روابط ایران و مصر در دورۀ داریوش یکم: تعاملات و سیاست‌های فرهنگی

خزائی, سهم‌الدین

doi:10.61882/PJAS.1193.884.1

EN FA

سال 9، شماره 34 - ( 12-1404 ) سال 9 شماره 34 صفحات 204-185 | برگشت به فهرست نسخه ها

‎ 10.61882/PJAS.1193.884.1

Mendeley

Zotero

RefWorks

Khazaei S. (2026). Relations between Persia and Egypt during the Reign of Darius I: Interactions and Cultural Policies. Parseh J. Archaeol. Stud.. 9(34), 185-204. doi:10.61882/PJAS.1193.884.1
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-1193-fa.html

خزائی سهم‌الدین.(1404). روابط ایران و مصر در دورۀ داریوش یکم: تعاملات و سیاست‌های فرهنگی مطالعات باستان‌شناسی پارسه 9 (34) :204-185 10.61882/PJAS.1193.884.1

URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-1193-fa.html

روابط ایران و مصر در دورۀ داریوش یکم: تعاملات و سیاست‌های فرهنگی

سهم‌الدین خزائی^*

استادیار گروه تاریخ، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. ، khazaei.s@lu.ac.ir

چکیده: (217 مشاهده)

این پژوهش به بررسی روابط فرهنگی میان ایران و مصر در دوران «داریوش» بزرگ (۵۲۱-۴۸۶پ.م.) می‌پردازد. فتح مصر توسط «کمبوجیه» قبل از سلطنت داریوش، این سرزمین را به یکی از ساتراپی‌های مهم امپراتوری هخامنشی بدل ساخت؛ اما ناآرامی‌های داخلی در اوایل سلطنت داریوش چالش‌هایی را برای ثبات این منطقه به‌وجود آورد. مسئله اصلی پژوهش، شناخت و تحلیل ماهیت تعاملات و سیاست‌های فرهنگی در روابط ایران و مصر در این دورۀ تاریخی است. هدف پژوهش ارائه توصیفی دقیق‌تر از این روابط با تمرکز بر تبادلات هنری، تجاری و مذهبی و هم‌چنین بررسی تأثیر سیاست‌های فرهنگی هخامنشیان بر فرهنگ مصر است. این پژوهش درصدد است تا تصویری جامع‌تر از تعاملات تمدنی میان دو تمدن بزرگ آن زمان و درکی بهتر از نفوذ و قدرت امپراتوری هخامنشی ارائه دهد. پرسش اصلی این است که، سیاست‌های فرهنگی داریوش یکم و تعاملات وی با مصر چگونه بوده است؟ فرضیۀ پژوهش این است که سیاست‌های فرهنگی داریوش منجر به تعاملات پویا و تبادلات قابل‌توجه فرهنگی بین ایران و مصر شده است. در این پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی با استفاده از منابع تاریخی و اسناد موجود بهره گرفته شده است. نتایج نشان می‌دهد که در کنار مبادلات سیاسی و اقتصادی، تعاملات فرهنگی قابل‌توجهی بین ایران و مصر وجود داشته است. داریوش با رویکردی هوشمندانه و احترام‌آمیز، تلاش کرد ضمن حفظ اقتدار، رضایت مردم مصر را نیز جلب کند؛ این سیاست‌ها شامل: احترام به مقدسات مصری، تدوین قوانین محلی با همکاری نخبگان، و احیای مدرسۀ پزشکی سائیس بوده است.

واژه‌های کلیدی: هخامنشیان، داریوش یکم، مصر، روابط فرهنگی، سیاست‌های مذهبی.

متن کامل [PDF 1064 kb] (39 دریافت)

نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: میان‌رشته‌ای
دریافت: 1404/3/15 | پذیرش: 1404/7/2 | انتشار: 1405/2/6

فهرست منابع

1. - آذری، علاءالدین، (1351). «روابط ایران و مصر در عهد باستان»، بررسی‌های تاریخی،7 (4): 127-168.

2. - اومستد، آلبرت تن آیک، (1383). تاریخ شاهنشاهی هخامنشی. ترجمۀ محمد مقدم، چاپ سوم، تهران: علمی و فرهنگی.

3. - بریان، پی‌یر، (1379). تاریخ امپراتوری هخامنشیان. جلد 1، ترجمۀ مهدی سمسار، چاپ سوم، تهران: زریاب.

4. - برشانی، ادّا، (1385). «اشغال مصر توسط ایران»، در: ایلیا گرشویچ (گردآورنده)، تاریخ ایران دورۀ هخامنشیان، از مجموعۀ تاریخ کمبریج، جلد 2، ترجمۀ مرتضی ثاقب‌فر، تهران: جامی: 376-406.

5. - بروسیوس، ماریا، (1400). شاهنشاهی هخامنشی از کورش بزرگ تا اردشیر اول. ترجمۀ هایده مشایخ، چاپ چهارم، تهران: نشر ماهی.

6. - داندامایف، محمد آ.، (1381). تاریخ سیاسی هخامنشیان. ترجمۀ خشایار بهاری، تهران: کارنگ.

7. - زرین‌کوب، روزبه؛ و خزائی، سهم‌الدین، (1392). «داریوش، حفر آبراهۀ سوئز و نقش آن در توسعۀ روابط تجاری در دورۀ هخامنشی». پژوهش‌های علوم تاریخی، 5 (1): 97-116.

8. - سامی، علی، (1388). تمدن هخامنشی. جلد 1، تهران: سمت.

9. - شارپ، رالف نورمن، (1346). فرمان‌های شاهنشاهان هخامنشی که بزبان آریائی (پارسی باستان) نوشته شده. شیراز: شورای مرکزی جشن‌های شاهنشاهی.

10. - فره‌وشی، بهرام، (1379). ایرانویج. چاپ پنجم، تهران: دانشگاه تهران.

11. - فکری ارشاد، جهانگیر، (1353). «داریوش بزرگ و حفر کانال سوئز». هنر و مردم، 13 (140 و 141): 49-52.

12. - قاسمی، محمد؛ و همکاران، (1399). «بررسی مناسبات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی ایران و مصر در زمان داریوش اول هخامنشی». پژوهشنامۀ تاریخ، 59: 149-172.

13. - قائم‌مقامی، جهانگیر، (1350). «سنگ‌نوشته‌های هخامنشی در ترعۀ نیل». بررسی‌های تاریخی، شمارۀ ویژه: 361-386.

14. - کورت، آملی، (1389). هخامنشیان. ترجمۀ مرتضی ثاقب‌فر، چاپ ششم، تهران: ققنوس.

15. - کوک، جان مانوئل، (1385). «ظهور هخامنشیان و بنیانگذاری امپراتوری هخامنشی»، در: ایلیا گرشویچ (گردآورنده)، تاریخ ایران دورۀ هخامنشیان، از مجموعۀ تاریخ کمبریج، جلد 2، ترجمۀ مرتضی ثاقب‌فر، تهران: جامی: 11-121.

16. - کوک، جان مانوئل، (1388). شاهنشاهی هخامنشی. ترجمۀ مرتضی ثاقب‌فر، چاپ چهارم، تهران: ققنوس.

17. - لوکوک، پی‌یر، (1400). کتیبه‌های هخامنشی. ترجمۀ نازیلا خلخالی، زیر نظر: ژاله آموزگار، چاپ ششم، تهران: فرزان روز.

18. - ملک‌زاده، فرخ، (1347). «معبد آمون در مصر». بررسی‌های تاریخی، 3 (3): 41-54.

19. - ولایتی، رحیم، (1388). «چگونگی ساخت کانال سوئز توسط داریوش و بررسی تأثیر سیاسی-اقتصادی آن در دورۀ هخامنشیان». مطالعات باستان‌شناسی، 1 (2): 177-202.

20. - ولایتی، رحیم، (1383). «معبد هیبیس یادگار معماری هخامنشیان در مصر». اثر، 36 و 37: 201-214.

21. - ولایتی، رحیم، (1378). «مطالعه بخشی از یافته‌های باستان‌شناسی مرتبط با هنر دورۀ هخامنشیان در مصر». باغ نظر، 10: 89-104.

22. - هینتس، والتر، (1378). داریوش و ایرانیان: تاریخ فرهنگ و تمدن هخامنشیان. ترجمۀ پرویز رجبی، تهران: نشر ماهی.

24. Reference

25. - Azari, A., (1972). “Relations between Iran and Egypt in Antiquity”. Bar-rasi haye Tarikhi, 7(4): 127–168. (In Persian).

26. - Bresciani, E., (2006). “The Persian Occupation of Egypt”. In: E. Gershevitch (Ed.), The Cambridge History of Iran: The Median and Achaemenian Peri-ods, Vol. 2. Translated by M. Saghebfar, Tehran: Jami: 376–406. (In Persian).

27. - Bresciani, E., (1998), “Egypt I”. in: Ehsan Yarshater (ed.), Encyclopaedia Iranica, 8: 247-249.

28. - Briant, P., (2000). History of the Achaemenid Empire. Translated by M. Samsar, Vol. 1, 3rd ed., Tehran: Zaryab. (In Persian).

29. - Brosius, M., (2021). The Achaemenid Empire from Cyrus the Great to Arta-xerxes I. Translated by H. Mashayekh, 4th ed., Tehran: Nashr e Mahi. (In Persian).

30. - Cameron, G., (1948). Persepolis Treasury Tablets. The University of Chicago Press, Chicago.

31. - Cook, J. M., (2006). “The Rise of the Achaemenids and the Foundation of the Achaemenid Empire”. In: E. Gershevitch (Ed.), The Cambridge History of Iran: The Median and Achaemenian Periods, Vol. 2. Translated by M. Sa-ghebfar, Tehran: Jami, pp. 11–121. (In Persian).

32. - Cook, J. M., (2009). The Persian Empire. Translated by M. Saghebfar, 4th ed., Tehran: Ghoghnous. (In Persian).

33. - Couyat, J. & Montet, P., (1912). Les inscriptions hiéroglyphiques et hiéra-tiques du Ouâdi Hammâmât. l'Institut français d'archéologie orientale.

34. - Dandamaev, M. A., (2002). The Political History of the Achaemenids. Translated by K. Bahari, Tehran: SAMT. (In Persian).

35. - Dandamayev, M. A. & Lukonin, V. G., (1989). The Culture and Social In-stitutions of Ancient Iran. Cambridge University Press.

36. - Diodorus of Sicily (1968). The Library of History. vol. 1-2, translation by C. H. Oldfather, Cambridge (Mass.) & London, The Loeb Classical Library.

37. - Farahvashi, B., (2000). Iranvij. 5th ed., Tehran: University of Tehran Press. (In Persian).

38. - Fekri Ershad, J., (1974). “Darius the Great and the Excavation of the Suez Canal”. Honar va Mardom, 13(140–141): 49–52. (In Persian).

39. - Ghasemi, M. et al., (2020). “A Study of the Political, Economic, and Cultur-al Relations between Iran and Egypt during the Reign of Darius I”. Pa-zhuheshnameh ye Tarikh, 59: 149–172. (In Persian).

40. - Gropp, G., (1990). Ein Porträt des Königs Dareios I im Hibis-Tempel, Ägypten / Das Bildnis im alten Iran - Achämeniden- bis Sasanidenzeit. Stuttgart: Steiner.

41. - Herodotus, (1957). The Persian Wars. Translated by A. D. Godley, Cam-bridge (Mass.) & London, The Loeb Classical Library.

42. - Hinz, W., (1975), “Darius und der Suez kanal”, Archaeologische Mittei-lungen aus Iran, Berlin, Neue folge band. 8, pp. 115-121.

43. - Hinz, W., (1999). Darius and the Persians: History, Culture, and Civilization of the Achaemenids. Translated by P. Rajabi, Tehran: Nashr e Mahi. (In Per-sian).

44. - Kent, R. G., (1953). Old Persian, grammer, texts and lexicon. second edition, American Oriental Society, New Haven, Connecticut.

45. - Kuhrt, A., (2010). The Achaemenids. Translated by M. Saghebfar, 6th ed., Tehran: Ghoghnous. (In Persian).

46. - Lecoq, P., (2021). The Achaemenid Inscriptions. Translated by N. Khalkha-li, under the supervision of Zh. Amouzgar, 6th ed., Tehran: Farzan Rooz. (In Persian).

47. - Malekzadeh, F., (1968). “The Temple of Amun in Egypt”. Barrasi haye Tarikhi, 3(3): 41–54. (In Persian).

48. - Olmstead, A. T., (2004). History of the Achaemenid Empire. Translated by M. Moghaddam, 3rd ed., Tehran: Elmi va Farhangi. (In Persian).

49. - Polyanus. (1793). Polyænus's Stratagems of war. translated from the original Greek, by R. Shepherd, F.R.S., London.

50. - Posener, G., (1936). La premiere domination Perse en Egypte: recueil d'inscriptions Hieroglyphiques. ‎Institut francais d'archeologie orientale, Le Caire.

51. - Qaem Maqami, J., (1971). “Achaemenid Inscriptions in the Nile Canal”. Barrasi haye Tarikhi, Special Issue: 361–386. (In Persian).

52. - Sami, A., (2009). The Civilization of the Achaemenids. Vol. 1. Tehran: SAMT. (In Persian).

53. - Schmidt, E. F., (1953). Persepolis I: Structures, Reliefs, Inscrip-tions (OIP 68). University of Chicago Press, Chicago.

54. - Sharpe, R. N., (1967). The Royal Inscriptions of the Achaemenid Kings Written in the Aryan (Old Persian) Language. Shiraz: Imperial Celebrations Central Council. (In Persian).

55. - Spiegelberg, W., (1914). Die sogennante demotische Chronik. Leipzig: J.C. Hinrichs.

56. - Strabon, (1966). The Geography of Strabo. Translated by: Horace Leonard Jones, Cambridge (Mass.) & London, The Loeb Classical Library.

57. - Tuplin, C., (1991). “Darius’ Suez Canal and Persian Imperialism”. in: Achaemenid History VI, Asia minor and Egypt: old cultures in a new Em-pire, Nederland Instituut Foor Het Nabije Oosten, Leiden.

58. - Velayati, R., (1999). “A Study of Some Archaeological Findings Related to Achaemenid Art in Egypt”. Bagh e Nazar, 10: 89–104. (In Persian).

59. - Velayati, R., (2004). “The Hibis Temple: An Architectural Legacy of the Achaemenids in Egypt”. Athar, 36–37: 201–214. (In Persian).

60. - Velayati, R., (2009). “The Construction of the Suez Canal by Darius and Its Political and Economic Impacts in the Achaemenid Period”. Motale‘at e Bas-tanshenasi, 1(2): 177–202. (In Persian).

61. - Wijngaarden W. D. V., (1876). Der Hibistempel in der Oase El-Chargeh. Zeitschrift Fur Agyptische Sprache Und Altertumskunde.

62. - Willeitner, J., (2003). Die ägyptischen Oasen: Städte, Tempel und Gräber in der Libyschen Wüste. Verlag von Zabern, Mainz.

63. - Winlock H. E., (1941). The Temple of Hibis in el khargeh Oasis. Part. I: The excavations Metropolitan Museum of Art, Egyptian Expedition, Publications XIII, New York.

64. - Yoyotte, J., (1972). “Les inscriptions hieroglyphiques Darius et l’Egypte”. Journal Asiatique, 260/3-4: 253-266.

65. - Zarrinkoub, R. & Khazaei, S., (2013). “Darius, the Excavation of the Suez Canal, and Its Role in the Development of Trade Relations in the Achaeme-nid Period”. Pazhuhesh haye Olum e Tarikhi, 5(1): 97–116. (In Persian).

ارسال پیام به نویسنده مسئول

بازنشر اطلاعات
	این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.