دوره 3، شماره 2 - ( تابستان 1398 )                   جلد 3 شماره 2 صفحات 110-95 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Vahdati Nasab H, Berillon G, Jamet G, Hashemi M, Jayez M, Guérin G, et al . The Paleolithic Site of Mirak, Semnan: Preliminary Results of the 2015 and 2016 Excavations. Archaelogy 2019; 3 (2) :95-110
URL: http://archj.richt.ir/article-10-302-fa.html
وحدتی نسب حامد، بریون ژیل، ژمه گیوم، هاشمی سید میلاد، جایز مژگان، گران گیوم، و همکاران. و همکاران.. محوطۀ پارینه سنگی میرک (سمنان)؛ نتایج مقدماتی از کاوش های فصول 1394 و 1395. مجله باستان‌شناسی. 1398; 3 (2) :95-110

URL: http://archj.richt.ir/article-10-302-fa.html


1- دانشیار گروه باستان شناسی دانشگاه تربیت مدرس
2- دپارتمان انسان و محیط، موزۀ انسان شناسی، پاریس
3- زمین شناس کواترنری، یه ویل-سو-لِکُت (Viéville-sous-les-Côtes)، فرانس
4- دانش آموختۀ دورۀ دکترا در باستان شناسی، دانشگاه تربیت مدرس
5- استادیار گروه پیش از تاریخ پژوهشکدۀ باستان شناسی
6- سی .ان.آر.اس-دانشگاه بوردو مونتن، فرانسه
7- دانش آموختۀ کارشناسی ارشد زمین شناسی کواترنری از دانشگاه فرّارا، ایتالیا.
8- دانشگاه بوردو مونتن، فرانسه.
9- پژوهشکدۀ حفاظت و مرمت، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران
10- دانشگاه لیل
11- ویلنُو دَسک (Villeneuve d’Ascq)، فرانسه.
چکیده:   (5156 مشاهده)
محوطۀ روباز میرک از محوطه های باستان شناختی متعلق به دورۀ پلیئستوسن جدید در شمال دشت کویر مرکزی ایران است. این محوطه در دشت سیلابی خشکی در جنوب شهر سمنان امروزی واقع شده و شواهدی از حضور گروه های انسانی را دست کم در مرحلۀ سوم ایزوتوپ دریایی نشان می دهد. ویژگی کلی این مرحله، نوسان های شدید در بازه های زمانی کوتاه (هزاره، سده) است که موجب تغییرات محیطیِ متواتر و بعضاً شدید چشم اندازها می شد. به نظر می رسد این نوسان و تغییرات در میرک قابل ردیابی باشد. شواهد رسوب شناختی میرک از تغییرات مکرر سطح تراز آب و رطوبت در دسترس در این دشت سیلابی می گوید. از رهگذر این تحولات، ویژگی های چشم انداز چون پراکنش پوشش گیاهی و در نتیجه، گروه های جانوری تغییر می کرد. از طرفی، آخرین مرحلۀ یخچالی در مقیاس قاره ای و منطقه ای به طور کلی، دوره ای سرد و خشک است. بنابراین می توان انتظار داشت که در این مرحله، محیط های معیشتی در پهنه های قاره ای (چون فلات مرکزی ایران) اصطلاحاً تکه تکه شوند. بنابراین، حاشیۀ شمالی دشت کویر مرکزی ایران می توانست در برخی دوره ها نقش کوریدور و در برخی دیگر، نقش مانعی برای پراکنش و زندگی گروه های انسانی را ایفا کند. مدل های بوم شناختی، رویکرد بهینۀ زندگی به روش شکار-گردآورندگی در چشم اندازهای خشک-نیمه خشک و پرنوسان را، تحرک بالای آمایشی و اختصاص مکان مرکزی و زندگی در گروه های پرجمعیت تر می داند. به نظر می رسد ویژگی های دست ساخته های سنگی میرک در تطابق با چنین الگویی باشد. 

 
متن کامل [PDF 3335 kb]   (2481 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: اموال فرهنگی
دریافت: 1399/4/14 | پذیرش: 1398/10/10 | انتشار: 1398/10/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.