logo
سال 5، شماره 17 - ( 9-1400 )                   سال 5 شماره 17 صفحات 141-133 | برگشت به فهرست نسخه ها

‎ 10.30699/PJAS.5.17.133
‎ 20.1001.1.26455048.1400.5.17.9.1

XML English Abstract Print

Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Akbarzadeh D. (2021). Indian Bamboo-Stick Carrier in Persepolis. Parseh J. Archaeol. Stud.. 5(17), : 7 doi:10.30699/PJAS.5.17.133
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-494-fa.html
اکبرزاده داریوش.(1400). یک هندی حامل چوب بامبو در تخت‌جمشید مطالعات باستان‌شناسی پارسه 5 (17) :141-133 10.30699/PJAS.5.17.133

URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-494-fa.html

یک هندی حامل چوب بامبو در تخت‌جمشید
داریوش اکبرزاده*
دانشیار گروه زبان‌های باستانی و متون کهن، پژوهشکدۀ زبان‌شناسی، کتیبه و متون پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران ، pasaak@yahoo.com
چکیده:   (6307 مشاهده)
بی‌گمان تخت‌جمشید یکی از مهم‌ترین محوطه‌های باستان‌شناسی جهان است. از سدۀ پیش تاکنون، کارهای علمی فراوانی دربارۀ این محوطه به چاپ رسیده است. با ‌وجود ‌این، مقالۀ حاضر به موضوعی کوچک و نو، آن‌هم دربارۀ ابزار روی شانه‌های یکی از هندیان از گروه فرستادگان هند در کاخ آپادانا داریوش بزرگ می‌پردازد. این تصویر برروی پلکان شرقی (نیز پلکان شمالی با آسیب‌دیدگی) به‌خوبی دیده می‌شود. نگارنده برخلاف تمام پژوهش‌های پیشین که این ابزار را «ترازو» نامیده‌اند، باور دارد که این ابزار صرفاً یک «چوب بامبوی هندی» است. واقعیت این است که در موضوع عنوان این مقاله، نمی‌توان به پژوهشی نقادی در یک‌صد سال گذشته تاکنون ارجاعی داد. دانشی پیشینیان چون «شاپورشهبازی (ایران)» به پیروی از «اشمیت»، ابزار موجود برروی شانۀ آن هندی در نقش خراج‌گزاران را «ترازو» تصور کرده‌اند. افزون‌تر، مهم‌ترین پرسش این است که، آیا ابزار موجود بر روی شانۀ هندی نگاریده‌شده در تخت‌جمشید، به‌شکل ترازوهای شناخته شدۀ جهان باستان همانند است؟ آیا دو سر انتهایی چوب (روی شانه) در اتصال به سبدهای آویزان (دو سوی)، نیازمند نوعی چفت‌و‌بست نیست؟ با وجود این، «بامبو» یکی از پرکاربردترین ابزارها در جابه‌جایی وسایل و اسباب شخصی در زندگی روزمرۀ هندیان بوده است و افزون‌بر آن، این چوب در آئین‌های هندوییسم چون حمل «آب مقدس گنگ» نیز جایگاهی خاص دارد. از ‌این‌روی و در این مقاله، نگارنده با توجه به جایگاه خاص چوب منعطف بامبو در پیشینۀ فرهنگی هند از کاربردهای روزانه تا باورهای دینی، دیدگاه ترازو بودن این ابزار را به چالش می‌کشد. برای این بررسی، با دریافت عکسی از مدیریت مجموعۀ تخت‌جمشید از یک‌سو، بررسی کارهای ارزشمند پیشین ازسوی دیگر، با تمرکز بر رسوم کهن‌سال و منابع نوشتاری هندی تلاش شده است تا نتیجه‌گیری روشنی، پیشِ‌روی خوانندگان قرار گیرد. 
شماره‌ی مقاله: 7
واژه‌های کلیدی: تخت‌جمشید، آپادانا، هند، چوب بامبو
متن کامل [PDF 562 kb]   (577 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصی باستان‌شناسی
دریافت: 1399/10/13 | پذیرش: 1400/1/21 | انتشار: 1400/9/30
فهرست منابع
1. - اکبرزاده، داریوش، (1385). سنگ‌نبشته‌های کرتیر موبدان‌موبد. تهران: پازینه.
2. - اکبرزاده، داریوش؛ و طاووسی، محمود، (1385). کتیبه‌های فارسی‌میانه (پهلوی ساسانی). تهران: خانۀ فرهیختگان هنر.
3. - بریان، پیر، (1381). امپراتوری هخامنشی. ترجمۀ ناهید فروغان، تهران: قطره-فرزان.
4. - بهار، مهرداد، (1369). بندهش (فرنبغ‌دادگی). تهران: توس.
5. - «تخت‌جمشید»، (1318). بی‌نا. مجلۀ ایران امروز. سال 1، شمارۀ 7 و 8، صص: 41-29.
6. - سامی، علی، (1389). تمدن هخامنشی. (دو جلد)، تهران: سمت.
7. - سعیدی، فرخ، (1376). راهنمای تخت‌جمشید، نقش‌رستم و پاسارگاد. تهران: سازمان میراث‌فرهنگی کشور.
8. - شاپورشهبازی، علیرضا، (1355الف). شرح مصور تخت‌جمشید. شمارۀ 6، انتشارات بنگاه تحقیقات هخامنشی.
9. - شاپور‌شهبازی، علیرضا، (1355ب). شرح مصور تخت‌جمشید. شیراز: بنیاد تحقیقات هخامنشی.
10. - شاپورشهبازی، علیرضا، (1388). راهنمای مستند تخت‌جمشید. تهران: سفیران، چاپ دوم.
11. - فارسنامۀ ابن‌بلخی، (1385). تصحیح و تحشیۀ گای لسترنج و رینولد آلن نیکلسون. تهران: اساطیر.
12. - قریب، بدرالزمان، (1374). فرهنگ سغدی (سغدی، فارسی-انگلیسی). تهران: فرهنگنان.
13. - ماری‌کخ، هایده، (1379). پژوهش‌های هخامنشی. ترجمۀ امیرحسین شالچی، تهران: آتیه.
14. - مصطفوی، محمدتقی، (1330). شرح اجمالی آثار تخت‌جمشید. تهران: تابان.
15. - هرتسفلد، ارنست، (1381). ایران در شرق‌باستان. ترجمۀ همایون صنعتی‌زاده، تهران: پژوهشگاه علوم‌انسانی و مطالعات فرهنگی.
17. - Akbarzadeh, D. & Tavusi, M. (2006). Middle Persian Inscriptions. Tehran: Khaneh Farhikhtagan (In Persian).
18. - Akbarzadeh, D., (2006). Inscriptions of Kartir the Mobed. Tehran: Pazineh (In Persian).
19. - Akbarzadeh, D., (2014). “China and the Myth of Jam”. Journal of Indo-European Studies, Vol. 42, No.1-2, Pp: 28-39.
20. - Apte, V. Sh., (2006). The Student’s English-Sanskrit Dictionary. New Delhi: Motilal Banarsiass.
21. - Bahar, M., (1990). Bundahishn (Franbagh-dadgi). Tehran: Tus (In Persian).
22. - Balasokulam (Hindu Dharma for kids, teachers and parents) (2005). New Delhi: HSS.
23. - Behnam, E., (1939). “Takht-e Jamshid”. Journal of Current Iran, Ist. No. 7-8, PP. 29-41 (In Persian).
24. - Briant, P., (2002). Histoire de l’Empire Perse. De Cyrus à Alexandre, Yrans. By: N. Forughan, Tehran: Qatreh-Farzan (In Persian).
25. - Buttner. J. & Renn, J., (2016). “The Early History of Weighing Technology from the Perspective of a Theory of Innovation”. Journal for Ancient Studies, No. 6. eds. G. Graßhoff and M. Meyer, Pp: 757-776.
26. - Callieri, F., (2004), “India (Political and Cultural Relations: Achaemenid Period)”. Encyclopaedia of Iranica, Columbia: Columbia University, Online.
27. - Chicago University (website): https://oi.uchicago.edu/collections/photographic-archives/persepolis/sasanian-rock-reliefs-naqsh-i-rustam-and-naqsh-i-rajab.
28. - Dube, R. K., (1991). “Gold Powder: Its Preparation & Application as Described in Ancient Sanskrit Texts”. Gold Bulletin, Springer, 24/3, Pp: 95-102.
29. - Gharib, B., (1995). Sogdian Glossary (Sogdian, English, Persian). Tehran: Farhangan (In Persian).
30. - Herzfeld, E., (2002). Iran in the Ancient East. Trans. by: H. Sana’tizadeh, Tehran: Human Studies Foundation (In Persian).
31. - Ibn Balkhi (2006). Fars-nama. Ed. by: G. le Strange and R. Nicholson, Tehran: Athatir (In Persian).
32. - Koch, H., (2000). Achämeniden-Studien. Trans. by: A. Shalchi, Tehran: Atiyeh (In Persian).
33. - Mustafavi, M., (1951). A Short Explanation about Persepolis. Tehran: Taban (In Persian).
34. - Nylander, C., (1974). “Biruni and Persepolis”. Acta Iranica I (Hommage Universel), Pp: 137-150, Leiden: Brill.
35. - Root, M. C., (1979). The Kings and Kingship in Achaemenids Art (Essay on the Creation of an Iconography of Empire), Acta Iranica IX. Brill.
36. - Saidi, F., (1997). Handbook of the Persepolis, Naghsh-e Rustam and Pasargadae.Tehran: ICHTO (In Persian).
37. - Sami, A., (2010). Achaemenid Civilization (I-II). Tehran: Samt (In Persian).
38. - Schmidt, E., (1953; 1957; 1970). Persepolis (I-III). Chicago: University of Chicago Press.
39. - Shahbazi, Sh, A., (2009). “Persepolis”. Encyclopaedia of Iranica, Columbia: Columbia University, Online.
40. - Shapur-Shahbazi, A., (1976). A Documentary Handbook of the Persepolis. Shiraz: Achaemenid Research Foundation (In Persian).
41. - Sharma, V. L. & Bhardwaj, H. C., (1989). “Weighing in Ancient India”. Indian Journal of History of Science, NASI, No. 24 (4), Pp: 329-336.
42. - Singh, V., (2017). Uprising of the Fools: Pilgrimage as Moral Protest in Contemporary India (South Asia in Motion). Stanford: Stanford University.
ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA
ارسال پیام به نویسنده مسئول

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.