این مطالعه با هدف تعیین رابطه بین کیفیت بصری جنگلهای ایرانی هیرکانی با الگوی فضایی مربوط به کاربری اراضی در 9 مکان در شمال ایران انجام شده است. برای انجام این کار، بخش قابل توجهی از منطقه عکسبرداری شد و بر اساس نظرات یک گروه از 150 بیننده، تصاویر از نظر طبیعیبودن، انسجام، آشفتگی و پیچیدگی رتبهبندی شدهاند. نقشه منطقه با استفاده از پردازش تصویر Landsat 8- OLI در سال 2016 تهیه شد. با استفاده از زاویه دید و لایه DEM منطقه، محدودههای قابل رؤیت، شناسایی و الگوی مکانی کاربری آنها با استفاده از متریکهای سیمای سرزمین NP, PD, MPS, LSI, MNN, SHDI و PLAND بررسی شد. بر اساس نتایج، جنگل در کنار مرتع در حدود 90 درصد مساحت منطقه را تشکیل میدهند. نتایج MPS و LSI نشان داد که کل سیمای سرزمین از لکههایی با وسعت بین 1 تا 6 هکتار تشکیل شده است. لکههای سیمای سرزمین در مکان 6 به طور متوسط از هم فاصله بیشتری دارند و لکههای جنگل در مکان 7، بالاترین مقدار MNN را دارند. حداقل مقدار SHDI در نقطه 2 و بالاترین آن در مکان 7 به دست آمد. دادههای PLAND نشان داد که در هر نقطه، بیش از 50 درصد مناظر مربوط به جنگل است. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد رابطه معنیداری بین (05/0