ایوان غربی مجموعۀ میراث جهانی تخت سلیمان از مهم ترین بناهای این محوطه است که در زمان ساسانیان بنا شد و سپس حدود 700 سال بعد ایلخانان مغول به بازسازی آن اقدام کردند. این بنای شاخص که در وضعیت ایستایی نامناسبی قرار دارد، نیازمند استحکا م بخشی است. بدین منظور نخست شناخت مصالح و نحوۀ کاربرد آن در این بنا واجد اهمیت است. هدف از این تحقیق، بررسی مصالح به کاررفته در بنای ایوان غربی در دو دورۀ معماری، با تأکید بر نحوۀ کاربرد مصالح از منظر چیدمان است. تحقیق پیش رو با روش بررسی میدانی انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان می دهد که مصالح به کاررفته در بنای ایوان غربی شامل سنگ و آجر و گچِ نیم پختِ نیم کوب است. در دورۀ ساسانی قطعات سنگ پاک تراش به دو صورت عمدۀ راسته و کله و راسته و آجر به صورت یک سوم بند با ملات گچ نیم پختِ نیم کوب اجرا شده است. در دورۀ ایلخانی بازسازی بخش های فروریخته با استفاده از سنگِ لاشه با ملات گچ مشابه انجام گرفته و در نهایت فضای داخلی ایوان با کاشیکاری پوشش داده شده است. همچنین جدارۀ شرقی جرزها دارای طا قنماهایی با مقرنس گچی است.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1397/1/29 | پذیرش: 1397/8/26 | انتشار: 1398/2/25