سال 7، شماره 24 - ( 5-1402 )
سال 7 شماره 24 صفحات 24-7 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Biglari F, Dashtizadeh A, Zarei S, Amini S, Ghasimi T. (2023). Dehtal, Evidence of the Large Flake Acheulean at the North of the Persian Gulf, Iran. Parseh J. Archaeol. Stud.. 7(24), 7-24. doi:10.30699/PJAS.7.24.7
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-889-fa.html
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-889-fa.html
بیگلری فریدون، دشتی زاده عبدالرضا، زارعی سپهر، امینی صارم، قسیمی طاهر.(1402). دهتل، شواهدی از تولید تراشههای بزرگ آشولی در شمال خلیجفارس مطالعات باستانشناسی پارسه 7 (24) :24-7 10.30699/PJAS.7.24.7
فریدون بیگلری*1 
، عبدالرضا دشتی زاده2 ، سپهر زارعی3 ، صارم امینی4 ، طاهر قسیمی5
، عبدالرضا دشتی زاده2 ، سپهر زارعی3 ، صارم امینی4 ، طاهر قسیمی5
1- مسئول بخش پارینهسنگی، موزه ملی ایران، تهران، ایران ، fbiglari@gmail.com
2- کارشناسارشد باستانشناسی سازمان میراثفرهنگی منطقۀ آزاد قشم، قشم، ایران.
3- اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان هرمزگان، بندرعباس، ایران.
4- گروه پژوهشی زمینباستانشناسی، شرکت زمین ریز کاوان، تهران، ایران.
5- دانشجوی دکتری باستانشناسی، گروه باستانشناسی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
2- کارشناسارشد باستانشناسی سازمان میراثفرهنگی منطقۀ آزاد قشم، قشم، ایران.
3- اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان هرمزگان، بندرعباس، ایران.
4- گروه پژوهشی زمینباستانشناسی، شرکت زمین ریز کاوان، تهران، ایران.
5- دانشجوی دکتری باستانشناسی، گروه باستانشناسی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
چکیده: (2755 مشاهده)
فناوری مرکب آشولی در حدود 1.7 میلیون سال پیش در آفریقا پدیدار شد و تا حدود 1.5 میلیون سال پیش در غرب و جنوب آسیا منتشر شد. پراکنش آشولی به جنوب آسیا طی پلیستوسن قدیم نشان میدهد که ایران یا حداقل بخشهایی از آن نیز طی این زمان در محدوده پراکنش فرهنگ آشولی قرار داشته است. ایران از اینلحاظ همچون پل ارتباطی بین دو منطقۀ مهم شبهجزیرۀ عربستان و شبهقارۀ هند است که هر دو منطقه دارای شواهد غنی از فرهنگ آشولیاند. در نتیجه ایران، خصوصاً جنوب آن بهطور بالقوه اهمیت بسیار زیادی در شناخت چگونگی پراکنش این فرهنگ و ویژگیهای آن دارد. اما باوجود اهمیت این منطقه، اطلاعات ما از استقرارهای پارینهسنگی قدیم، خصوصاً آشولی در آن بسیار اندک است. در این پژوهش یافتههای جدیدی از منطقۀ دهتل در هرمزگان معرفی میشوند که ازلحاظ فناوری و گونهشناسی قابل انتساب به فرهنگ آشولی هستند. در بررسی مقدماتی این محوطۀ وسیع که بین رشتهکوه پرلاور و روستای دهتل واقعشده، مجموعۀ کوچکی از دستتراشهای سنگی گردآوری شد که شامل یک تبردستی، یک خراشندۀ انتهایی بزرگ، یک سنگمادر و یک تراشۀ بزرگ است که در محدودۀ کوچکی در حاشیۀ روستای دهتل یافت شدند. علاوهبر این در بررسی بخش بالایی مخروطافکنههای آبرفتی کوه پرلاور و تنگۀ خشووه تعدادی تختهسنگهای نیمهمدور بررسی شدند که در سطح دو نمونۀ آنها آثار برداشت تراشههای بزرگ مشاهده شد. در این پژوهش ویژگیهای فناوری و گونهشناسی یافته معرفی و در بستر منطقهای موردبحث قرارگرفتهاند.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصی باستانشناسی
دریافت: 1401/8/9 | پذیرش: 1401/12/10 | انتشار: 1402/5/30
دریافت: 1401/8/9 | پذیرش: 1401/12/10 | انتشار: 1402/5/30
فهرست منابع
1. - Anjamrouz, S., (2018). “Archaeological survey of the proposed Bandar Abbas-Kerman Highway (Hormozgan Province)”. Proceedings of the 16th Annual Symposium on the Iranian Archaeology,: 35-38, Iranian Center for Archaeological Research, Tehran.
2. - Bar-Yosef, O. & Belfer-Cohen, A., (2001). “From Africa to Eurasia-early dispersals”. Quaternary International, 75: 19–28. https://doi.org/10.1016/S1040-6182(00)00074-4
3. - Berberian, M., (1995). “Master ‘blind’ thrust faults hidden under the Zagros folds: active basement tectonics and surface morphotectonics”. Tectonophysics, 241: 193–224. https://doi.org/10.1016/0040-1951(94)00185-C
4. - Biglari, F. & Shidrang, S., (2006). “The Lower Paleolithic Occupation of Iran”. Near Eastern Archaeology, 69(3–4): 160-168.
5. - Biglari, F. & Jahani, V., (2011). “The Pleistocene Human Settlement in Gilan, Southwest Caspian Sea: Recent Research”. Eurasian Prehistory 8 (1-2): 3-28.
6. - Dashtizadeh, A., (2010). “Preliminary report on the discovery of a Late Lower Palaeolithic and Middle Palaeolithic site on the Island of Qeshm, Persian Gulf”. Iranian Archaeology, 1(1): 15-20.
7. - Dashtizadeh, A., (2019). “The earliest human occupation in the northern coasts of the Persian Gulf”. in: Nokandeh, J., Dashtizadeh, A., Ghafouri, O. (eds), The Persian Gulf, an Archaeological Perspective: 9-26, Mahmoud Afshar Foundation and National Museum of Iran, Tehran.
8. - Dennell, R. W., (2009). The Palaeolithic settlement of Asia. Cambridge University Press.
9. - Dennell, R. W., (2018). “The Acheulean Assemblages of Asia: A Review”. In: Gallotti, R., Mussi, M. (eds) The Emergence of the Acheulean in East Africa and Beyond. Vertebrate Paleobiology and Paleoanthropology. Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-319-75985-2_10
10. - Lepre, C.; Roche, H.; Kent, D. et al. (2011). “An earlier origin for the Acheulian”. Nature, 477: 82–85. https://doi.org/10.1038/nature10372.
11. - Pappu, S.; Gunnell, Y.; Akhilesh, K.; Braucher, R.; Taieb, M.; Demory, F., et al. (2011). “Early Pleistocene Presence of Acheulian hominins in south India”. Science, 331(6024): 1596–1599. DOI: 10.1126/science.1200183
12. - Perry, J. T.; Setudehnia, A. & Nasr, M., (1965). Geological Map of South-East Fars, Scale 1: 250,000. Geological and Exploration division, Iranian Oil Operating Companies, Tehran.
13. - Rolland, N., (2001). “The Initial Peopling of Eurasia and the Early Occupation of Europe in Its Afro-Asian Context: Major Issues and Current Perspectives”. in: A Very Remote Period Indeed: Papers on the Paleolithic Presented to Derek Roe: 78–94, edited by S. Milliken and J. Cook. Oxford: Oxbow Books.
14. - Sarnthein, M., (1972). “Sediments and history of the postglacial transgression in the Persian Gulf and northwest Gulf of Oman”. Marine Geology, 12(4): 245-266. https://doi.org/10.1016/0025-3227(72)90002-3
15. - Smith, P. E. L., (1986). Paleolithic Archaeology in Iran. The University Museum, University of Pennsylvania, Philadelphia.
16. - Thibault, C., (1977). Préhistoire de la région de Minab (Iran). Rapport dact., October 1977. Bordeaux: Institut de Préhistoire et de Géologie du Quaternaire.
17. - Tchernov, E., (1987). “The age of the Ubeidiya Formation, an Early Pleistocene hominid site in the Jordan Valley”. Journal of Earth-Sciences, 36(1-2), 3-30.
18. - Walker, R. T.; Ramsey, L. A. & Jackson, J., (2011). “Geomorphic evidence for ancestral drainage patterns in the Zagros Simple Folded Zone and growth of the Iranian plateau”. Geological Magazine, 148(5-6), 901-910. DOI: 10.1017/S0016756811000185
19. - Zarei, S., (2015). “Lithic Industries of the Pleistocene Communities in the Minab Plain, North of the Hormuz Strait (the Assemblage of C. Thibault Survey, 1977)”. M.A. thesis, Zahedan: University of Sistan & Baluchestan (Unpublished).
20. - Zarei, S,. (2019). “Paleolithic Researches in Northern Persian Gulf and Oman Sea: New Finds in Hormozgan”. In: H. Khosheghbal and A. Arab (eds.), The 7th International Congress of Young Archaeologists: Iran and Neighboring Regions, 262, Tehran: University of Tehran.
21. - Zarei, S., (2021a).” The First Evidence of the Pleistocene Occupation in the Hormuz Island: A Preliminary Report”. Bulletin of Miho Museum, 21: 101-110.
22. - Zarei, S., (2021b). “Quartz Usage as a Raw Material and Its Influences on the Strategy of Lithic Technology: Thibault’s Survey Assemblage at the Northern Littoral of Strait of Hormuz 1977; Collection of Iran National Museum”. Journal of Iran National Museum, 2(1): 13-26. DOI:10.22034/JINM.2021.253013
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |