به سبب تمرکز حمام های تاریخی شاخص عصر صفوی و قاجار در شهر اصفهان و تزیینات معماری منحصربه فرد در آنها، این شهر بهترین کانون پژوهش دربارۀ تزیینات وابسته به معماری در حمام های تاریخی است. هدف این پژوهش، مطالعۀ نقوش به کاررفته در کاشیکاری حمام های اصفهان، در محدودۀ زمانی اوایل عصر صفوی تا پایان عصر قاجار، طبق هبندی مضامین و بیان برخی شاخصه های آنها در مقایسه با سایر حما مهای ایران است. نتایج نشان می دهد موضوعات کاشیکاری حمام ها شامل نقوش گیاهی به میزان فراوان، نقوش انسانی و حیوانی به میزان متوسط و نقوش هندسی، کتیبه و مناظر معماری است. کاربرد مضامین متنوع ب ه ویژه نقوش گیاهی، رعایت اصول نگارگری اصفهان در کاش ی نگاری حمام ها، تداوم ویژگی های نقاشی صفوی در کاشی های قاجاری، استفادۀ محدود از نقوش جانوری، شناسایی نوآور یهایی نظیر ترسیم منظرۀ شهر روی کاشی با ابعاد بزرگ، برخی از نتایج این بررسی هستند. جهت تکمیل نتایج، مطالعات تطبیقی کاشیکاری حمام های اصفهان با کاشیکاری هفده حمام شاخص در سایر شهرها صورت گرفته است. احتمالاً وجود تفاوت هایی در نحوۀ ترسیم نقوش، رنگ آمیزی و مضامین پرکاربرد، حاکی از وجود سبکی محلی در کاشیکاری حمام های اصفهان در مقایسه با سایر شهرها است. این پژوهش با رویکرد توصیفی  تحلیلی و شیوۀ میدانی و کتابخانه ای انجام گرفته است.

بقعۀ سیدون علی نقیا گنبدی مرتفع در شهر ابرقو است که هیچ کتیبۀ تاریخ‌دار یا حاوی نام بانی در آن به چشم نمی‌خورد. بنا در منابع پیشین، به‌اختصار بررسی شده و بر مبنای تاریخ‌گذاری دونالد ویلبر به قرن هشتم هجری نسبت داده شده است. البته در پروندۀ ثبت ملی این بنا به قرون ششم تا هشتم منتسب شده است. متن حاضر بر مبنای بررسی‌های کالبدی، تطبیقی به تاریخ‌گذاری بنا پرداخته و این پرسش را دنبال می‌کند که آیا بنا در یک دورۀ تاریخی شکل گرفته یا نه؟ و تاریخ شکل‌گیری بنا چه دوره‌ای است؟ پرسش دیگر در مورد کاربری اولیۀ بنا است. مشابهت کاشی‌های ازارۀ بنا و شیوۀ ترسیم خط کوفی کتیبه و گوشه‌سازی بنا مشابهت با بناهای قرن هشتمی دیگری در منطقۀ یزد و اصفهان را نشان می‌دهد. هم‌چنین مضمون یکی از کتیبه‌های بنا به طور خاص به کاربری تدفینی بنا اشاره می‌کند. بنا از حیث کالبد و تزیینات به مقبرۀ تخریب‌شدۀ حسن بن کیخسرو شباهت بسیار دارد. بررسی کالبدی سیدون علی نقیا شواهد خاصی از دو دورۀ ساختمانی را نشان نمی‌دهد و بنا احتمالاً در یک دورۀ تاریخی واحد شکل گرفته است. کتیبه‌های بنا در این متن برای بار اول خوانده شده و پیش‌بینی می‌شود که شواهد بیش‌تری در طی مرمت های آیندۀ اثر به دست خواهد آمد.