری ایران دورۀ اسلامی، گردآورنده محمد‌یوسف کیانی، تهران: انتشارات سمت.

38. - مستوفی، حمدالله، (1362). نزهه‌القلوب. به اهتمام: گای لسترنج، تهران: دنیای کتاب.

39. - مطراقچی، نصوحی‌السلاحی، (1379). بیان منازل سفر عراقین. ترجمه و تعلیق: رحیم رئیس‌نیا، تهران: سازمان میراث‌فرهنگی کشور.

40. - مقدم، علیرضا، (1390). «نگاهی بر کتاب مزارات خوی». گزارش میراث، 47-48: 90-89.

41. - ملک‌پور، فاطمه؛ و گراوند، افراسیاب، (1395)، «گزارش گمانه‌زنی تعیین عرصه و حریم محوطه دوزداغی خوی». ارومیه: مرکز اسناد ادارۀ کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان آذربایجان‌غربی (منتشر‌نشده).

42. - ملک‌پور، فاطمه؛ و گراوند، افراسیاب، (1397). «گزارش گمانه‌زنی محوطۀ شمس تبریزی خوی». ارومیه: مرکز اسناد ادارۀ کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان آذربایجان‌غربی (منتشر‌نشده).

43. - ملک‌پور، فاطمه، (1389). «مطالعه و تحلیل الگوهای استقراری مس‌وسنگ تا پایان مفرغ قدیم شهرستان‌های خوی و سلماس». پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد باستان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر (منتشرنشده).

44. - ولایتی، رحیم، (1396). گزارش کاوش وگمانه زنی به منظور تعیین عرصه وحریم شهر تاریخی اوجان- آذربایجان شرقی. تبریز: مرکز اسناد ادارۀ کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان آذربایجان‌شرقی (منتشر‌نشده).

45. - یاقوت‌حموی، شهاب‌الدین ابوعبدالله، (1323). معجم البلدان. ترجمۀ منزوی، بیروت: دارالاحیاء التراث العربی.

47. - Abedi, A., (2016). “Absolute (14C AMS) and Relative Chronology of Dava Göz Khoy; New Evidence of Transitional Chalcolithic”. Dalma and Pisdeli Cultures in NW IRAN, 2 (1): 39-54. https://doi:10.29252/jra.2.1.39 (In Persian).

48. - Abedi, A., (2012). “Report of the archeological exploration of the Dohgoz Khoi area”. Document center of the General Administration of Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism of West Azarbaijan province (unpublished), (In Persian).

49. - Amirhajloo, S. & Amirhajloo, S. (2019). “Distribution, Continuity and Diversity of Islamic Ceramics in the Settlements of Narmashir Plain, Kerman”. Pazhoheshha-ye Bastan shenasi Iran, 8(19): 207-226. https://doi: 10.22084/nbsh.2019.17433.1823 [in Persian].

50. - Ansari Qazvini, Z. M., (1366). The works of Al-Bilad and Akhbar al-Abad. Sabuhi's correction from Tehran and India (In Persian).

51. - Atil, E., (1973). Freer gallery of Art Fifth Anniversary Exhibition III, ceramic from the world of Islam. Wasingtin: Smthonian Institutation (In Persian).

52. - Bahrami, M., (1984). Iranian Industries (Ceramic Pottery). Tehran: Tehran University Press.

53. - Choubak, H., (2012). “Islamic pottery of ancient city of Jiroft”. Journal of Archaeological Studies, 4(1): 83-112. https://doi:10.22059/jarcs.2012.35377 (In Persian).

54. - Cooper, J., (2007). Illustrated Dictionary of Traditional Symbols. Translated by: Maliha Karbasian, Tehran: Farshad (In Persian).

55. - Demand, S. M., (2016). Guide to Islamic Industries. Translated by: Abdullah Faryar, Tehran: Scientific and Cultural (In Persian).

56. - Dezhmkhoy, M., (2006). “A brief overview of molded pottery of the Seljuk era”. Bastanpajuhi, 9(15): 27-31 (In Persian).

57. - Fehervari, G., (1980). Islamic Metalwork of the eight to the fifteenth century in the Keir collection. Faber & Faber, London (In Persian).

58. - Garavand, A.; Hajizadeh, K.; Malekpuor, F. & Abedi, A., (2020). “The Dozdaqi Area; Establishment of Bronze Age in the North of Urmia Lake”. Parseh J Archaeol Stud., 3(10): 25-37. https://doi:10.30699/PJAS.3.10.25 (In Persian).

59. - Garavand, A. & Rezalou, R., (2019). “Iconographic Interpretation of Animal Designs in the Ghareh Klisa of Chaldoran”. Parseh J Archaeol Stud., 2(6): 143-159. https://doi:10.30699/PJAS.2.6.143 (In Persian).

60. - Garavand, A. & Malekpur, F., (2018). “Speculation on Duzdaqi Khoy area,An area in northwestern Iran”. Journal of Iran's Pre Islamic Archaeological Essays, 2(2): 31-48 (In Persian).

61. - Gravand, A., (2021). “Speculation report in order to stratify and determine the area and proposal of Tepechai Khoi's sanctuary”. Urmia: Document Center of the General Administration of Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism of West Azarbaijan Province (Unpublished), (In Persian).

62. - Gravand, A., (2021). “Speculation report in order to stratify and determine the area and proposal of Tepechai Khoi's sanctuary”. Urmia: Document Center of the General Administration of Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism of West Azarbaijan Province (unpublished), (In Persian).

63. - Grube, E, J., (1991). “Ceramics xiv, the Islamic period 11 the 15th”. in: Encyclopedia Iranica, 5 (3): 311-327 (In Persian). https://iranicaonline.org/articles/ceramics-xiv

64. - Habibi, M., (2001). “Silk, Symbols and Signs”. Book of the Month of Art, 45 and 50: 122-118 (In Persian).

65. - Hall, A. R., (1934). “A new collection of Islamic Pottery". Bulletin of the Museum of Fine Arts, 32: 58-67 (In Persian).

66. - Hamavi, Y., (1944). Mojam al baladan. Vol 8. Translate by: Ali Naghi Manzavi. Tehran: Cultural Heritage [in Persian].

67. - Hamlin, C., (1975). “Dalma Tape”. Iran, 13: 111-127 (In Persian).

68. - Heydari, N.; Abbasnejad, R. & Fazeli, H., (2018). “Cultural Interactions in Mazandaran during Bronze Age”. Journal of Archaeological Studies, 10(1): 57-74. https://doi:10.22059/jarcs.2018.220765.142355 (In Persian).

69. - Heydari, R., (2016). “Speculation of the Shams Tabrizi Khoi minaret enclosure”. Ermia: Document Center of the General Administration of Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism of West Azarbaijan Province (unpublished), (In Persian).

70. - Heydari, R. & Afifi, R., (2008). “Archaeological Survey of Khoi County, Volumes I to III”. Ermia: Documents Center of the General Directorate of Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism of West Azarbaijan Province (unpublished), (In Persian).

71. - Ibn Hawql, M., (1966). Surah Al-Ard. Translate by: Jafar Shear. vol 2. Tehran: Amirkabir. [in Persian].

72. - Ibn Khordadbeh, A., (1992). Masalak al-Malak. Translate by: Saeed Khakrand. Tehran: Miras Melal. [in Persian].

73. - Istakhri, A. I. I .b. M. F., (1964). Masalak al-Mamalak. By: Iraj Afshar. Tehran: scientific and cultural. [in Persian].

74. - Jobs, G., (2000). Symbols -Book One, Janoran. Tehran: Zayedeh Publications (In Persian).

75. - Kargar, B., (2004). “Qalaichi: Zirto Center of Mana Layer IB, 1378-1381”. Proceedings of the International Conference on Archeology of Iran: Northwest Area, Masoud Azarnoosh's effort, Tehran: Cultural Heritage and Tourism Organization (Research), Archaeological Research Institute: 249- 225 (In Persian).

76. - Kayani, M. Y. & Karimi, F., (1985). “Pottery Art of the Islamic Period of Iran”.Tehran: Faculty of Rehabilitation Sciences, Iran Archeology Center (In Persian).

77. - Khodadoost, J.; Mousavi Haji, S. R.; Taghavi, A. & Pooraliyari, S., (2017). “An Analytical Study of the Pottery at the Malin Site (Bakharz)”. Pazhoheshha-ye Bastan shenasi Iran, 7(13): 157-172. https:// doi: 10.22084/nbsh.2017.6934.1289 (In Persian).

78. - Kiani, M. Y., (1379). Iranian Architecture: Islamic Period. Tehran: Samt.

79. - Kleiss, W., (1967). “Bericht Uber Zwei Erkundungsfahten in Nordwest Iran”. Archaeologische Mitteilungen Aus Iran, 2: 7-119 (In Persian).

80. - Kleiss, W., (1970). “Ausgrabungen in der Urartäischen Festung Bastam (Rusahinili) 1969”. Archäologische Mitteilungen Aus Iran, Neue Folge, 3: 7-65

81. - Kleiss, W., (1971). “Ausgrabungen in Der urarraischen Festung Bastam (Rusahinili) 1970”. Archaeologische Mitteilungen aus Iran, 3: 7-68 (In Persian).

82. - Lakpour, S., (2010). Archaeological excavations and researches of Dereshahr Valley (Simreh). Tehran: Pazineh (In Persian).

83. - Malekpour, F., (2009). “Study and analysis of settlement patterns of copper and stone until the end of the Old Bronze Age in Khoy and Selmas cities”. Master's thesis in archeology, Abhar Islamic Azad University (unpublished), (In Persian).

84. - Malekpour, F. & Gravand, A., (2015). “Speculation report on the determination of the area and privacy of Dozdaghi Khoi sit”. Urmia: Document Center of the General Directorate of Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism of West Azarbaijan Province (unpublished), (In Persian).

85. - Malekpour, F. & Gravand, A., (2017). “Speculation Report of Shams Tabrizi Khoi”. Urmia: Document Center of the General Directorate of Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism of West Azarbaijan Province (unpublished), (In Persian).

86. - Matrakčija, N. S., (2000). Saying the houses of Iraqi travel. Translated and edited, Rahim Raisnia, Tehran: Iran's Cultural Heritage Organization, (In Persian).

87. - Moghadam, A., (2011). “Looking at the Book of Khoi Tombs”. Heritage Report, 47-48: 90-89 (In Persian).

88. - Mostofi, H., (1983). Nozha al-Qulub. by: Mohammad Dabir Siyaghi. Tehran: Hadis Emrooz. [in Persian].

89. - Mukhsli, M. A., (2000). “Minarets”. in: The architecture of Iran during the Islamic period, Compiled by: Mohammad Youssef Kiani, Tehran: Samit Publications (In Persian).

90. - Quchani, A., (1987). “Bubble Ja”. Journal of Archeology and History, 2(1): 40-45 (In Persian).

91. - Salvini, M. P., (1960). Eiralo Zagros Elurmia. Rome Edizioni dell Aleneo (In Persian).

92. - Schnyder, R., (1968). “Saljuq pottrry in Iran”. The Memorial volume of the Vth International Congress of Iranian Art & Archaeology, Tehran-Isfehan-Shiraz, special pupbication of the Ministry of culture Arts, 102: 189-197 (In Persian).

93. - Serlo, J. E., (2009). The Culture of Symbols. Translated by: Mehrangiz Ohadi, Tehran: Dostan (In Persian).

94. - Sharifkazemi, K.; Mohamadian, F. & Mosavi Haji, S. R., (2017). “The study design style geometric motifs in medieval Islam potteries”. Journal of Fine Arts: Visual Arts, 22(4): 87-100. https://doi: 10.22059/jfava.2017.64030 (In Persian).

95. - Shatari, M., (2014). “Regionalization of Naqsh-kandeh type in Gulabeh in Iran (a case study of East and South-East region)”. Second National Conference of Iranian Archeology, 1-20 (In Persian).

96. - Tehrani Moghadam, J., (1934). Tarikh Qom. Tehran Press (In Persian).

97. - Touhidi, F., (2000). Pottery art and art. Tehran: Samt (In Persian).

98. - Velayati, R., (2016). Report of exploration and speculation in order to determine the area and sanctuary of the historical city of Ojan, East Azerbaijan (In Persian).

99. - Werness, H. B., (2004). The Continuum Encylopedia of Animal Symbolism in Art. Continuum, London-New York, Continuum (In Persian).

100. - Zarei, M. E.; Khaksar, A.; Motarjem, A.; Amini, F. & Dini, A., (2015). “Survey and Study of Ilkahanid Pottery from Archaeological Excavations in Arzanfood”. Journal of Archaeological Studies, 6(2): 73-90. https://doi: 10.22059/jarcs.2015.54174 (In Persian).

101. - Zariabkhoi, A., (1987). “Administrative organization of Iran during Ilkhanate (2)”. Journal of Archeology and History, 2(1): 29-39 (In Persian).

ارسال پیام به نویسنده مسئول

بازنشر اطلاعات
	این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.