اکوتوریسم به عنوان گرایشی نوین در صنعت جهانگردی است که چشماندازها و مناظر زیبای طبیعت از کانونها و جاذبههای توریستپذیر این نوع جهانگردی است. ازاینرو، اهمیت دادن به نقش آن در حفاظت از محیطزیست به منظور دستیابی به توسعه پایدار امری ضروری است. طرح جنگلداری سری دو واز با مساحت ۲۰۹۴ هکتار و جزء حوضه آّبخیز ۴۹ کشور ایران، با داشتن توانها و جاذبههای اکوتوریستی غنی، نقش مهمی در این زمینه دارد. هدف از انجام این پژوهش، اولویتبندی معیارهای تعیین پتانسیل طرح جنگلداری سری دو واز برای توسعه پایدار اکوتوریسم با استفاده از مدلهای تصمیمگیری چندمعیاره Entropy و TOPSIS است. در این پژوهش بهمنظور تعیین معیارهای توسعه پایدار اکوتوریسم از روش تصمیمگیری گروهی دلفی و برای تعیین وزن و اولویتبندی معیارها به ترتیب از تکنیکهای تصمیمگیری چندمعیاره Entropy و TOPSIS استفاده کردیم. نتایج حاصل از وزندهی معیارها با استفاده از تکنیک Entropy نشان داد معیار شیب با وزن ۰/۱۶۸۶۶۸، میدان دید با وزن ۰/۰۹۲۶۰۷، هیدرولوژی با وزن ۰/۰۹۲۴۷۸ و جاده با وزن ۰/۰۹۲۴۳۷ به ترتیب بیشترین وزن را در بین سایر معیارها به خود اختصاص دادهاند. همچنین نتایج اولویتبندی معیارها با تکنیک TOPSIS نیز نشان داد که به ترتیب معیارهای زمینشناسی، شیب و ارتفاع از سطح دریا، اولویت بالاتری در قیاس با سایر معیارها دارند. بر اساس نتایج اولویتبندی معیارها، لایههای اطلاعاتی هریک از معیارها در محیط نرمافزار GIS تهیه، رویهمگذاری و خروجی آنها به صورت نقشه پتانسیل طرح محیطزیست سری دو واز جهت توسعه پایدار اکوتوریسم در چهار طبقه بسیار نامناسب، نامناسب، مناسب و بسیار مناسب تهیه شد. نتایج حاصل از این ارزیابی نشان داد ۴۰ درصد از این سری در طبقه مناسب (۸۳۷/۶ هکتار)، ۳۰ درصد در طبقه بسیار مناسب (۶۲۸/۲ هکتار)، ۲۰ درصد در طبقه بسیار نامناسب (۴۱۸/۸ هکتار) و ۱۰ درصد در طبقه نامناسب (۲۰۹/۴ هکتار) قرار دارد. نتایج مطالعه بیانگر این موضوع است که طرح جنگلداری سری دو واز، پتانسیل کافی را برای ارائه خدمات اکوتوریسم دارد.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
جنگلها و مراتع دریافت: 1398/4/12 | پذیرش: 1398/5/28 | انتشار: 1398/7/11