fa jalali 1399 9 1 gregorian 2020 12 1 41 4 online 1 fulltext

fa جایگاه گونه‌شناسی کاربندی‌ها بر پایۀ آموزه‌های استادکاران سنتی از دیدگاه هندسۀ نظری و عملی با توجه به قابلیت‌های هندسی و سازه‌ای که در کاربندی مشهود است، این ساختار در ادوار مختلف تاریخ ایران توسعۀ فراوانی نموده و گونه‌های فراوانی از آن منشعب شده است. فقدان ادبیات مشترک میان معدود منابع موجود در زمینه‌های ترسیم کاربندی و نیز اصطلاحات خاص هرکدام، مانعی در درک درست این شیوه‌ها است. در این پژوهش ابتدا داده‌های مربوط به هندسۀ نظری (پلان و طرح سه‌بعدی) کاربندی‌ها بر اساس آموزه‌های استادکاران سنتی، جمع‌آوری شد؛ سپس تلاش شد تا برای کسب شناخت بیشتر این عنصر معماری اسلامی، با ایجاد نظمی منطقی در مطالب پراکندۀ قبلی، دسته‌بندی مشخص ایجاد شود. ابتدا نمونه‌های مختلف از نظر شکل هندسی و کاربری فضایی آن‌ها بر اساس آموزه‌های استادکاران سنتی و پژوهشگران مختلف در این گستره، دسته‌بندی‌شده سپس به مقایسۀ آن‌ها پرداخته می‌شود؛ بنابراین شیوۀ پژوهش حاضر علی- مقایسه‌ای است. گردآوری اطلاعات به روش مشاهده مستقیم و گرفتن عکس از نمونه‌ها بوده و در تحلیل آن‌ها از منابع کتابخانه‌ای و اسناد مرتبط استفاده‌شده است. بنابر یافته‌های پژوهش، هریک از استادکاران شیوۀ خاص خود را برای گونه‌شناسی کاربندی‌ها ارائه داده‌اند. در روش‌های سنتی ترسیم کاربندی، گام ابتدایی تعیین بستر یا زمینۀ کاربندی بر اساس شکل و تناسبات بستر ادامه می‌یابد. در بررسی پوشش‌هایی که دارای کاربندی هستند، ساختار شکلی پلان بر روی فرم کاربندی، تأثیرگذار است. این بدان معناست که در یک زمینۀ مشخص با نسبت طول به عرض مشخص می‌توان کاربندی‌های خاصی را پیاده کرد که عوامل گوناگونی روی آن‌ها تأثیرگذارند. عوامل گوناگون در اختیار معمار مجری بر تصمیم‌گیری‌های او دربارۀ جزئیات این ویژگی‌ها تاثیر می‌گذارد. مطالعۀ کاربندی نیازمند نگاهی همه‌جانبه است؛ نگرشی که ملاحظات ساختاری و شکلی را به طور توأمان در نظر گیرد. کاربندی‌ها بر اساس تناسبات چندضلعی زمینه، موقعیت قرارگیری شمسه نسبت به اضلاع زمینه، تعداد، زوج یا فرد بودن اضلاعشان، نحوۀ قرارگیری و تداخل چهارگوش‌های زمینه، نحوۀ اتصال نقاط تقسیم روی دایرۀ محیطی چندضلعی زمینه و... نام‌گذاری و دسته‌بندی می‌شوند. Due to the geometric and structural capabilities that are evident in karbandi, this structure has been developed in different periods of Iran's history and many species have been isolated from it. The lack of common literature among the few existing resources in the field of drawing karbandies and the specific terms each impedes the understanding of these methods. In this research, first the theoretical (plan and 3D design) geometric data was collected, then, based on the teachings of the traditional master builders and using the previously scattered material a logical order and specific category was created. To do so, various samples were classified and then compared in terms of geometric shape and space usage based on the teachings of traditional master builders and researchers in this field. Therefore, the present research is causal-comparative. Data gathering was done by direct observation, taking pictures of the samples and analysis of library resources and related documents. According to research findings, each of the masters provided their own methodology for the typology of karbandies. In the traditional drawing method of karbandi, the basic step of determining the field of karbandi is based on the shape and proportions of the base. Studying covers that have karbandi shows that formal structure plan is effective on the form of karbandi. This means that on a specific base with a length to width ratio profile special karbandies can be assigned which are affected by various factors. These factors can affect the architect’s style and decision making. Studying karbandi requires a comprehensive look. An attitude that takes into account both structural and form considerations. Karbandies are named and categorized based on the polygonal proportions of the base, the location of the shamseh relative to the sides of the base, the number, the pair or the individual of the sides, the way of placement and interference of the quadrangles of the base, the way of connecting the dividing points on the peripheral circle of the polygon, the base, and etc. Typology, Karbandi, Geometry, Teachings of traditional master builders, Use of spaces گونه‌شناسی, کاربندی, هندسه, آموزه‌های استادکاران سنتی, کاربری فضاها. 394 414 http://athar.richt.ir/browse.php?a_code=A-10-2346-2&slc_lang=fa&sid=2 2021/03/3 1399/12/13 2021/04/25 1400/2/5 Shahrzad Ainechi PhD in Restoration of Historic Buildings and Textures, Department of Architectural and Urban Conservation, Faculty of Conservation and Restoration, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran شهرزاد آئینه چی Ainechi.shahrzad@yahoo.com Yes دکتری مرمت بنا و بافت‌های تاریخی، گروه حفاظت معماری و شهری، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران Nima Valibeig Assistant professor, Department of Architectural and Urban Conservation, Faculty of Conservation and Restoration, Isfahan University of Arts, Isfahan, Iran نیما ولی بیگ n.valibeig@aui.ac.ir No استادیار، گروه معماری و حفاظت شهری، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران

fa ریخت‌شناسی اُرسی در تیمچه‌های بازار تبریز اُرسی‌ها، بازشوهای به‌یادگارمانده از دوران صفوی تا قاجار، مجموعه‌ای از هنرهای سنتی متنوعی هستند که به‌عنوان عنصری شاخص در بناها استفاده شده و علاوه‌بر تأمین نور، به زیبایی فضاهای داخلی و خارجی بنا افزوده است. بازار تبریز یکی از قدیمی‌ترین و اصلی‌ترین بازارهای ایران است و اُرسی‌های زیادی را در خود جای داده که از‌لحاظ کارکرد و ظاهر و اندازه از سایر اُرسی‌های بررسی‌شده تا‌به‌امروز متمایز است. این پژوهش درصدد پاسخ به این پرسش‌هاست: ۱. جایگاه و موقعیت مکانی اُرسی و ویژگی‌‌ها و شاخصه‌های ساختاری آن‌ها در تیمچه‌های بازار تبریز کدام‌اند؟ ۲. وجه اشتراک اُرسی‌ها ازنظر ساختار در تیمچه‌ها کدام‌اند؟ پژوهش حاضر با روش توصیفی‌تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانه‌ای و بازدیدهای میدانی و مصاحبه با کسبۀ قدیمی بازار به ریخت‌شناسی اُرسی‌ها، بررسی قدمت، موقعیت و اهمیت آن‌ها، بررسی کاربری، شکل کلی، طرح و نقش، مواد و مصالح و نظام اندازه و پیمون در تیمچه‌های بازار تبریز می‌پردازد. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که با وجود اهمیت رنگ و نقش‌ونگار در دورۀ قاجار، اُرسی‌ها در تیمچه‌های بازار طرحی ساده‌تر داشتند و رنگ کمتری در آن‌ها مشهود بوده که در اغلب موارد نیز عدم‌دسترسی آسان و رسیدگی به اُرسی‌ها موجب از‌بین‌رفتن آن‌ها شده است و در پاره‌ای موارد، مالکان اُرسی‌ها را با بازشو‌های جدید جایگزین کرده یا در چهارچوب اُرسی سابق بازشو جدید قرار داده‌اند. اُرسی‌های بازار ازلحاظ کاربری، طرح، رنگ و ابعاد با اُرسی در موقعیت‌های مکانی دیگر متفاوت بوده و ازنظر اندازۀ بدنه، شکل کتیبه، هندسه طرح رویه و تعداد لنگه‌ها در سطح تیمچه‌های بازار دارای تمایزاتی هستند. The Orsis, these memorable openings from the Safavid to the Qajar Period, are a collection of various traditional arts, each of which has a very long history in the history of Iranian architecture. Orsis, Iranian handmade art, can be seen everywhere in Iran and have their own unique characteristics in each region. Orsi has been used in various places, including houses, palaces, husseiniyahs, mosques and bazaars. Tabriz Bazaar, as one of the oldest and most important bazaars in Iran, has many Orsis, which are different from other examined Orsis in terms of function, appearance and size. This study has tried to answer the following questions: What are the position and location of Orsis, their structural features and characteristics in the Timchehs of Tabriz Bazaar? What is the common factor of the Orsis in terms of structure in the Timchehs of Tabriz Bazaar? The present study aims to investigate Orsis, in terms of morphology, age, position and importance, function, general shape, design and role, as well as materials, size and measurement system in the timches of Tabriz Bazaar using descriptive-analytical method and library resources and field surveys and interviews with the old traders of the Bazaar. Due to the nature of the issue, the research is of a fundamental type and has been carried out by descriptive-analytical method based on library information and observation and review of the sources available in the bazaar Timchehs. According to the research in the field of morphology of bazar Orsis, it is estimated that the Orsis in the studied Timchehs were made in the Qajar period as less complication was observed in terms of color and pattern in the Orsis; this was one of the charateristics of the Qajar period. The Orsis are located on the first floor and can be accessed from inside the ground floor room, which is now closed, making it easy to access and handle. In some cases, we see the replacement of Orsis by modern openings. In these architectural elements, glass and metal wood have been used, and the Orsis that we have seen so far have been made in different sizes, and the design and module used in them have been simple and geometric. Bazaar Orsis are different from Orsis in other locations in terms of use, design, color and dimensions, and they differ in terms of body size, inscription shape, surface design geometry and number of lintels at the level of bazaar timches. Tabriz Bazaar, Timcheh, wooden orsi, morphology بازار تبریز, تیمچه, اُرسی چوبی, ریخت‌شناسی. 416 434 http://athar.richt.ir/browse.php?a_code=A-10-1879-2&slc_lang=fa&sid=2 2021/03/32020/12/16 1399/9/26 2021/04/252021/04/6 1400/1/17 Azita Belali Oskui PhD, Associate Professor, Faculty of Architecture and Urban Planning, Tabriz University of Islamic Arts, Tabriz, Iran. آزیتا بلالی اسکویی azita.oskui@gmail.com Yes دکتری، دانشیار، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران Zahra Afsharian Master of Science in Architecture, Faculty of Architecture and Urban Planning, Tabriz University of Islamic Arts, Tabriz, Iran. زهرا افشاریان z.afsharian@tabriziau.ac.ir No کارشناسی ارشد، معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران

fa بررسی فضای سرابستان در خانه‌های آل مظفر (ایلخانی) یزد در زمان آل مظفر چون این ناحیه از ایران (یزد) که قسمت فراوانی از کشور محسوب می‌شد، از انهدام تعمدی مغول مصون ماند، می‌توان انتظار داشت که در این منطقه، از زمان سلجوقیان فعالیت‌های مداوم ساختمانی وجود داشته باشد. به‌ویژه با توجه به حوزه سیاسی خاص، تحت نفوذ حکمرانان آل مظفر می‌توان سبک محلی خاصی با عنوان سبک مظفری یا به اعتقاد دونالد ویلبر مکتب یزد را در این حوزه شناسایی و معرفی کرد. هدف این مقاله ردیابی کیفیت فضایی سرابستان در معماری خانه‌های آل‌ مظفر- تیموری منطقه یزد بوده است. در این بررسی، قدیمی‌ترین خانه‌های یزد که تاکنون ثبت و شناسایی شده‌اند، به‌همراه متون تاریخی استناد شدند. با توجه به کمبود خانه‌های ایلخانی در دیگر مکان‌های ایران، تعدد اشارات تاریخی به خانه در متون تاریخی یزد و نبود پژوهشی در این زمینه، در این مقاله به اهمیت و جایگاه خانه- باغ (سرابستان) در معماری مسکونی دوره آل مظفر پرداخته شده است. این پژوهش با ترکیبی از روش‌های تحلیلی-تاریخی و پژوهش نمونه‌ها و با تکیه بر مطالعات کتابخانه‌ای- اسنادی، به شناخت فضای سبز معماری مسکونی در دوره آل مظفر پرداخته و چگونگی معماری خانه-باغ این دوره را بررسی و تحلیل کرده است. نتایج پژوهش کتابخانه‌ای نشان می‌دهد، سرابستان در متون تاریخی دوره ایلخانی- تیموری یزد به‌کرات و به شکل‌های متفاوتی دیده می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد، در انطباق خانه- باغ‌های موجود و متون تاریخی یزد سه گونه سرابستان به دست آمده است. دسته اول شامل خانه‌هایی با باغ مشجر به‌صورت گودال بوده که با پیشگاه ترکیب می‌شده‌اند. دسته دوم شامل خانه‌هایی بوده که باغچه کوچکی به نام باغ خلفی داشته‌اند که این دسته خود دارای دو زیرگونه بوده که گونه اول، خانه‌های چهارصفه با باغچه پشتی را شامل می‌شود که در پشت یکی از صفه‌ها قرار داشته و گونه دوم، خانه‌های ایلخانی دارای باغ پشتی (باغ خلفی) در پشت ایوان رفیع (جنوبی) را دربرمی‌گیرد. Since Yazd, Iran, which was a significant part of the country, was protected from the deliberate destruction of the Mongols during Muzaffarids era, it can be expected that there have been continuous construction activities in this area since the Seljuq era. Especially considering the specific political field, a special local style called Muzaffarid or according to Donald Wilber "Yazd school" under the influence of Muzaffarid rulers can be identified and introduced in this field. The purpose of this article is determining the spatial quality of Sarabostan in the architecture of Muzaffarid-Timurid houses in Yazd region. In this study, the oldest houses that have been registered and identified so far have been cited along with historical texts. Considering the insufficient Ilkhanate houses in other parts of Iran and the number of historical references to the house in the historical text of Yazd and also lack of enough research in this field, this article discusses the importance and position of Sarabostan in the residential architecture of Muzaffarid era. The present study tries to recognize the residential architecture in the Muzaffarid era by combining interpretive-historical methods and study of examples and relying on library-documentary studies, as well as examining and analyzing the house-garden architecture of this period. The results of library research show that Sarabostan is seen frequently and in different forms in the historical texts of the Ilkhanate-Timurid era of Yazd. Researches show that in accordance with the existing house-gardens and historical texts of Yazd, three types of Sarabostan have been identified. The first category includes houses with a pit- wooded land garden that is combined with the porch. The second category includes houses that have a small garden called "Behind the garden" (Khalfe Bagh). This category has two subspecies, the first one is included four- Iwan (porch chamber) houses with Khalfe Bagh and the second one includes Ilkhanate houses with a back garden. Behind the garden (Khalfe Bagh), Sarabostan, Courtyard, Muzaffarid, Architecture سرابستان, باغ خلفی, حیاط, آل مظفر, معماری 436 459 http://athar.richt.ir/browse.php?a_code=A-10-476-1&slc_lang=fa&sid=2 2021/03/32020/12/162021/03/24 1400/1/4 2021/04/252021/04/62021/05/5 1400/2/15 Davood Emami Meybodi Master of Restoration and Historical Textures, Faculty of Art and Architecture, Islamic Azad University, Central Tehran Branch, Tehran, Iran داوود امامی میبدی mehraz.emami@ymail.com 000000022602978X Yes کارشناس ارشد مرمت و بافت‌های تاریخی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران

fa تحلیل عناصر تزئینی کتیبه‌های ظروف فلزی دوره سلجوقی خراسان عصر سلجوقیان، یکی از ادوار خلاقانه جهان اسلام و هنرهای ایرانی است. از میان هنرهایی که توانست شکوفایی‌اش را در این عصر رقم بزند، فلزکاری است که به روش سلجوقی منسوب است. در فلزکاری این دوره سبک و روش خاص و مستقلی به وجود آمد که در سایه تشویق و حمایت امراء و سلاطین سلجوقی ایجاد شد و هنرمندان و صنعتگران به‌ویژه در نواحی شمال‌شرق ایران یعنی خراسان و ماوراءالنهر، روش‌ها، فنون و سبک‌های جدیدی آفریدند. بارزترین وجه تزیینی این آثار، کتیبه‌هایی هستند که برگرداگرد یا بخشی از بدنه فلزی اثر خودنمایی می‌کنند و حاوی اطلاعات ارزنده‌ای هستند. تنوع نگاره‌ها و خط‌نگاره های زیبایی که بر بستر این کتیبه‌ها نقش بسته است، نه تنها اطلاعات محتوایی از فرهنگ و اعتقادات آن روزگار در اختیار می گذارند، بلکه منبع تصویری و نوشتاری غنی را ارائه می‌دهند که بر کیفیت ممتاز آرایه‌های ظروف فلزی مکتب هرات تاکید می‌کنند. در این پژوهش، شناخت کیفیت کتیبه‌های این ظروف در دو حوزه نگاره و خط‌نگاره مدنظر است. نتایج کلی تحقیق، انعکاس‌دهنده‌ی دیدگاه‌های فرهنگی و اعتقادی سازندگان ظروف و بازتاب وضعیت هنرهای نوشتاری و تصویری جامعه آن روزگار هستند. شاخصه‌های زیباشناختی کتیبه‌های ظروف فلزی مکتب هرات در عصر سلجوقی در بکارگیری تزئینات هندسی، گیاهی، جانوری و انسانیِ متنوع و استفاده از خط تصویری (نوع دیگری از نقوش ‌مرکب که از ترکیب خط با صور جانوری یا انسانی ایجاد می‌شود) به زبان عربی و خطوط کوفی و نسخ مشهود است که با مضامینی چون عبارات دعایی، تمجید و بیان قدرتِ دارنده‌ی ظرف و ثبت اسامی هنرمندان، صنعتگران و سفارش‌دهندگان همراه شده است. این مقاله به روش تحلیلی-تطبیقی و جمع‌آوری منابع به طریق کتابخانه‌ای-اسنادی انجام شده است. The Seljuk era is one of the creative eras of the Islamic world and the peak of Iranian arts. Among the arts which flourished in this era, metalworking is a Seljuk method attributed to the Seljuks. During this period, a speacial and independent style and method was created in the shadow of encouragement and support of Seljuk rulers and sultans. Artists and craftsmen, especially in the northeastern regions of Iran, namely Khorasan and Transoxiana, created new methods, techniques and styles to experience. The most prominent decorative feature of these works is the inscriptions that were beautifully located all around or part of the metal body. The variety of beautiful paintings and Islamic calligraphy which were inserted on these inscriptions, not only provide contextual information about the culture and beliefs of that time, but also provide a rich visual and written source that indicates the quality of the decoration of Herat school of metal utensil. The purpose of this study is recognition of aesthetic characteristic of the inscriptions of these works in both area of painting and Islamic Calligraphy. The overall results of the research reflect the cultural and religious views of the makers and the state of the visual and written arts of the society at that time. The cultural and artistic features of this period include the use of geometric patterns, plant, animal, and humanistic ornamentation and the use of Arabic scribes and inscriptions, and the Kufic script like Naskh, with the same themes as prayer, praise, along with information indicating the power of the owner and names of artists, craftsmen and customers in Herat School. Khorasan Seljuk, Metal utensil, Inscriptions, Art of Seljuk era. سلجوقیان خراسان, ظروف فلزی, کتیبه‌ نگاری, هنر سلجوقی‌‌ 460 479 http://athar.richt.ir/browse.php?a_code=A-10-2569-7&slc_lang=fa&sid=2 2021/03/32020/12/162021/03/242021/02/27 1399/12/9 2021/04/252021/04/62021/05/52021/05/5 1400/2/15 Malihe Shariat Master student of Art Research, Faculty of Art, University of Neyshabur, Neyshabur, Iran ملیحه شریعت maliheshariat67@gmail.com Yes دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران Hashem Hoseyny Associate Professor, Art Research Department, Faculty of Art, University of Neyshabur, Neyshabur, Iran هاشم حسینی hashemhoseyny@gmail.com No دانشگاه نیشابور Farzaneh Farrokhfar Assistant Professor, Art Research Department, Faculty of Art, University of Neyshabur, Neyshabur, Iran فرزانه فرخ فر farrokhfar@neyshabur.ac.ir No استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران

fa معماری دستکند در روستای بینه‌لر مشکین‌شهر (شمال‌غرب ایران) معماری دستکند گونه‌ای از معماری را شامل می‌شود که در آن واحدهای فضایی به جای شکل‌گیری بر اساس انباشت مصالح، از طریق حذف اجزای موجود از یک کل موجود ایجاد می‌شود. این معماری در طی قرون متمادی به‌صورت بومی شکل گرفته است. در مناطق مختلفی از کشور تاکنون تعداد زیادی از روستاهای دستکند شناسایی و معرفی شده است. شهرستان مشکین شهر واقع در دامنه‌های جنوبی کوهستان سبلان یکی از مناطق مستعد برای این گونه معماری می‌باشد. تاکنون مطالعاتی در راستای ثبت و معرفی بسیاری از این فضاهای دستکند صورت نگرفته است. بر اساس پیمایش میدانی مشخص شد در محدودۀ شهرستان مشکین شهر فضاهای دستکند متنوعی باقی مانده است که بررسی و مستندنگاری آن‌ها ارزشمند می‌باشد. علاوه براین، نتایج این پژوهش می‌تواند الگوی مطالعات بعدی آثار معماری دستکند سایر روستاهای دامنۀ کوهستان سبلان گردد. انجام این پژوهش در صدد پاسخ‌گویی به سؤالات بنیادین زیر است: ۱. مهم‌ترین عامل در شکل‌گیری فضاهای دستکند در روستای بینه‌لر چه بوده است؟ ۲. این آثار دستکند دارای چه مؤلفه‌هایی می‌باشد؟ بنابراین در پژوهش حاضر تلاش گردید به روش میدانی برای ثبت، ضبط و توضیح وضعیت کنونی فضاهای دستکند و همچنین از مطالعات اسنادی و براساس روش توصیفی – تحلیلی، برای شناخت عامل شکل‌گیری معماری دستکند در روستای بینه‌لر استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که روستای بینه‌لر براساس شرایط اقلیمی در بستر اوضاع سیاسی، اجتماعی، مذهبی و اقتصادی منطقه شکل گرفته است. این روستا را می‌توان جزء روستاهای دستکند صخره‌ای ایران محسوب کرد که در آن تلفیقی میان کالبد مسکونی و رفتار انسان به‌عمل آمده و در واقع برهمدیگر تأثیر گذاشته‌اند. روستای بینه‌لر از لحاظ ریخت‌شناسی جزء فضاهای دستکند بوده، و روی سطحی است که بر دیوارۀ آهکی ایجاد شده‌اند. بیشتر این فضاهای دستکند امروزه متروک شده و تنها تعدادی از آن‌ها در فصل تابستان مورد استفاده روستاییان منطقه قرار می‌گیرد. Troglodytic architecture includes a type of architecture in which spatial units are created by removing existing components from an existing whole rather than forming based on the accumulation of materials. This architecture has been natively formed over the centuries. In different parts of the country, a large number of Troglodytic villages have been identified and introduced so far. Meshkinshahr, located on the southern slopes of Sabalan Mountains, Iran, is one of the areas prone to this type of architecture; so far, no studies have been conducted to record and introduce many of these places. Based on the field survey, it was determined that there are various hande-made dwellings left in Meshkinshar, which are worth reviewing and documenting. In addition, the results of this study can be a model for further studies of Troglodytic architectural works in other villages in the foothills of Sabalan Mountains. This research seeks to answer the following fundamental questions: 1. What has been the most important factor in the formation of hand-made spaces in the village of Binehler? 2. What are the components of these hand-made spaces? Therefore, in the present study, an attempt was made to record, and explain the current state of handmade spaces by field method. Also, documentary studies based on descriptive-analytical method have been used to identify the formation factor of Troglodytic architecture in Binheler village. The results showed that the village of Binehler is formed based on climatic conditions in the context of political, social and economic conditions in the region. This village can be considered as one of the rocky villages of Iran in which a combination of residential body and human behavior has been made and in fact they have influenced each other. The village of BinehLer is also morphologically one of the hand-made spaces built on a surface of a limestone wall. Most of these hand-made spaces are now abandoned and only a few of them are used by local ranchers during summers. Meshkinshahr, Binehler, Troglodytic architecture, Kohol, Forming factor مشکین‌شهر, بینه‌لر, معماری دستکند, گاهنگاری, کاربری. 480 497 http://athar.richt.ir/browse.php?a_code=A-10-2251-1&slc_lang=fa&sid=2 2021/03/32020/12/162021/03/242021/02/272021/01/16 1399/10/27 2021/04/252021/04/62021/05/52021/05/52021/03/10 1399/12/20 Siavash Abdolahi PhD student in Archeology, Meshginshahr Cultural Heritage Office, Ardabil, Iran سیاوش عبدالهی abdollahi.miras93@gmail.com Yes دانشجوی دکتری باستان‌شناسی، اداره میراث فرهنگی شهرستان مشکین‌شهر، اردبیل، ایران Saeid Sattarnezhad PhD student in Archeology, Mohaghegh Ardabili University, Ardabil, Iran سعید ستارنژاد saeidsattarnejad@yahoo.com No دانشجوی دکتری باستان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

fa مفاهیم نقوش شکار در دورۀ ساسانی با تأملی بر هنر مردمان پیش از تاریخ انسان‌های اولیه برای غلبه‌بر حیوانات در شکار، نقش آن‌ها را بر دیوار غارها می‌کشیدند و با انجام اعمال جادویی و تیراندازی به تصاویر حیوانات، به پیروزی نمادینی بر آن‌ها دست می‌یافتند. درادامه با پیشرفت فرهنگ‌ها و تغییر الگوهای معیشتی، باورها نیز دستخوش تطور شد. رفته‌رفته گزیده‌ای از حیوانات مورداحترام قرار گرفتند و به توتم‌ها تبدیل شدند. بااین‌حال در ادوار مختلف و با گذشت زمان، شکار همچنان به‌عنوان وسیله‌ای برای نمایش قدرت و اعتقادات مذهبی به‌خصوص برای شاهان باقی ماند. به‌نظر می‌رسد که شکار همان عملکرد قدرت‌نمایی گذشتۀ خود را دارد و حتی در ادوار اسلامی به‌عنوان یکی از رفتارهای شاهانه مدنظر بوده است. در ایران، شاید بهترین نمونۀ این‌چنین نمایشی را بتوان در دورۀ ساسانی دید. بنابراین، سؤال اصلی این است: آیا هنرمندان این دوره با به‌کارگیری موضوع شکار و نمایش آن به‌‌وسیلۀ ابزار و مواد مختلف روی سطوح گوناگون، خواسته‌اند همان اهمیت شکار در پیش از تاریخ را به‌عنوان قدرت نشان دهند؟ هدف پادشاهان ساسانی از انتخاب موضوع شکار برای نقش بستن روی سطوح مختلف در دوران حکومت خود چه بود؟ در این مقاله، با رویکردی تحلیلی‌تاریخی و بهره‌گیری از مطالعات کتابخانه‌ای به موضوع شکار در این ادوار پرداخته شده و هدف اصلی این مقاله رسیدن به مفهومی هرچند مناسب و نزدیک به نوع نگاه مردمان در این ادوار به موضوع شکار است. Hunting has been one of the ways of human beings livelihood since ancient times. Therefore, it has been a very respectful job and one of the first subjects of human arts. Moreover, Iran is rich in natural resources and various animals. Accordingly, primitive humans had been drawing these pictures with the thought that they could overcome their prey and by performing magical actions and shooting animal images, they could achieve a symbolic victory over them. Later, with the development of cultures and the changes in living patterns, beliefs also underwent changes. Gradually, a number of animals were respected and turned into totems. But still, hunting remained a means of displaying power and religious beliefs over time and in different eras, especially for kings. In Iran, we might mention Sassanid period as the best example of such displays. So the question is, whether the artists of that period wanted to show the same importance of prehistoric hunting using the subject of hunting and showing it with different tools and materials. Also, the present study aims to investigate what the purpose of the Sassanid kings in choosing the subject of hunting to display in different places during their reign was. This article, deals with the subject of hunting in these periods with a historical- analytical approach utilizing library studies. This article’s main objective is to gain a close and suitable understanding of the attitude of the people of this era’s approach to the concept of hunting. Hunting, Magic, Primitive motifs, Cavemen, Sassanid شکار, جادو, نقوش اولیه, غارنشینان, ساسانیان. 498 515 http://athar.richt.ir/browse.php?a_code=A-10-2216-2&slc_lang=fa&sid=2 2021/03/32020/12/162021/03/242021/02/272021/01/162020/11/16 1399/8/26 2021/04/252021/04/62021/05/52021/05/52021/03/102021/05/13 1400/2/23 Hessamoddin Javidnia M.A. of Archaeology, Department of Archeology, Faculty of Literature and Humanities, Mohaghegh Ardabili University, Ardabil, Iran حسام الدین جاویدنیا kaveh.javidnia@gmail.com Yes کارشناس ارشد، گروه باستان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Ali Hozhabri PhD Student, Department of Archeology, Faculty of Literature and Humanities, University of Tehran, Tehran, Iran علی هژبری Ali.hozhabri2011@gmail.com No دانشجوی دکتری، گروه باستان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Behrouz Afkhami Associate Professor, Department of Archeology, Faculty of Literature and Humanities, Mohaghegh Ardabili University, Ardabil, Iran بهروز افخمی bafkhami@uma.ac.ir No دانشیار، گروه باستان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران