سال 4، شماره 11 - ( 3-1399 )
سال 4 شماره 11 صفحات 73-51 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sarlak S. (2020). Present a Hypothesis Regarding the Causes of Abandonment of the End of Bronze Age Areas in the Northeast and East and the Transition to the Beginning of the Iron Age in the Northern Half of Iran. Parseh J. Archaeol. Stud.. 4(11), 51-73. doi:10.30699/PJAS.4.11.51
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-285-fa.html
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-285-fa.html
سرلک سیامک.(1399). طرح یک فرضیه در رابطه با علل متروکشدن محوطههای پایان عصر مفرغ در شمالشرق و شرق و گذار به آغاز عصر آهن در نیمۀ شمالی ایران مطالعات باستانشناسی پارسه 4 (11) :73-51 10.30699/PJAS.4.11.51
کارشناس پژوهشکدۀ باستانشناسی پژوهشگاه میراثفرهنگی و گردشگری، تهران، ایران. ، siamaksarlak88@gmail.com
چکیده: (6686 مشاهده)
در مطالعات باستانشناسی هزارۀ دوم قبلازمیلاد نیمۀ شمالی ایران براساس گاهشناختی رایج و مرسوم عصر مفرغ و عصر آهن ایران، عموماً بازۀ زمانی (2000) 1900 تا 1500 ق.م. معرّف عصر مفرغ پایانی و حدوداً 1500 ق.م. بهعنوان آغاز عصر آهن شناخته میشود. ازسوی دیگر، برپایۀ شواهد و مدارک باستانشناسی، در اکثر محوطههای هزارۀ دوم قبلازمیلاد نیمۀ شمالی ایران تصویر روشنی از توالی گاهشناختی و فرهنگی پایان عصر مفرغ و آغاز عصر آهن ارائه نشده است. این محدودیت بیشتر ناشی از بستر و ماهیت مواد و مدارک این دوره است که غالباً حاصل کاوش در گورستانهای این دوره بوده و اطلاعات موجود در رابطۀ توالی لایهنگاری مشخص و دقیق در محوطههای استقراری این دوره در نیمۀ شمالی ایران، اندک است. در عینحال مدارک موجود نشان میدهد که اکثر مراکز اصلی و محوطههای این دوره، بهویژه در شمالشرق و شرق ایران (و دشت گرگان)، جنوب ترکمنستان و شمال افغانستان، در حدفاصل حدود 1700 تا 1500 ق.م. (پایان عصر مفرغ تا آغاز عصر آهن) متروک میشوند و در توالی استقراری این محوطهها گسست فرهنگی و گاهشناختی مشهودی ایجاد میشود. در رابطه با علل متروکشدن محوطههای این دوره و گسست ایجادشده در توالی استقراری (و گاهشناختی و فرهنگی) اواسط هزارۀ دوم قبلازمیلاد فرضیاتی مطرح شده است. غالب این فرضیات با رویکرد باستانشناسی به مواد فرهنگی، بهویژه مطالعه و تحلیل تغییرات ایجادشده در سنتهای سفالی، به توجیه علل بروز گسست ایجادشده پرداخته است و عواملی نظیر مهاجرتها و تهاجمات اقوام و فرهنگهای جدید، تغییرات زیستمحیطی، افزایش جمعیت و در نتیجۀ آن افزایش میزان بهرهبرداری از منابع طبیعی و شوک زیستمحیطی ناشی از آن و تغییر در شیوۀ اقتصاد معیشتی را بهعنوان دلایل بروز گسست ایجادشده در توالی استقراری و متروکشدن مراکز این دوره در مناطق شرقی فلات ایران، پیشنهاد و مطرح کرده است. در این نوشتار، براساس یکی از فرضیات، مبتنیبر نتایج مطالعات زبانشناسی متون مذهبی منسوب به «هندو ایرانی عصر ودایی-گاهانی» پرسشی مطرح خواهد شد مبنیبر اینکه، آیا تحولات ناشی از اصلاحات مذهبی زرتشت که در بازۀ زمانی حدوداً 1700 (1800) تا 1500 ق.م. در شرق ایران روی داده است، بهتنهایی و یا احتمالاً همراه با دیگر عوامل (احتمالاً تغییرات زیستمحیطی) میتواند بهعنوان یکی از عوامل تاًثیرگذار (تسریعکننده) در روند متروکشدن مراکز و محوطههای پایان عصر مفرغ شرق ایران و ازجمله عوامل گذار جوامع از عصر مفرغ به عصر آهن بهشمار آید؟ با اینوصف در نوشتار حاضر، بازۀ زمانی تقریبی (1600) 1700 تا (1400) 1500 ق.م. بهعنوان دورۀ گذار از عصر مفرغ به عصر آهن مطرح و پیشنهاد میشود.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصی باستانشناسی
دریافت: 1398/11/7 | پذیرش: 1398/12/25 | انتشار: 1399/3/31
دریافت: 1398/11/7 | پذیرش: 1398/12/25 | انتشار: 1399/3/31
فهرست منابع
1. - اباذری، یوسف؛ فرهادپور، مراد؛ و وهاب، ولی، (1372). ادیان جهانباستان. جلد اول، چین و هند، تهران. مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی (پژوهشگاه).
2. - اشمیت، اریخ، (1391). کاوشهای تپه حصار دامغان. کورش روستایی (مترجم)، سازمان میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری کشور.
3. - آریا، غلامعلی، (1376). آشنایی با تاریخ ادیان. تهران: مؤسسۀ فرهنگی و انتشاراتی پایا.
4. - آشتیانی، جلالالدین، (1366). مزدیسنا و حکومت. تهران: شرکت سهامی انتشار.
5. - آموزگار، ژاله، (1374). تاریخ اساطیری ایران. تهران: انتشارات سمت.
6. - بویس، مری، (1374). تاریخ کیش زرتشت. ترجمۀ همایون صنعتیزاده، تهران: انتشارات توس.
7. - بویس، مری، (1377). چکیده تاریخ کیش زرتشت. ترجمۀ همایون صنعتیزاده، تهران. انتشارات صفیعلیشاه.
8. - بهار، مهرداد، (1375). ادیان آسیایی. تهران: نشرچشمه.
9. - بهار، مهرداد، (1376). پژوهشی در اساطیر ایران. پاره نخست و دویم، تهران. انتشارات آگاه.
10. - پورداود، ابراهیم، (1356). یشتها. بهکوشش: بهرام فرهوشی. جلد دوم، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
11. - پورداود، ابراهیم، (1385). اوستا. تهران: انتشارات پیک ایران.
12. - جلالینائینی، سیدمحمدرضا، (1372). ریگ ودا (تحقیق و ترجمه و مقدمه). تهران: نشر نقره.
13. - خدادادیان، اردشیر، (1379). تاریخ ایرانباستان، آریاها و مادها. تهران: نشر بهدید.
14. - دایموند، جرد، (1396). فروپاشی، چگونه جوامع راه فنا یا بقا را برمیگزینند. ترجمۀ فریدون مجلسی، تهران: نشرنو.
15. - دوشنگیمن، ژ.، (1363). زرتشت و جهان غرب. ترجمۀ مسعود رجبنیا، تهران: انتشارات مروارید.
16. - دیاکونف، ا. م.، (1377). تاریخ ماد. ترجمۀ کریم کشاورز، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
17. - رجایی، فرهنگ، (1372). تحول اندیشه سیاسی در شرقباستان. تهران: نشر قومس.
18. - رضایی، عبدالعظیم، (1372). اصل و نسب و دینهای ایرانیان باستان. تهران: نشر موج.
19. - رضی، هاشم، (1352). راهنمای دین زرتشتی. تهران: انتشارات فروهر.
20. - رفیعیعلوی، بابک، (1398). «پیشنهادی برای آغاز عصرآهن در نیمۀ غربی فلات ایران از دیدگاه مطالعات باستانشناسی ایلام». در: مجموعه مقالات همایش بینالمللی عصرآهن در غرب ایران و مناطق همجوار(1)، بهکوشش: یوسف حسنزاده، علیاکبر وحدتی و زاهد کریمی، تهران: پژوهشگاه میراثفرهنگی و گردشگری، اداره کل میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری استان کردستان، موزه ملی ایران، صص: 438 - 451.
21. - روستایی، کورش؛ و کوهیگیلوان، مجید، (1386). «تپهحصار در عصر آهن». نامۀ پژوهشگاه، شمارههای 20 و 21، صص: 88-69.
22. - زنر، آر، سی.، (1374). زروان. ترجمۀ تیمور قادری، تهران: انتشارات فکر روز.
23. - زنر، آر، سی.، (1377). تعالیم مغان، گفتاری چند در معتقدات زرتشتیان. ترجمۀ فریدون بدرهای، تهران: انتشارات توس.
24. - زنر، آر، سی.، (1387). زروان یا معمای زرتشتیگری. ترجمۀ تیمور قادری، تهران: انتشارات امیرکبیر.
25. - سرلک، سیامک، (1382). «مجموعه عوامل مؤثر در شکلگیری انواع معماری قبور و شیوههای تدفین در گورستان عصر آهن تپهصرم-کهک، قم». گزارشهای باستانشناسی 2، تهران: پژوهشکدۀ باستانشناسی، صص: 165-129.
26. - سرلک، سیامک (1388). «اسماعیلآباد وگاهنگاری فلاتمرکزی ایران». در: نامه پژوهشگاه، شمارۀ 21-20 تهران: پژوهشگاه میراثفرهنگی، صص: 15-34.
27. - سرلک، سیامک؛ کاوسی، عمار؛ و عقیلی، شیرین، (1393). «کاوشهای فصل هشتم محوطۀ قلیدرویش جمکران-قم». گزارشهای چهاردهمین گردهمایی سالانۀ باستانشناسی ایران، تهران: پژوهشگاه میراثفرهنگی و گردشگری، صص: 253-249.
28. - سیدسجادی، سیدمنصور، (1395). باستانشناسی آسیایمرکزی. جلد 1 و 2، تهران: انتشارات سمت.
29. - شاتوک، سیبل، (1387). آئین هندو. ترجمۀ محمدرضا بدیعی، تهران: انتشارات امیرکبیر.
30. - شاهنامۀ حکیم ابولقاسم فردوسی، براساس نسخۀ ژول مول، (1388)، تهران: انتشارات تهران.
31. - شایگان، داریوش، (1346). ادیان و مکتبهای فلسفی هند. جلد اول، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
32. - شائول، شاکد، (1387). تحول ثنویت، تنوع آرای دینی در عصر ساسانی. ترجمۀ سیداحمدرضا قائممقامی، تهران: نشر ماهی.
33. - صبوری، هادی؛ طلایی، حسن؛ و گاراژیان، عمران، (1393). «بررسی فرآیندهای پس از نهشته شدن: نمونۀ موردمطالعه، تپهفریزی در دشت سبزوار». مطالعات باستانشناسی، دورۀ 6، شمارۀ 2، صص: 111-91.
34. - صدیقیان، مهیندخت، (1375). فرهنگ اساطیری-حماسی ایران بهروایت منابع بعد از اسلام. جلد اول: پیشدادیان، تهران: پژوهشگاه علومانسانی و مطالعات فرهنگی.
35. - طلایی، حسن، (1385). باستانشناسی و هنر ایران در هزارۀ اول قبل از میلاد. تهران: انتشارات سمت.
36. - طلایی، حسن، (1390). عصر مفرغ ایران. تهران: انتشارات سمت.
37. - عبدی، کامیار، (1378). «بررسی در خراسان ( معرفی کتاب)». باستانشناسی و تاریخ. سال 12، شمارۀ 1 و 2، ص: 84.
38. - فرهوشی، بهرام، (1374). ایرانویج. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
39. - قرشی، امانالله، (1373). ایران نامک، نگرشی نو به تاریخ و نام ایران. تهران: انتشارات بهار.
40. - کاووسی، عمار؛ و سرلک، سیامک، (1398). «کاوشهای تپه صرم، مدارک نوین در ارتباط با تنوع معماری قبور». مجموعه مقالات همایش بینالمللی عصر آهن در غرب ایران و مناطق همجوار (1). بهکوشش: یوسف حسنزاده، علیاکبر وحدتی و زاهد کریمی، تهران: پژوهشگاه میراثفرهنگی و گردشگری، اداره کل میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری استان کردستان و موزۀ ملی ایران. صص: 369-359.
41. - کریستینسن، آرتور، (1368). نمونههای نخستین انسان و نخستین شهریار در تاریخ افسانهای ایران. ترجمۀ احمد تفضلی و ژاله آموزگار. جلد دوم، تهران: نشر نو.
42. - کریستینسن، آرتور، (1372). ایران در زمان ساسانیان. ترجمۀ رشید یاسمی، تهران: انتشارات دنیای کتاب.
43. - کریستینسن، آرتور، (1376). مزداپرستی در ایران قدیم. ترجمۀ ذبیحالله صفا، تهران: انتشارات هیرمند.
44. - کلنز، ژان، (1386). مقالاتی دربارۀ زرتشت و دین زرتشتی. ترجمۀ احمدرضا قائممقامی، تهران: انتشارات فرزان.
45. - گیرشمن، رومن، (1368). ایران از آغاز تا اسلام. محمد معین (مترجم)، چاپ هفتم، تهران. انتشارات علمی و فرهنگی.
46. - لوکونین، ولادیمیر گریگورویچ، (1372). تمدن ایران ساسانی. ترجمۀ عنایتالله رضا، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
47. - ملکشهمیرزادی، صادق، (1378). ایران در پیشازتاریخ. تهران: سازمان میراثفرهنگی کشور.
48. - موسوی، علی، (1380). «هندو اروپائیان در ایران: مقدمهای بر پیشینه و باستانشناسی مساًلۀ هندواروپایی». باستانشناسی و تاریخ، سال 13، شمارۀ 2، سال 14،. شمارۀ 1، صص: 2 تا 22.
49. - موله، ماریژان، (1377). ایرانباستان. ترجمۀ ژاله آموزگار، تهران: انتشارات توس.
50. - ناس، جان، (1372). تاریخ جامع ادیان. ترجمۀ علیاصغرحکمت، تهران: انتشارات آموزش انقلاب اسلامی.
51. - نیولی، گراردو، (1381). زمان و زادگاه زرتشت. ترجمۀ سیدمنصور سیدسجادی، تهران: انتشارات آگاه.
52. - واحددوست، مهوش، (1379). نهادینههای اساطیری در شاهنامه فردوسی. تهران: انتشارات سروش.
53. - وحدتی، علیاکبر، (1382). «تصویری آشفته از فرهنگ عصر آهن در کرانههای جنوبغربی دریای مازندران». باستانپژوهی، شمارۀ 11، صص: 113-103.
54. - وحدتی، علیاکبر؛ بیشونه، رافائل؛ تنبرگ، مارگارتا؛ و مشکور، مرجان (1397). «شواهدی از مجموعه باستانشناختی بلخی-مروی در دشت جاجرم». مجلۀ باستانشناسی، شمارۀ پیاپی 1، تهران: پژوهشکدۀ باستانشناسی پژوهشگاه میراثفرهنگی و گرشگری. صص: 75-63.
55. - ورمارزن، مارتن، (1372). آئین میترا. ترجمۀ بزرگ نادرزاده، تهران: نشرچشمه.
56. - ویدنگرن، گئو، (1377). دینهای ایران. ترجمۀ منوچهر فرهنگ، تهران: انتشارات آگاهان ایده.
57. - ویدنگرن، گئو، (1378). فئودالیسم در ایرانباستان. ترجمۀ هوشنگ صادقی، تهران: نشر قطره.
58. - هیبرت، فردریک؛ و لمبرگ کارلوفسکی، سی. سی.، (1386). «آسیایمرکزی و سرحدات هند و ایرانی». ترجمۀ محسن دانا، باستانپژوهی، سال 9، شمارۀ 15، صص: 26-5.
59. - هینلز، جان، (1373). شناخت اساطیر ایران. ترجمۀ ژاله آموزگار و احمد تفضلی، تهران: نشر چشمه.
60. - یانگ، کایلر، (1373). «بازنگری عصرآهن ایران، نظریاتی مقدماتی برای ارزیابی عقاید پیشین». کامیار عبدی (مترجم)، در: مجلۀ میراثفرهنگی، شمارۀ 12، تهران: سازمان میراثفرهنگی، صص: 237-249.
62. - Boucharlat, R.; Francfort, H.- P. & Lecomte, O., (2005). “The Citadel of Ulug Depe and the Iron Age Archaeological Seqence in Southern Central Asia”. Iranica Antiqua, Vol. XL. Pp: 479-514.
63. - Burney, C. A., & Long, D. M., (1972). The Peoples of the hills. Ancient Ararat and Caucasus. London.
64. - Burney, C. A., (1994). “Contact and Conflict in Northwestern Iran”. Iranica Antiqua, Vol. 24. Pp: 47-62.
65. - Cleuzio, S., (1986). “Tureng Tepe and Burnished Grey Ware: A Question of Frontierper”. Orjent Antiquus, Rivista del Centro Per Le Antichita E La Storia dell Arte del Vicino Oriente, Vol. XXV, Stampato con Il Contributo del C.N.R, Via Caroncini. 19, Rom. Pp: 221-256.
66. - Contanau, G. & Ghirshman, R., (1935). Fouilles du Tepe Giyan pre de Nehavand 1931 et 1932. Paris, Librairie Orientaliste Paul Geuthner.
67. - Derakhshani, J., (1998). Die Arier In den Nahostlischen Quellen des 3 und 2 Jahr tausends V. chr, Teheran.
68. - Deshayes, J., (1969). “New Evidence for The Indo - Europeans From Tureng Tepe Iran”. Archaeology, Vol. 22, N. 1. Pp: 10-17.
69. - Dwight, W. R., (2001). Modeling Human Environmental Intraction: Local Instabilities and Structural Persistence. Department of Anthropology and Department of Statistic-Abisko, UCLA.
70. - Dyson, R. H. Jr., (1965). “Problems in the Relative chronology of Iran, 6000-2000 B.C.”. In: R. Erich (ed), Chronology in Old World Archaeology, Chicago, University of Chicago Press. Pp: 215-265.
71. - Dyson. R. H., (1967). “Dinkha Tepe”. IRAN, Journal of The British Institute of Persian Studies, Vol. V, Pp. 136-137.
72. - Dyson, R, H. (1969).” Preliminary Report on Work Carried out During 1968”. By: The Hasanlu Project in Azarbaijan, dans Bastan Shenassi, No. 2, Pp. 15-19.
73. - Dyson, R. H., (1989). “The Iron Age Architecture at Hasanlu: An Essay”. Expedition, Vol. 31, No. 2-3. Pp: 107-127.
74. - Ghirshman, R., (1977). L Iran et la Migration des Indo-Aryens et des Iraniens. Leiden.
75. - Ghirshman, R., (1939). Fouilies de Sialk. Volume II, Musee Du Louvre, Departement Des Antiquites Orientales.
76. - Gursan–Salzman, A., (2016). The New Chronology of the Bronze Age Settlement of Tepe Hissar, Iran. University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology Philadelphia, PA.
77. - Hamzeh, M. A.; Mahmudy Gharaie, M. H.; Alizadeh Ketek Lahijani, H.; Djamali, M.; Mousavi Harami, R. & Naderi Beni, A., (2015). “Holocene Hydrological Changes in SE Iran, A Key Region Between Indian Summer Monsoon and Mediterranean Winter Precipitation Zons, as Revealed From a Lacustrine Sequence From Lake Hamoun”. Quaternary International XXX. Pp: 1-15.
78. - Hamzeh, M. A.; Mahmudy Gharaie, M. H.; Alizadeh Ketek Lahijani, H.; Djamali, M.; Mousavi Harami, R. & Naderi Beni, A., (2016). “Paleolimnology of Lake Hamoun (E Iran): Implication for Past Climate Changes and Possible Impats on Human Settlement”. Society for Sedimentary Geology, URL. Pp: 616-629.
79. - Hibert, F. T. & Dyson, R. H., (2002). “Prehistoric Nishabpur and the Forniter Between Central Asia and Iran”. Iranica Antiqua, XXXVII. Pp: 113-149.
80. - Kohl, P., (1981). The Bronze Age Civilization of Central Asia. New York, Amonk.
81. - Kyle, G. Olson. & Thornton, Christopher. P., (2019). “Tureng Tepe a Bronze Age Center in Northeastern Iran Revisited”. IRAN, Vol. LVII The British Institute of Persian Studies, The British Academy, London, Pp: 1-32.
82. - Lamberg-Karlovsky, C. C., (2002). “Archaeology and Language, the Indo – Iranians”. Current Archaeology, Vol 43, No. I. Pp: 63-88.
83. - Lecomte, O.; Francfort, H.-P.; Boucharlat, R. & Mamedow, M., (2002). “Recherches Archeologiques Recentes A Ulug Depe (Turkmenistan)”. Paleorient, Vol. 28/2. Pp: 123-132.
84. - Lecomte, O., (2007). Entre Iran Et Touran, Recherchs Archeologiques Au Turkmenistsn Meridional (2001-2006). Comptes Rendus De L Academie Des Inscriptions.
85. - Lecomte, O. & Mashkour, M. (2013). “La Cigogne La Chevre Et Les Renards”. In: Animals, Gods and Men From East to West, Papers on Archaeology and History in Honour of Roberta Venco Ricciardi, Edit By: Alessandra Peruzzeto, Francesco Dorna Metzger, Lucinda Dirven, Bar International, Series. Pp: 2510.27-46.
86. - Medvedskaya, I. N., (1982). Iran, Iron age I. Oxford.
87. - -Moorey, P. R. S., (1994). Ancient Mesopotamian Materials and Industries. Oxford.
88. - Mousavi, A., (2005). “Comments on the Early Iron Age in Iran”. Iranica Antiqua, Vol. XL. Pp: 87-99.
89. - Mousavi, A., (2008). “Late Bronze Age in North-Eastern Iran: An Alternative Approach to Persisting Problems”. IRAN, Vol. XLVI. Pp: 105-121.
90. - Mascarella, O. W., (1994). “North-Western Iran: Bronze Age to Iron Age, Dans Anatolian Iron Ages 3”. The Procceding of the Third Anatolian Iron Ages Colloquium. An International Colloquium at Van 6th – 12th Agust 1994.Brithish Institute of Archaeology at Ankara Monograph, No. 16, Ankara, Pp. 139-155.
91. - Muscarella, O. W., (1966). “Hasanlu, 1964”. The Metropolitan Museum of Bulltin. Vol. 25, No. 3. Pp: 121-135.
92. - Piller, C. K. & Mahfroozi, A., (2009). “First Preliminary Report on the Joint Iranian-German Excavations at Gohar Tappeh, Mazandaran, Iran”. AMIT, Vol. 41, Archaologische Mittei lungen aus iran, Band 4. 177-209.
93. - Roustaei, K., (2010). “Tepe Hesar,Once Again”. Proceedings of the Ancient Near East, May, 5th-10th 2008, “Sapienza” -Universita di Rom,Volume 2. Pp: 613-633.
94. - Sankalia, H. D., (1963). “New Light on the Indo 0 Iranian or Western Asiatic Relation Beetween 1700-1200 B.C”. Artibus Asiae, Vol. 26, No.3/4. Pp: 312-332.
95. - Sarianidi, V. I., (1998). Marghiana and Protozorasstrianism. Translated by Inna Sarianidi, Athens, Kapon Editions.
96. - Sarianidi, V. I., (2007). Necropolis of Gonur. Kapton Editions, Athens, Greece.
97. - Sarlak, S. & Hessari, M., (2018). “The Qom Plain at End of Bronze and the Beginning of Iron Age”. Iranian Journal of Archaeological Studies, No. 8, Zahedan Univercity. Pp:1-16.
98. - Schmidt, E. F., (1937). Excavations at Tepe Hissar Damghan. University of Pensylvania, Philadelphia.
99. -Vahdati, A., (2015). “Preliminary Report on the Archaeological Survey in Esfarayen County, Northeastern Iran”. AMIT, Vol. 47, Berlin, Pp. 261-287.
100. - Vahdati, A., (2018). “The Early Iron Age in Northern Khorassan. In: A Millennium of History, the Iron Age in Southern Central Asia (2nd and 1st Millennium BC)”. Johanna Lhuillier, Nikolaus Boroffka (eds.), AMIT, Band 17, Vol XXXV. Pp: 51-67.
101. - Young, T. C. Jr., (1965). “A Comparative Ceramic Chronology For Western Iran, 1500-500 B.C”. IRAN ,Vol. 3. Pp: 53-85.
102. - Young, T. C. Jr., (1967). “The Iranian Migration in to The Zagros”. IRAN, Vol. V. Pp: 11-35.
103. - Young, T. C. Jr., (1985). “Early Iron Age Iran Revisited: Preliminary Suggestions for The Re-analysis of Old Constructs”. M, Yon, I, Calvet, et j – L, Huot (eds), De L Indus Aux Balkans, Recueil a La Memoire De jean Deshayes, Paris. Pp: 361-378.
104. - Young, T. C. Jr., (2002). “The Kangavar Survey – The Iron Age”. Iranica Antiqua,Vol, XXXVII. Pp: 419-436.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |