تاریخ معماری لرستان همچنان آکنده از ابهام است. این ابهام افزون‌برکمیِ بررسی‌های انجام‌شده، به‌نظر ناشی‌از عدم مطالعات دقیق و هدفمند این آثار بوده است. امامزاده جعفر، نمونه‌ای از آرامگاه‌های با گنبد اورچین درمنطقۀ سردسیر بروجرد و درحاشیۀ فلات مرکزی ایران است که دارای مشخصه‌های معماری مناطقِ گرم و پرباران حوزۀ جنوب غرب ایران است. شواهد معماری و کتیبه‌ها، نشان از مداخلات فراوانی دارد که طی دوره‌های مختلف در بنا صورت‌پذیرفته و نظرات متفاوتی پیرامون بنا ارائه شده است و به همین‌ خاطر شناخت ساختار اولیه و دوره‌های ساخت آن را ضروری می‌کند. بر این مبنا و با هدف شناخت هستۀ اولیه، مراحل ادواری توسعه و با این فرض که این بنا در دوران سلجوقی بنیان نهاده شده کوشش شده تا براساس مطالعات میدانی و کتابخانه­ای و گمانۀ حفرشده و کتیبۀ نویافته، ساختار معماری و تغییرات سازه­ای، مورد کنکاش مجدد قرارگرفته و با آثار مشابه مقایسۀ تطبیقی و به روش توصیفی-تحلیلی، مورد بحث واقع شود و برای این پرسش‌ها پاسخ درخوری پیدا کند که پلان و ساختار اولیه آن به چه شکلی بوده و در چه دوره‌ای بنیان نهاده شده است؟ گنبد اورچین آرامگاه از چه الگو و بناهایی اقتباس شده است؟ نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که بنای اصلی ازنوع برج‌های آرامگاهی دورۀ سلجوقی با پلان هشت‌ضلعی بوده و دردورۀ ایلخانی با ایجاد پشت‌بند، هستۀ اصلی تقویت شده است. الگوی گنبد آن از گونۀ گنبدهای اورچین سروی‌شکل منطقۀ جنوب غرب ایران مانند گنبد شابوالقاسم دزفول اقتباس شده است.