کاوش در شهر سوخته سیستان سابقه ای پنجاه ساله دارد و کاوش در بخش مسکونی شهر سوخته یکی از اهداف مستمر و پیگیر گروه باستان شناسی شهر سوخته و دهانۀ غلامان از سال ۱۳۷۸ تا کنون بوده است. طی این سال ها در ۲۹ کارگاه در بخش مسکونی شهر سوخته حفاری صورت گرفته است که کاوش در ساختمان شمارۀ ۱، ۲۰ ، ۲۶ ، و ۲۸ از مهم ترین این زنجیره کاوش های باستا نشناختی به شمار می آید. انتخاب محل کاوش در کارگاه های شمارۀ ۲۶ و ۲۸ که در بخش مسکونی مرکزی قرار گرفته اند، بر اساس مطالعات سطحی، بررسی های زمین  مغناطیس سنجی و عکاسی هوایی با پهباد انجام پذیرفته که از چند حیث دارای اهمیت است. نخست این که این کارگاه ها در بخشی از شهر سوخته قرار گرفته اند که به نظر می رسد محصول توسعۀ شهرنشینی و به دنبال آن گسترش ساخت وساز شهری بر اساس نیاز و شرایط جدید بوده و شهرسازی در این بخش بر اساس طرح و نقشه از پیش تعیین شده بوده است. دوم اینکه بر اساس مطالعات سطحی این بخش از شهر سوخته شواهد زیادی از سفال های دورۀ چهارم استقرار در شهر سوخته عرضه داشته که می تواند به برداشت های نوینی از این دوره بیانجامد. کاوش های این دو کارگاه شواهد بسیار زیادی از دورۀ چهارم استقرار ارائه کرده و نشان می دهد که آثار و بقایای این دوره در بخش های دیگری از تپه به ویژه بخش مرکزی و شمالی نیز قابل پیگیری و ردیابی است. سومین دلیل، کاوش ساختارهای معماری ویژه ای در ساختمان شمارۀ ۲۶ است که شامل یک دالان پنجاه متریِ روباز با هجده دیوارک پشتیبان و بخش های مسکونی و انبار یشکل مرتبط با این دالان می شود که این سازه ها همراه با شواهد مادی بسیار زیادی به جا مانده از دورۀ چهارم و پایانی استقرار در شهر سوخته هستند.