سال 1، شماره 2 - ( 12-1396 )
سال 1 شماره 2 صفحات 19-7 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Dashtizadeh A. (2018). The Damages of Caves and Rock Shelters of the
Paleolithic Period in the South Zagros. Parseh J Archaeol Stud. 1(2), 7-19. doi:10.30699/PJAS.1.2.7
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-34-fa.html
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-34-fa.html
دشتیزاده عبدالرضا.(1396). آسیبنگاری غارها و پناهگاههای صخرهای پارینهسنگی
در زاگرسجنوبی مطالعات باستانشناسی پارسه 1 (2) :19-7 10.30699/PJAS.1.2.7
کارشناسارشد باستانشناسی سازمان میراثفرهنگی منطقۀ آزاد قشم ، adashtizadeh@gmail.com
چکیده: (7939 مشاهده)
دشتهای جم و ریز، سعادتشهر، مرودشت، کازرون و اطراف شیراز، بهعنوان پنج منطقه در استانهای فارس، بوشهر و زاگرسجنوبی طی سالهای 79 تا 86 ش. بهوسیلۀ نگارنده مورد مطالعه قرار گرفت. در طی بررسی، تعداد 19 غار و پناهگاههای صخرهای از دشت جم و ریز در جنوبشرقی استان بوشهر شناسایی شد که تعداد 5 محوطۀ آن دارای بقایای پارینهسنگی بودند که دامداران محلی و عشایر، مهمترین گروههای استفادهکننده از غارها و پناهگاههای صخرهای در این دشت بوده، و اکثراً از ساکنان استان بوشهر هستند. در این مقاله ضمن پرداختن به عوامل تخریب نخستین استقرارگاههای جوامع پارینهسنگی در زاگرسجنوبی (تنها محوطههاییکه بهوسیلۀ نگارنده بررسی شدند)، به مقایسۀ کلی انواع این تخریبها در مناطق تحتمطالعه میپردازیم. فعالیتهای معدنکاری و ساختوسازهای غیراصولی درکنار حفاریهای غیرمجاز از عوامل پیشتاز در تخریبهای صورتگرفته بهشمار میآیند. بهدنبال آن، برداشت غیراصولی یافتههای سنگی، یا ساختوسازهای جوامع محلی بهعلت عدم آموزش و آشنایی اندک مدیریتهای میراثفرهنگی با اهمیت آثار پارینهسنگی از دیگر عوامل تخریبی است. و برای جلوگیری از این تخریب، بایستی آموزش جامعۀ محلی و مشارکت آنها در گردشگری غارها صورت پذیرد. معرفی این مکانهای جذاب گردشگری با شیوههای مختلف، گامی مهم برای شناساندن این آثار است، و ساخت موزه و یا سایتموزه در غارهای مهم پارینهسنگی و آموزش کودکان جامعۀ محلی و کودکان گردشگر باعث پاسداری ادامهدار خواهد شد. در این پژوهش برای نخستینبار به مقولۀ آسیبشناسی محوطههای پارینهسنگی در ایران پرداخته است و روش کلی آن توصیفی ـ تحلیلی با رویکرد کیفی است، و از نظر هدف نیز در زمرۀ پژوهشهای بنیادی قرار میگیرد. اساس تحلیلها بیشتر متکی بر اطلاعات، یافتهها و دادههای بررسی میدانی است و مبحث پایانی آن نیز، ارائۀ راهکارهای عملی در باستانشناسی نجاتبخشی جهت حفاظت از اینگونه محوطههای باستانی و آموزش جامعۀ محلی و دانشگاهی است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصی باستانشناسی
دریافت: 1397/2/19 | پذیرش: 1397/2/19 | انتشار: 1397/2/19
دریافت: 1397/2/19 | پذیرش: 1397/2/19 | انتشار: 1397/2/19
فهرست منابع
1. - بیگلری، فریدون (1394). «انسان گرگانسان، شواهد احتمالی از آدمخواری در میان شکارگران اوخر عصر سنگ در جنوب زاگرس»، دانشنامه، شمارۀ 8، صص: 118-119.
2. - برفی، سیروس (1386). «نخستین غار شناساییشده از دورۀ پارینهسنگی ایران». دو فصلنامۀ باستانپژوهی. شمارۀ 3. نشریۀ هستۀ علمی دانشجویان باستانشناسی دانشگاه تهران. ص: 111.
3. - دشتیزاده، عبدالرضا (1379). «گزارش کوتاه برروی غار چشمهساسان کازرون». نشریۀ عرصه. شمارۀ 1، نشریۀ هیئتعلمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون. صص: 67-61.
4. - دشتیزاده، عبدالرضا (1384). «بررسی پارینهسنگی دشت میانکوهی کازرون». مجموعه مقالات دومین همایش باستانشناسان جوان ایران، بهکوشش: شهرام زارع، تهران: سازمان میراثفرهنگی و گردشگری. صص: 48 - 25.
5. - دشتیزاده، عبدالرضا (1385). «شناسایی محوطههای پارینهسنگی دشت کازرون». کازرونیه جلد2. بهکوشش: عمادالدین شیخالحکمایی، تهران: کازرونیه. صص: 49-35.
6. - دشتیزاده، عبدالرضا (1391). «بررسی پارینهسنگی در دشت سعادتشهر، شمالشرقی استانفارس». مجموعه مقالات سومین همایش باستانشناسان جوان ایران. بهکوشش: شهرام زارع، تهران: انتشارات بصیرت. صص: 80-67.
7. - دشتیزاده، عبدالرضا، «بررسی مجدد اشکفت قادیبرمیشور، حاشیۀ دریاچۀ مهارلو». جنوبشرقی شیراز (منتشرنشده).
8. - Barfi, S. (2007). “The first of cave detected from Paleolithic period of Iran”. Journal of Bastan Pazhohi, No. 3, P.P. 111.
9. - Dashtizadeh, A. (2000). “A short report from cave of Cheshmeh sasan in Kazeron”. Journal of Arseh, No. 1, P.P. 61-67.
10. - Dashtizadeh, A. (2005). “Survey of Paleolithic in Kazeron plane”. Book of Articles of second conference of Bastan Shenasan Javan Iran, P.P. 25-48.
11. - Dashtizadeh, A. (2006a). “Cheshmeh Sassan cave: a Paleolithic base camp site located in Chogan Gorge, in Kazeroun S.W of Fars province- Iran”. International conference on South Asian archaeology. India: University of Mumbai.
12. - Dashtizadeh, A. (2006b). “Report of archaeological survey of Paleolithic sites at Marvdasht, Fars Province- Iran”. Book of abstract, Gwalior: A. K. Singh & R. A. Sharma (eds), P.P. 28-29.
13. - Dashtizadeh, A. (2006c). “Survey of a Paleolithic region, Sa-adatshahr plain in north-east Fars province, Iran”. Book of abstract, Gwalior: A. K. Singh & R. A. Sharma (eds), P.P. 29-29.
14. - Dashtizadeh, A. (2006d). The survey of Paleolithic sites in Kazeron plane. To effort of Emad Aldin Shikh Alhokamai. No. 2. Tehran: Kazeronieh press.
15. - Dashtizadeh, A. (2012). “Survey of Paleolithic in Saadat Shahr, in northeast of Fars province”. Book of Articles of third conference of Bastan Shenasan Javan Iran, P.P. 67-80.
16. - Dashtizadeh, A. (2009). “Paleolithic remains from the north coast of the Persian Gulf: Preliminary results from the Jam-o-Riz plain, Bushehr Province, Iran”. Journal of Antiquity, No. 83, P.P. 319.
17. - Pullar, J. (1975). “The Neolithic at Iranian Zagros”. Ph.D thesis, London: University of London.
18. - Rosenberg, M. (1985). “Report on the 1978 Sondage at Eshkaft- e Gavi”. IRAN, No. 23. P.P. 51-62.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |