سال 2، شماره 3 - ( 3-1397 )
سال 2 شماره 3 صفحات 18-7 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Hourshid S, Abbasnejhad Sarseti R. (2018). The Paleolithic Area of Dalpari in Dehloran, Ilam. Parseh J Archaeol Stud. 2(3), 7-18. doi:10.30699/PJAS.2.3.7
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-55-fa.html
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-55-fa.html
هورشید شقایق، عباسنژادسرستی رحمت.(1397). پهنه پارینهسنگی دالپریِ دهلران، ایلام مطالعات باستانشناسی پارسه 2 (3) :18-7 10.30699/PJAS.2.3.7
1- کارشناس گروه پژوهشی پیشازتاریخ و انسان کهن، پژوهشکدۀ باستانشناسی ، Shaghayegh_hourshid@yahoo.com
2- استادیار گروه باستانشناسی، دانشگاه مازندران
2- استادیار گروه باستانشناسی، دانشگاه مازندران
چکیده: (8400 مشاهده)
چکیده
دشت دهلران بهدلیل موقعیت خاص جغرافیایی خود همواره یکی از مراکز جمعیتی در جنوبغرب ایران بهشمار آمده و بهدلیل وجود رودخانههای دائمی و فصلی و زمینهای حاصلخیز از دیرباز منطقۀ مناسبی برای سکونت و تأمین مایحتاج اولیه انسان محسوب میشده است. از لحاظ چشمانداز طبیعی این دشت به سه ناحیۀ شرقی، میانی و غربی قابل تقسیم است. ناحیۀ نخست که شامل شرق دشت است متشکل از دیوارهای از ارتفاعات و دامنههای زاگرس است. ناحیۀ دوم یا میانی شامل زمینهای مشرف بر این ارتفاعات است که بهوسیلۀ مسیلهای منشعب از ارتفاعات و آبشستهای جاری از آنها پوشیده از سنگ و رسوبات درشتدانه است و ناحیۀ سوم یا غربی نیز شامل محوطههای استقراری نوسنگی تاکنون و زمینهای کشاورزی است. اما در کل این سه ناحیه درکنار هم از دیرباز بهدلیل وجود پناهگاههای صخرهای در دامنههای زاگرس مأمن مناسبی برای زیست انسان بوده و از طرف دیگر بهدلیل پوشش گیاهی و جانوری مناسب، تأمینکنندۀ غذای موردنیاز گروههای انسانی بهشمار میآمده است. همچنین بهدلیل وجود شاکلۀ کنگلومرایی ارتفاعات شرقی دشت، دسترسی انسان به منابع غنی سنگ خام جهت تأمین و ساخت ابزارهای سنگی مورد نیازش بسیار آسان بوده؛ چنانکه در بررسی زمستان 1394 ش. حجم عظیمی از ابزارهای پراکنده در نیمۀ شرقی دشت دهلران خود مؤید این مطلب بود. این پهنه که بیش از 30 کیلومتر طول دارد و در مسیر دامنۀ ارتفاعات دالپری زاگرس مشرف بر دشت دهلران تا دشت عباس را دربر میگیرد، پوشیده از ابزارهای سنگی است که شامل نمونههای شاخص پوئینتها، تیغهها، سنگهای مادر شعاعی و تراشههای لوالوا است. این نمونهها میتواند نشانۀ حضور انسان دستکم از دورۀ پارینهسنگی میانی باشد. این مهم با توجه به وجود محوطههای استقراری نوسنگی تا اواخر دوران اسلامی نشانۀ یک روند طولانی از حضور انسان در این منطقه است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصی باستانشناسی
دریافت: 1397/5/1 | پذیرش: 1397/5/1 | انتشار: 1397/5/1
دریافت: 1397/5/1 | پذیرش: 1397/5/1 | انتشار: 1397/5/1
فهرست منابع
1. - زینیوند، محسن (1395). «مطالعه تاریخی- فرهنگی و بررسی باستان شناسی طرح موسوم به گرمسیری؛ دشت دهلران (فصل نخست)». گزارشهای پانزدهمین گردهمایی سالانۀ باستانشناسی ایران، تهران: پژوهشکدۀ باستانشناسی پژوهشگاه سازمان میراثفرهنگی، صنایع دستی و گردشگری. صص: 279-273.
2. - مترجم، عباس و محمدیفر، یعقوب (1384). «گزارش فصل دوم بررسی و شناسایی شهرستان دهلران». سازمان میراثفرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان ایلام (منتشرنشده).
3. - ملکشهمیرزادی، صادق (1382). ایران در پیشازتاریخ (باستانشناسی ایران از آغاز تا سپیدهدم شهرنشینی)، تهران: معاونت پژوهشی سازمان میراثفرهنگی کشور. چاپ دوم.
4. - نوراللهی، روحالله (1385الف). «گزارش فصل سوم و چهارم (جلد اول) بررسی و شناسایی شهرستان دهلران، بخش موسیان». سازمان میراثفرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان ایلام (منتشرنشده).
5. - نوراللهی، روحالله (1385ب) «گزارش فصل سوم و چهارم (جلد دوم) بررسی و شناسایی شهرستان دهلران، بخش موسیان». سازمان میراثفرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان ایلام (منتشر نشده).
6. - هول، فرانک (1393)، باستان شناسی غرب ایران. ترجمۀ زهرا باستی، تهران: انتشارات سمت. چاپ ششم.
8. - Abdi, K. (2001). “A Visit to Deh Luran Plain”, Antiquity 75, P.P. 247-250.
9. - Gautier, J. E. & Lampre, G. (1905). “Fouilles de Mousian”, Memoires de la Mission Archeologique de Perse, Vol. 8, Paris.
10. - Hole, F. (2014). Nine thousand social changes in western Iran, from book of The Archaeology of Western Iran, effort of Frank Hole, Translate by Zahra Basti, Tehran: Samt press.
11. - Hole, F. & Flannery, K. & Neely, J. A. (1969). Prehistory and Human ecology of the Dehluran plain, An Early Village Sequence from Khuzistan, Iran, Memoirs of Museum of Anthropology University Michigan, Number 1.
12. - Malek Shahmirzadi, S. (2003). Prehistoric Iran (Iran from the Earliest Times to the Dawn of Urbanism), Tehran: Press of cultural heritage, handicrafts and tourism organization of Iran.
13. - Miroschedji, P. (1977). Prospections archaeologies au Khuzistan, Rapport.
14. - Motarjem, A. & Mohamadifar, Y. (2004). “The Report of Chapter Two of Survey Dehloran County”, Archive administration of cultural heritage in Ilam Province (unpublished).
15. - Neely, J. A. & Wright, H. T. (1994). Early Settlement & Irrigation on the Del Luran Plain: Village & Early State Societies in Southwestern Iran, Published by University of Michigan Museum.
16. - Norallahi, R. (2006a). “The Report of Chapter Three & Fourth (Vol. I) Survey Dehloran County, Musian section”, Archive administration of cultural heritage in Ilam Province (unpublished).
17. - Norallahi, R. (2006b). “The Report of Chapter Three & Fourth (Vol. II) Survey Dehloran County, Musian section”, Archive administration of cultural heritage in Ilam Province (unpublished).
18. - Olszewski, D. & Dibble, H. (1993). The Paleolithic Prehistory of the Zagros- Taurus, published by the University Museum University of Pennsylvania.
19. - Zeynivand, M. (2016). “The Study of Historical-Cultural and Archaeological Survey the Tropical Scheme, Dehloran Plain (First Chapter)”, 15th annual symposium on the Iranian archaeology, P.P. 273-279.
20. - Zeynivand, M. (2017). “An Acheulean biface from the Deh Luran Plain, Iran”, Antiquity 91, P.P. 1-5.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |