وقوع جنگ جهانی اول در اروپا و انقلاب مشروطه در ایران، در دوران اوج مدرنیته و تلاش زنان در تحول جایگاه اجتماعیشان، ویژگیهای متفاوتی در نوع پوشش زنان بهوجود آورد. در اینراستا تطبیق پوشاک زنان قاجار با زنان در اروپا کمتر موردتوجه بوده که در این پژوهش تطبیق با پوشاک زنان بریتانیایی و مشخصاً لندن انجام پذیرفته است. این پژوهش در تلاش برای پاسخگویی به این پرسش است که، تحولات اجتماعی زنان تهران و لندن در بازۀ زمانی موردنظر تا چه اندازه در سبک پوشش آنها مؤثر واقعشده و معنای نزدیکتری به زن مدرن را بهوجود آورده است؟ فرضیۀ تفاوت در ماهیت تحولات اجتماعی دو کشور و سابقۀ قدیمیتر تغییرات مدرنیته در بریتانیا را نشان میدهد که در ایران بیشتر بهصورت مظاهری از مدرنیزاسیون بهوقوع پیوست. پژوهش حاضر از نوع کیفی و شیوۀ توصیفی با رویکرد مطالعات تطبیقی هنر است. یافتهها نشان میدهند که تحولات پوشاک زنان با نقش اجتماعی موردانتظار از زن معاصر در ایران مطابقت ندارد. تحولات پوشاک زنان در بریتانیا درپیِ تلاش برای کسب آزادیهای مدنی بیشتر، به راحتتر، آزادتر و متنوعتر شدن لباسها انجامید؛ اما در ایران تغییرات لباس زنان تقلیدی بود و تناسبی با تحولات اجتماعی نداشت؛ بهگونهای که بیشترین تغییرات در لباس اندرونی زنان حاصل شد که تحتتأثیر عواملی چون واردات بیرویۀ منسوجات متنوع و گاه ارزانقیمت، ورود چرخخیاطی و... به نمونههای غربی مانند: پیراهن، بلوز دامن، کتودامن و... تبدیل گردید و لباس بیرونی زنان قاجار همچنان چادر، چاقچور و روبنده، منطبق با عرف جامعه بود؛ بهعبارتی زنان اروپایی لباس خود را در سازگاری با فعالیتهای اجتماعی تغییر دادند، ولی زنان قاجار نتوانستند در تقابل با عرف جامعه به تغییر لباس اجتماعی خود دست پیدا کنند.
