جستجو در مقالات منتشر شده


5 نتیجه برای احمدی
\"چارتاق\" های خشتی ملکان یا باغها و خانه باغهای ملکان
رحمان احمدی ملکی،
دوره 21، شماره 31 - ( 6-1379 )
چکیده

بررسی کاروانسراهای ناحیه شمال اصفهان(برخوار)
عباسعلی احمدی،
دوره 27، شماره 40 - ( 9-1385 )
چکیده

الگو و شاخصه های معماری کاروانسراهای دورۀ سلجوقی شاهراه خراسان
بهمن سلطان احمدی، مریم سیدحمزه،
دوره 37، شماره 73 - ( 6-1395 )
چکیده

همواره پایداری سیاسی، زمین ههای فرهنگی، و بستر جغرافیایی و اجتماعی موجب افزایش تجارت و

رونق اقتصادی می شود که این امر ساخت راهها و بناهای وابسته به آن را به همراه دارد. سلجوقیان

در سایۀ پادشاهانی همچون ملکشاه، سلطان سنجر، آلب ارسلان و صدارت خواجه نظام الملک طوسی

توانستند اولین حکومت مقتدر مرکزی در ایران و ثبات را در قلمرو حکومت خود ایجاد کنند. در دورۀ

سلجوقی رونق و توسعۀ اقتصادی موجب شد برای اولین بار پس از اسلام، موج گسترده ای از ساخت

کاروانسرا پدید آید. برخی از این کاروانسراها تخریب و تعدادی نیز در دوره های بعد بازسازی شده

اند و فقط تعداد معدودی از کاروانسراهای این دوره باقی مانده است. محدودۀ بررسی این پژوهش

جاده ای ست که از سوی شرقی ایران، یعنی سرخس، شروع شده و پس از گذر از نیشابور، ری، قم، و...

در ادامه بغداد می رسد.

کاروانسراهای سلجوقی همانند سایر بناهای این دوره دارای شاخ ص ها و الگوهای فضایی ای هستند

که میتوان آن را سبک نامید. با مقایسۀ این کاروانسراها در ایران ویژگی هایی همچون الگوی دو و

چهار ایوانی، راهروهای سراسری در پیرامون سرا به جای تقسیم فضا توسط ایوانچه که در دورۀ

صفوی به خوبی نمایان است نبود اصطبل یا شترخانه، الگوی فضای ورودی، و همچنین فضاهای

اقامتی با الگوی چهارصفه، که می توان آن را در بناهای مذهبی همچون مساجد و مدارس مشاهده کرد.

سهم چشم گیر سلجوقیان در معماری ایران، بیشتر در نهادینه شدن شماری از قالب های کهن معماری

ایران و نیز توانایی هنرمندان دورۀ سلجوقی برای خلق تنوع و زیبایی در این معماری مشهود است.

با مطالعه ، بررسی و مقایسۀ شماری از این آثار می توان وحدت و انسجامِ بسیاری از خصوصیات و

ویژگی های معماری ایران در ادوار مختلف تاریخی را بازشناخت. این مقاله بر اساس روش توصیفی

تحلیلی نوشته شده است که در آن برای تحلیل از روش مشاهدۀ میدانی و برداشت های گوناگون و

همچنین مطالعۀ منابع نوشتاری محققان و مقایسۀ آثار این دوره با دیگر آثار بهره گرفته شده است.


مقدمه ای بر مطالعه و شناخت باغ های اردشیر خوره (گور) در دوره ساسانی و اوایل اسلامی
حسام الدین احمدی، احمد صالحی کاخکی، ناصر نوروززاده چگینی،
دوره 37، شماره 75 - ( 12-1396 )
چکیده
اردشیر بنیانگذار شاهنشاهی ساسانی، دشت فیروزآباد )اردشیرخوره/ گور( را به عنوان اولین تختگاه خود انتخاب و با کمک مهندسان خبره، با به کار بستن یک نظام منسجم و منظم انتقال آب، این دشت را برای استقرارِ گسترده قابل سکونت کرد. این نظام مدیریت آب، چنان خوب به اجرا در آمده بود که توانست دشت را تا چهار قرن بعد از فروپاشی دولت ساسانی، به عنوان مرکزی تجاری و کشاورزی در جهان آن روز، مطرح کند. بنا بر منابع تاریخی، قسمت اعظم زمین های کشاورزی دشت فیروزآباد به باغ هایی اختصاص یافته بود که شهر گور )اردشیرخوره( را از هر دروازه تا فاصلۀ حدود یک فرسنگ )شش کیلومتر( در بر م یگرفت. بنابراین مطالعه و شناسایی محدودۀ باغ های اردشیرخوره و راست آزمایی آنچه منابع تاریخی در این خصوص ذکر کرده اند، از مهم ترین اهداف پژوهش حاضر است. همچنین با توجه به رشد سریع شهرنشینی و از بین رفتن تدریجی شیوه های سنتی انتقال آب طی ۵۰ سال اخیر، ضروری بود تا به باغداری و نقش آن در رشد صنعتی و کشاورزی شهر گور در دوران شکوفایی آن پرداخته شود. این پژوهش، با رویکردی تاریخی  تطبیقی و با استفاده از مطالعات میدانی و کتابخانه ای و تطبیق آنها با یکدیگر، به مطالعۀ محدودۀ باغ های اردشیرخوره در دوران ساسانی و اوایل اسلامی م یپردازد. مطالعات باستان شناختی نگارندگان، روشن ساخت که آنچه در منابع تاریخی در مورد محدودۀ باغ های شهر اردشیرخوره آمده است، قابل اثبات است و حتی به نظر می رسد گسترۀ این باغ ها از هر دروازۀ شهر از یک فرسنگ نیز فراتر می رفته است.

پژوهشی دربارۀ ساختار معماری بنای آرامگاهی خِرقه در فیروزآباد فارس
حسام الدین احمدی، فخرالدین محمدیان، خدیجه شریف کاظمی،
دوره 38، شماره 79 - ( 10-1396 )
چکیده
آرامگاه ها در فرهنگ و تمدن بشری همواره جایگاه والایی داشته اند و بخش اعظمی از روند تکامل معماری در گذر تاریخ در آن ها قابل مشاهده است. شک لگیری و هویت این ابنیه اغلب در پیوند با شخصیت های مذهبی و یا بزرگان محلی و منطقه ای تبیین می شود. آرامگاه سید داود فهلوی در روستای خرقه در فیروزآباد فارس واقع است. این بقعه که در مجاورت قبرستان منطقه بنا شده، از قداست خاصی در میان ساکنان این منطقه برخوردار است. مقالۀ پیش رو در پاسخ به دو پرسش انجام گرفته است؛ نخست آنکه ماهیت و کارکرد این آرامگاه با توجه به تاریخ و فرهنگ منطقه چیست؟ و دیگر اینکه، با توجه به ساختار معماری بنا، این آرامگاه کی ساخته شده است؟ این تحقیق در پی آن است به پرسش های مطر ح شده پاسخی منطقی و روشمند بدهد. روش پژوهش به شیوۀ تاریخی تحلیلی بوده است. همچنین اطلاعات مورد نیاز این پژوهش ابتدا با جمع آوری اطلاعات تاریخی با استفاده از منابع کتابخانه ای و سپس با مستندسازی داده ها و بهره گیری از بررسی های میدانی و تهیۀ نقشه بنا انجام گرفته است. در این پژوهش سعی شده، ضمن بررسی پیشینۀ بنا به معرفی و تاریخ ساخت آن و چگونگی روند شکل گیری کالبد بنا پرداخته شود. برآیند تحقیق نشان می دهد این بنا در ابتدا به سبک چهارطاقی های ساسانی و بر مبنای یک معماری بومی شکل گرفته و در ادامه با تغییراتی ساختاری در راستای هویت آیینی و اجتماعی منطقه، در قالب بنای خانقاه و آرامگاه تجلی یافته است.
 

صفحه 1 از 1