معبد سلوکی آپولون دافنوسیوس در جزیرهٔ کِز

شاهین, دریا; شاهین, مصطفی

doi:10.61882/PJAS.01.1282

EN FA

سال 9، شماره 33 - ( 10-1404 ) سال 9 شماره 33 صفحات 219-203 | برگشت به فهرست نسخه ها

‎ 10.61882/PJAS.01.1282

Mendeley

Zotero

RefWorks

Şahin D, Şahin M. (2025). Apollo Daphnousios Sanctuary at Kiz Island. Parseh J. Archaeol. Stud.. 9(33), 203-219. doi:10.61882/PJAS.01.1282
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-1282-fa.html

شاهین دریا، شاهین مصطفی.(1404). معبد سلوکی آپولون دافنوسیوس در جزیرهٔ کِز مطالعات باستان‌شناسی پارسه 9 (33) :219-203 10.61882/PJAS.01.1282

URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-1282-fa.html

معبد سلوکی آپولون دافنوسیوس در جزیرهٔ کِز

دریا شاهین¹

، مصطفی شاهین^*²

1- استاد گروه باستان‌شناسی، دانشکده علوم و ادبیات، دانشگاه اولوداغ بورسا، گؤروکله – بورسا، ترکیه.
2- استاد گروه باستان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی و علوم پایه، دانشگاه اولوداغ بورسا، گؤروکله – بورسا، ترکیه. ، mustafasahin@uludag.edu.tr.

چکیده: (350 مشاهده)

در فصل کاوش‌های باستان‌شناسی سال ۲۰۲۳م. در جزیرهٔ کِز در آپولونیا آد رِندی‌ (Apollonia ad Rhyndacum)، قطعه‌ای از یک لوح نذری که به خدای آپولون تقدیم شده بود، کشف شد. نقش آپولون برروی این استل شباهت زیادی به لوح‌های نذری‌ دارد که در سال ۱۹۹۱م. در محوطه‌ای به نام گاوورکایا در محلهٔ آکچاپینار در ساحل جنوب‌شرقی دریاچهٔ اولوبات، در جنوب شهر آپولونیا آد رِندی‌ کشف شده بودند. کتیبه‌های موجود برروی لوح‌های نذری سالمِ آکچاپینار نشان می‌دهند که این نذورات برای آپولون دافنوسیوس تقدیم شده‌اند. استلِ افتخاری کشف‌شده درمیان یافته‌ها، به‌وجود سکونتگاهی به‌نام دافنوس کاتوییکیا (Daphnous Katoikia) اشاره دارد. این پژوهش به بررسی جایگاه پرستشگاه آپولون دافنوسیوس و مکان احتمالی دافنوس کاتوییکیا براساس یافته‌های جزیرهٔ کِز می‌پردازد. با توجه به شباهت میان نقش‌برجسته‌های نذری آکچاپینار و جزیرهٔ کِز، چنین نتیجه‌گیری می‌شود که پرستشگاه آپولون باید در جزیرهٔ کِز قرار داشته باشد؛ در حالی که دافنوس کاتوییکیا باید در محوطهٔ گاوورکایا واقع‌در محلهٔ آکچاپینار است. هم‌چنین، در پژوهش تأکید شده است که سلوکیان به‌دلیل وجود آئین پرستش آپولون به شهر آپولونیا آد رِندی‌ علاقه‌مند بودند و دافنوس کاتوییکیا نیز به‌عنوان یک سکونتگاه نظامی (پادگانی) در برابر پادشاهی بیثینیا و در نزدیکی محل پرستش آپولون ایجاد شده بود.

واژه‌های کلیدی: سلوکوس، آپولونیا آد رِنداکوم، جزیرهٔ کِز، آپولون دافنوسیوس، کاتوییکیا (سکونتگاه).

متن کامل [PDF 1702 kb] (120 دریافت)

نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصی باستان‌شناسی
دریافت: 1404/4/18 | پذیرش: 1404/6/20 | انتشار: 1404/10/1

فهرست منابع

1. - ABMEIER, A., (1990). “Zur Geschichte von Apollonia am Rhyndakos”. E. Schwertheim (Hrsg.), Mysische Studien, AMS 1, Bonn: 1 - 16.

2. - AKALIN, A. G., (2006). “Helenleştirmede Bir Yeleşim Ögesi; Katoikia”. Tarih Araştırmaları Dergisi, 39: 65 – 74.

3. - AYBEK, S., (2007). “Apollonia ad Rhyndacum and the Sanctuary of Apollo in Mysia, Northwestern Turkey”. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9.2: 105 - 119.

4. - AYBEK, S. & DREYER, B., (Hrsg.), (2016). Der Archäeologische Survey von Apollonia am Rhyndakos beim Uluabat-See und der Umgebung Mysiens in der Nordwest- Türkei 2006 - 2010. Orient & Occident in Antiquity 2, Münster.

5. - BATTISTONI, F. & ŞAHIN, M., (2025). “Apollonia al Rindaco in età ellenistica a partire da un nuovo decreto”. Chiron, 55: 103 – 117.

6. - CORSTEN, Th., (1987). Die Inschriften von Apameia (Bithynien) und Pylai. I. K. 32, Bonn.

7. - CORSTEN, Th., (1990). “Caesarea Germanice”. EpigrAnat, 15: 19 - 42, Taf. 1-6.

8. - FLASHAR, M., (1992). Apollon Kitharodos: Statuarische Typen des musischen Apollon. Köln.

9. - FRITZE, H. von & IMHOOF-BLUMER, F., (1913). Die Antiken Münzen Mysiens I. Abteilung Adramytion – Kisthene, Berlin.

10. - HASLUCK, F. W., (1910). Cyzicus, being some account of the history and antiquities of that city, and of the district adjacent to it, with the towns of Apollonia ad Rhyndacum, Miletupolis, Hadrianutherae, Priapus, etc. Cambridge.

11. - LE BAS, Ph. & REINACH, S., (1888). Voyage archéologique en Grèce et en Asie Mineure sous la direction de M. Philippe Le Bas (1842-1844). Paris.

12. - LINFERT, A., (1983). Der Apollon von Daphne des Bryaxis. DaM 1, 1983.

13. - NILSSON, M. P., (1974). Geschichte der griechischen Religion II. Die hellenistische und römische Zeit, München.

14. - NILSSON, M. P., (1995). Griechische Feste von Religiöser Bedeutung mit Ausschluss der Attischen. Stuttgart – Leipzig. https://doi.org/10.1515/9783110934441

15. - OVERBECK, J., (1959). Die antiken Schriftquellen zur Geschichte der bildenden Künste bei den Griechen. Leipzig.

16. - ÖZ, A. K., (2017). Uluabat Gölü Çevresi Mimari ve Arkeolojik Yüzey Araştırması. Bursa.

17. - POLYBIOS, Des Polybios Geschichte, A. Haakh (übers.), Berlin, 1885.

18. - RAHBAR, M., ALIBAIGI, S., HAERINCK, E. & OVERLAET, B., (2014). “In Search of the Laodike Temple at Laodikeia in Media /Nahavand, Iran”. Iranica Antiqua, XLIX: 301 – 329.

19. - ROBERT, L., (1980). À travers l’Asie Mineure: poètes et prosateurs, monnaies grecques, voyageurs et géographie. Bibliothèque des Écoles françises d’Athènes et de Rome, 239, Paris.

20. - RPC II Online, (1999). A. Burnett, M. Amandry, I. Carradice, Roman Provincial Coinage II. From Vespasian to Domitian (AD 69–96). London – Paris.

21. - RPC III, (2015). M. Amandry – A. Burnett – J. Mairat, Roman Provincial Coinage III, From Nerva to Hadrian (AD. 96 – 138). London - Paris.

22. - RPC IV.2 Online, since (2005). Roman Provincial Coinage IV.2, from Antoninus Pius to Commodus (AD 138–192). Asia, https://rpc.ashmus.ox.ac.uk, Oxford.

23. - RPC VII.1, since (2005). Roman Provincial Coinage VII.1, From Gordian I to Gordian III (AD 238–244). Asia: https://rpc.ashmus.ox.ac.uk, Oxford.

24. - RPC VIII, since (2005). Roman Provincial Coinage VIII, Philip I (AD 244–249). https://rpc.ashmus.ox.ac.uk, Oxford.

25. - SCHMIDT, H., (ed.). “1896. Oxforder Handschrift”. Archiv für Slavische Philologie, 18: 172–182.

26. - SCHWERTHEIM, E., (1985). “Zu Hadrians Reisen und Stadtgründugen in Kleinasien Eine Neue Gründungsära”. EpigrAnat, 6: 37–42.

27. - SIMON, E., (1985). Die Götter der Griechen. München.

28. - SNG Ashmolean, (2008). Sylloge Nummorum Graecorum, Great Britain V, Ashmolean Museum 9: Bosporus – Aeolis. London.

29. - SNG von Aulock, (1957). Sylloge Nummorum Graecorum, Deutschland, Sammlung von Aulock, Mysien 4. Hefte, Berlin.

30. - SNG France, (2001). Sylloge Nummorum Graecorum, France 5, Département des monnaies, médailles et antiques, Mysie. Paris.

31. - STAUBER, J., (2022). Repertorium der griechischen und lateinischen Inschriften aus Mysien. Onlineedition. https://doi.org/10.1553/978OEAW87202

32. - ŞAHIN, M., (1997). “Figürliche Grabstelen und Weihreliefs aus Miletupolis”. IstMitt, 47: 179 – 197, Taf. 20 – 27.

33. - ŞAHIN, M., (1999). “Miletupolis Adak Levhaları Üzerinde Apollon Kitharodos”.Anadolu Araştırmaları / Jahrbuch für kleinasiatische Forschung, 15: 383-429.

34. - ŞAHIN, M., (2000). Miletopolis Kökenli Figürlü Mezar Stelleri ve Adak Levhaları. Ankara.

35. - ŞAHIN, M., (2017). Bursa ve İlçeleri Arkeolojik Kültür Envanteri III, Nilüfer İlçesi II. Bursa.

36. - ŞAHIN, M., (2020). “Apollonia ad Rhyndacum’dan Bir Aplik Seramik Parçası, Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi”. TEKE, 9.4: 1861 - 1873. https://doi.org/10.7884/teke.5130

37. - TANRIVER, C. & KÜTÜK, S., (1993). “The Katoikia of Daphnous and the Sanctuary of Apollon Daphnousios in the Territory of Apollonia ad Rhyndacum”. EpigrAnat, 21: 99 - 102.

ارسال پیام به نویسنده مسئول

بازنشر اطلاعات
	این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.