این پژوهش از رویکردی ترکیبی برپایۀ مطالعات مربوط به آثار تاریخی برجای مانده از دورۀ سامانیان، گزارشهای متنشناسی همراه با مطالعات مدرن تبارشناسی (ژنتیکی) برای هدف خود بهره خواهد برد؛ هدف از این ترکیب، پرده برداشتن از هویت کسانی است که از دوردستترین کران جغرافیایی، یعنی از شرقیترین بخشهای آسیای میانه تا به شمال اروپا در موضوع بازرگانی فعال بودند. این پژوهش به «هویتشناسی» کسانی میپردازد که در مسیر بازرگانی این کران (بیرون از اروپا) فعال بودند. در حقیقت، این پژوهش بار دیگر به اهمیت و جایگاه ایران (پارس) در تاریخ اروپا و آسیای میانه (در این دوره) مهر تأیید میزند. اطلاعات موجود برپایۀ آثار و متون، شواهد موردنیاز برای فهم شبکۀ گستردۀ تجارت و مردمی که مسئول جابهجایی این کالاها بودند، شناخت آن مردمان و افکارشان را به ما میدهد. این جستار، گواهی پژوهشهای تبارشناسی اخیر از دو گروه قومی بهنام «روس» یا «وایکینگ» است؛ و البته عمدتاً با ترکیبی از اسکاندیناویها، اسلاوها، ترکها تا به مردمان محلی را شامل شده است. آندسته از متون عربی-فارسی که به موضوع پیوند میان روس و اروپای شرقی میپردازد پیشتر و بهدرستی ازسوی «توریر جانسون هاراندل» مورد بررسی قرار گرفته است. در این متون، قوم روس با نامهای دیگر چون «مجوس»، «نرثمانی»، «اوردومان»، «وارنک» و دیگر اسامی نیز نامیده شده است. یکی از دیدگاههای قابل دفاع وی، تأثیر فرهنگ ترک بر قوم روس بوده است. این اصل و نسب بههم پیچیدۀ این اقوام، بهیاری پژوهشهای ژنتیکی اخیر و نیز شواهد باستانشناسی مورد بحث قرار خواهد گرفت. بهعنوان نتیجهگیری، اصطلاح «روس» نه بهعنوان نام یک «گروه قومی»، که به یک «شیوۀ زندگی» اشاره دارد.
