جستجو در مقالات منتشر شده
2 نتیجه برای مدیریت
دکتر ناصر رضایی، الناز غناء،
دوره 1، شماره 2 - ( 4-1398 )
چکیده
خطمشیها و سیاستهای مدیریت گردشگری شهری، میبایست بهگونهای باشد که مانع برخورد منافع گردشگری و دیگر کارکردهای شهری شود تا پیامدهای منفی ناشی از پیچیدگیهای جریان گردشگری کنترل شود و پیامدهای مثبت آن در ابعاد مختلف گسترش یابد. مدیریت گردشگری شهری تهران طی دهههای اخیر با چالشهای مختلفی روبهرو بوده است. این در حالی است که این کلانشهر هم از موقعیت خاص (مرکزیت سیاسی ـ اداری و اقتصادی) برخوردار است و هم پیشینۀ تاریخی آن، توان بالای جذب گردشگران داخلی و خارجی را دارد. هدف پژوهش حاضر، ضمن معرفی اجمالی طرحهای گردشگری شهری تهران، شناسایی راهکارهای توسعۀ گردشگری برای کلانشهر تهران است؛ چراکه توانهای بالقوه، بستر مناسبی را فراهم کرده تا از گردشگری بهعنوان یکی از مزیتهای برتر در توسعۀ شهر تهران بهرهگیری شود. در این پژوهش با روش اسنادی و کتابخانهای تلاش شده است با بررسی ساختار مدیریت گردشگری شهری و طرحهای اجراشده در این زمینه، عملکرد حال حاضر مدیریت گردشگری شهری تهران بررسی شود. نتایج حاصل از پژوهش، نشاندهندۀ بهکارنگرفتن کامل توانهای گردشگری تهران از سوی مدیریت گردشگری شهری است که سبب شده تهران علیرغم داشتن توانهای بالقوۀ فراوان، جایگاه مطلوبی در گردشگری نداشته باشد.
علی قمی اویلی، میلاد رحیمی ملکشان،
دوره 1، شماره 3 - ( 7-1398 )
چکیده
با توجه به آسیبپذیری جنگلهای هیرکانی، حفظ و ارتقای مدیریت آن از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است. لذا با توجه به مدیریت مختلف باید تأثیر مدیریت بر روی سایتها مشخص شود. در این تحقیق از مدلسازی سیمای سرزمین و تغییرات کاربری اراضی در نرمافزارهای ENVI۵.۳ و Arcmap۱۰.۵ صورت گرفته است. جنگلهای هیرکانی مهمترین منابع طبیعی و اکنون جزو میراث طبیعی جهانی بهشمار میآیند. به همین سبب حفاظت و برنامهریزی برای حفظ آن بسیار مهم هستند. روند تغییرات کاربری اراضی و تخریب جنگلها با استفاده از تصاویر ماهوارهای از سال ۱۹۳۳ تا ۲۰۱۶ موردبررسی قرارگرفته و با استفاده از شاخصهای سیمای سرزمین همچون لکه و تراکم و پیوستگی برای سال ۲۰۲۶ مدلسازی گردید. نتایج نشاندهندۀ روند تخریب ۱۰ درصد در طول دوره بوده است. تخریب جنگل متأثر از سیمای سرزمین است. حفظ یک منطقه حساس همچون نگاه به پیوستگی و تراکم یک منطقه بسیار حائز اهمیت است. آنگونه که مشخص شد پایداری مناطق جنگلی بسیار وابسته بهاندازۀ لکۀ جنگلی است و توسعۀ راهها سبب افزایش مرزها و حاشیه شده در کنار آن اندازۀ لکه کاهش مییابد و درنهایت پیوستگی کاهش مییابد و زمینۀ تهاجم انسانی بیشتر میشود. تراکم و مرکزیت جنگل هرچند رابطۀ اندکی با حفظ جنگل از تخریب دارد، اما مشاهده میشود لکههایی که این نسبت پایین را داشته، تخریب پذیری بالاتری داشتهاند، چون لکههای جدا افتاده، تعرض پذیری بیشتر را تجربه میکند. سیمای سرزمین مهمترین عامل در تخریب جنگلهای شمال است؛ بخصوص اگر در مقیاس موزاییک سرزمین به آن نگاه شود.
