logo
سال 3، شماره 9 - ( 9-1398 )                   سال 3 شماره 9 صفحات 92-77 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sarafzadeh R, Ashuri M, Afhami R. (2019). The Indications Power in the Body of the Achaemenid King based on Mythlogical Insights. Parseh J. Archaeol. Stud.. 3(9), 77-92. doi:10.30699/PJAS.3.9.77
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-262-fa.html
صراف‌زاده رامینه، آشوری محمدتقی، افهمی رضا.(1398). مناسبات قدرت در بدن شاه هخامنشی براساس بینش اساطیری مطالعات باستان‌شناسی پارسه 3 (9) :92-77 10.30699/PJAS.3.9.77

URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-262-fa.html


1- دانشجوی دکتری پژوهش هنر، گروه هنر دانشکدۀ علوم نظری و مطالعات عالی هنر دانشگاه هنر، تهران، ایران ، ramineh_sarafzadeh@yahoo.com
2- استاد گروه هنر، دانشکدۀ مطالعات نظری دانشگاه هنر، تهران، ایران
3- دانشیار گروه پژوهش و تاریخ هنر، دانشکدۀ هنر و معماری دانشگاه تربیت‌مدرس، تهران، ایران
چکیده:   (6673 مشاهده)
در هر جامعه‌ای منابع مشروعیت باتوجه به سنت‌های حاکم بر آن جامعه توجیه می‌شود؛ شاه پس از رسیدن به مقام شاهی در ایران باستان‌ به‌جای یک موجودیت عینی و مادی، به یک موقعیت ‌مثالی و معنایی می‌رسد و در این تحول به‌منظور بازتاب مفاهیم لازم است تا بدن مادی او بازتابی از مفاهیم مثالی باشد که در این مقام قرار دارد. «فرّه ایزدی» به‌عنوان یکی از مفاهیم مثالی‌، باعث شکل‌گیری یک گفتمان حول بدن شاه می‌گردد که در آن نوعی برتری درجهت افزایش قدرت و مشروعیت است. پرسش‌های این پژوهش عبارتنداز: چگونه بدن مادی در مناسبات قدرت به بدنی ‌آرمانی بدل می‌شود که برای مردم باورپذیر است؟ 2- چگونه گفتمان بدن آرمانی شاه در ادبیات و هنر آن دوره بازتاب داشته است؟‌ مسألۀ اصلی این است که چه شاخصه‌هایی در مشروعیت شاه نقش داشت که باعث تمایز و برتری بدن مادی شاه در مناسبات قدرت به بدن آرمانی و مشروعیت آفرین می‌شد. به‌ همین‌منظور در این مقاله ‌به‌شیوۀ اکتشافی، جنبه‌های مختلفی از‌ کارکردهای بدن‌ شاه هخامنشی مورد بررسی و تحلیل قرار‌گرفته و چگونگی روند شکل‌گیری گفتمان بدن‌آرمانی شاه بررسی، و شناختی هرچه عمیق‌تر به نوع نگرش قدرت درجهت کسب مشروعیت است. هدف از این پژوهش، واکاوی گفتمان بدن شاه هخامنشی در قالب رفتارهای کنش‌مند، ازطریق کندو‌کاو در منابع نوشتاری و تصویری است.‌ فرضیۀ پژوهش بر این اصل استوار است که آنچه به‌عنوان گفتمان حول‌محور بدن شاه شکل گرفته، برگرفته از تاریخ اساطیر ایران در غالب مجموعه‌ای از‌ کارکردهای نمادین در بدن آرمانی شاه هخامنشی بازتاب پیدا کرده است. یافته‌ها و نتایج نشان می‌دهد که‌ همۀ این مجموعه‌ها وانموده‌هایی هستند که مفاهیم سه‌گانۀ بدن شاه‌ فرهمند، جنگجو و برکت‌بخش را درجهت منافع قدرت افزایش داده است.
متن کامل [PDF 1120 kb]   (1160 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصی باستان‌شناسی
دریافت: 1398/5/7 | پذیرش: 1398/6/29 | انتشار: 1398/9/28

فهرست منابع
1. - ادی‌کندی، سموییل، (1381). آیین شهریاری در شرق. ترجمۀ فریدون بدره‌ای، تهران: نشر علمی فرهنگی.
2. - امانلو، حسین؛ و احمدوند، شجاع، ‌(1394). «بازشناسی گفتمانی هویت شاهی در ایران‌باستان». فصلنامۀ پژوهش‌های راهبردی سیاست، دورۀ 4، شمارۀ 14، صص: 133-103.
3. - اوستا، ‌(1370). گزارش و ترجمۀ جلیل دوستخواه، تهران: مروارید.
4. - ایمانی، الهه؛ و افهمی، رضا، (1388). «تصویر شهریار در نقش‌برجسته‌های تالار صد‌ستون». مجلۀ نگره، دورۀ 4، شمارۀ 13، صص: 80-69.
5. - بریان، پیر، ‌(1381). امپراتوری هخامنشی. تدوین: ناهید فروغان، تهران: نشر قطره و فروزان.
6. - بهار، مهرداد، (1379). درخت مقدس. تهران: روزنامۀ اطلاعات.
7. - پرادا، ایدت، (1383). هنر ایران‌باستان. ترجمۀ یوسف مجیدزاده، تهران: دانشگاه تهران.
8. - پورداود، ابراهیم، ‌(1356‌). یشت‌ها 2، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
9. - پورداود، ابراهیم، (1377)، یشت‌ها. جلد 1 و 2، تهران: اساطیر.
10. - دادور، ابوالقاسم؛ و مبینی، مهتاب، (1389). جانوران ترکیبی در هنر ایران باستان. تهران: دانشگاه الزهرا؟س؟.
11. - دینکرد، (1383)، احمد تفضّلی و ژاله آمورگار. تهران: انتشارات مُعین.
12. - رجبی، پرویز، ‌(1380). هزاره‌های گم‌شده. هخامنشیان به‌روایتی دیگر. جلد 2. تدوین: بهمن حمیدی، تهران: نشر توس.
13. - رضایی‌راد، محمد،‌ (1378). مبانی اندیشه سیاسی در خرد مزدایی. تهران: انتشارات طرح نو.
14. - رضی، هاشم، ‌(1382). آیین مغان (پژوهشی دربارۀ دین‌های ایرانی). تهران: انتشارات سخن.
15. - زمانی، حسین، (1386). «شاه آرمانی در ایران‌باستان و بایستگی‌های او». مجلۀ تاریخ، دورۀ 2، شمارۀ 7، صص: 138-123.
16. - زنجانی، محمود، ‌(1380). تاریخ تمدن ایران باستان. تهران: نشر آشیانه.
17. - زنر، آرسی، (1384). طلوع و غروب زردشتیگری. ترجمۀ تیمور قادری، تهران: انتشارات امیر‌کبیر.
18. - سامی، علی،‌ (‌1348). پارسه (تخت‌جمشید). چاپ پنجم، شیراز: ادارۀ کل فرهنگ و هنر فارس.
19. - شاپور‌شهبازی، علیرضا، ‌(1390). پژوهش‌های هخامنشی (هشت مقاله در باب تاریخ و باستان‌شناسی هخامنشی به‌قلم دانشوران غربی). ترجمۀ شهرام جلیلیان، تهران: نشر و پژوهش شیرازه.
20. - صفا، ذبیح‌الله، ‌(1383). حماسه‌سرایی در ایران. تهران: نشر فردوس.
21. - ضیمران، محمد، (1381). بینش و قدرت. میشل فوکو. چاپ اول، تهران: نشر هرمس.
22. - عطایی، امید، (1377)، آفرینش خدایان. تهران: عطایی.
23. - عفیفی، رحیم، (1383). اساطیر و فرهنگ ایران. تهران: طوس.
24. - قدیانی، عباس،‌ (1367). تاریخ ادیان و مذاهب در ایران. تهران: نشر انیس.
25. - قلیزاده، خسرو، ‌(1389). «خاستگاه سیمرغ از دیدگاه اسطوره‌شناسی تطبیقی». مجلۀ پژوهش‎های ادبی، شمارۀ 28، صص: 96-66.
26. - کخ، هاید‌ماری، (1380). از زبان داریوش. ترجمۀ پرویز رجبی، تهران: نشر کارنگ.
27. - کلانتری، عبدالحسینْ (1391). گفتمان (از سه منظر زبان‌شناختی، فلسفی و جامعه‌شناختی). تهران: نشر جامعه‌شناسان.
28. - کورت، آملی، (1385). هخامنشیان. ترجمۀ مرتضی ثاقب‌فر، جلد 4، تهران: ققنوس.
29. - گزنفون، ‌(1380). کوروش‌نامه‌. تدوین رضا مشایخی، تهران: انتشارات علمی فرهنگی.
30. - لولین‌جونز، لوید، ‌(1394). شاه و دربار در ایران‌باستان (331 تا 559 ق.م). ترجمۀ فریدون مجلسی، تهران: نشر نیلوفر.
31. - لیوتار، ژان فرانسوا، (1381). وضعیت پست مدرن، گزارشی دربارۀ دانش. ترجمۀ محسن حکیمی، تهران: نشرگام نو.
32. - مبینی، مهتاب، (1391). «پژوهشی در‌ نمادها و نمایش قدرت پادشاهان در هنر هخامنشی». رسالۀ دکتری پژوهش هنر، دانشگاه الزهرا؟س؟.
33. - مجتبایی، فتح‌الله، ‌(1352). شهر زیبای افلاطون و شهر آرمانی در ایران باستان. تهران: انتشارات انجمن فرهنگ ایران باستان.
34. - مجتهدزاده، پیروز، (1277). «هویت ایرانی در آستانۀ سدۀ بیست‌ویکم». اطلاعات سیاسی، اقتصادی شماره (خرداد و تیر 129-130)، صص: 124-137.
35. - محمد‌پناه، بهنام، (1385). کهن دیار. تهران: نشر سبزان.
36. - مهریشت (یشت‌ها)، (1377). برگردان: ابراهیم پورداود، جلد 2، چاپ 2، تهران: نشر اساطیر.
37. - هال، جیمز، ‌(1380). فرهنگ نگاره‌ای نمادها در هنر شرق و غـرب. ترجمۀ رقیه بهزادی، تهران: نشر فرهنگ معاصر.
38. - هرودوت، ‌(1389). تواریخ. ترجمۀ مرتضی ثاقب‌فر، تهران: نشر اساطیر.
39. - هینلز، جان، ‌(1382). شناخت اساطیر ایران. ترجمۀ ژاله آموزگار و احمد تفضلی. چاپ چهارم، تهران: نشر چشمه.
40. - یسنا، (1340). گزارش و ترجمۀ ابراهیم پورداود، تهران: بی‌جا.
41. - تارنمای مؤسسۀ مطالعات شرقی، دانشگاه شیکاگو.
43. - Chrissanthos, S. G., (2008). Warfare in the ancient world. USA: Praeger publishers.
44. - Flattery, D. S. & Schwarz, M., (1989). Haoma and Harmaline: The Botanical Identity of the Indo-Iranian Sacred Hallucinogen “Somand its Legacy in Religion, Language, and Middle Eastern Folklore”. University of California Press. Berkeley, Los Angeles, London.
45. - Foucault, M., (1978). The history of sexuality. New York: Pantheon.
46. - Madan, M. D., (1911). Pahlavi Dinkard. Vol. 2. Bombay.
47. - Mills, S., (1990). Michel Foucoult. London: Routledge.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.