جستجو در مقالات منتشر شده
22 نتیجه برای نوع مطالعه: مقاله پژوهشی
کبری مل حسینی دارانی، دکتر سید محسن حسینی، دکتر سامره فلاحتکار،
دوره 1، شماره 3 - ( 7-1398 )
چکیده
این مطالعه با هدف تعیین رابطه بین کیفیت بصری جنگلهای ایرانی هیرکانی با الگوی فضایی مربوط به کاربری اراضی در ۹ مکان در شمال ایران انجام شده است. برای انجام این کار، بخش قابل توجهی از منطقه عکسبرداری شد و بر اساس نظرات یک گروه از ۱۵۰ بیننده، تصاویر از نظر طبیعیبودن، انسجام، آشفتگی و پیچیدگی رتبهبندی شدهاند. نقشه منطقه با استفاده از پردازش تصویر Landsat ۸- OLI در سال ۲۰۱۶ تهیه شد. با استفاده از زاویه دید و لایه DEM منطقه، محدودههای قابل رؤیت، شناسایی و الگوی مکانی کاربری آن-ها با استفاده از متریکهای سیمای سرزمین NP, PD, MPS, LSI, MNN, SHDI و PLAND بررسی شد. بر اساس نتایج، جنگل در کنار مرتع در حدود ۹۰ درصد مساحت منطقه را تشکیل میدهند. نتایج MPS و LSI نشان داد که کل سیمای سرزمین از لکههایی با وسعت بین ۱ تا ۶ هکتار تشکیل شده است. لکههای سیمای سرزمین در مکان ۶ به طور متوسط از هم فاصله بیشتری دارند و لکههای جنگل در مکان ۷، بالاترین مقدار MNN را دارند. حداقل مقدار SHDI در نقطه ۲ و بالاترین آن در مکان ۷ به دست آمد. دادههای PLAND نشان داد که در هر نقطه، بیش از ۵۰ درصد مناظر مربوط به جنگل است. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد رابطه معنیداری بین (۰/۰۵
فریدون بیگلری،
دوره 1، شماره 3 - ( 7-1398 )
چکیده
موقعیت جغرافیایی البرز در جنوب دریای کاسپی، بین قفقاز در غرب و آسیای میانه در شرق، همراه با تنوع چشمگیر زیستمحیطی آن، باعث شده این منطقه نقش مهمی در پراکنش جوامع انسانی پارینهسنگی و فرهنگهای آنها طی پلیستوسن بازی کند. بر اساس یافتههای موجود انسانریختها حداقل از اواخر دوره پارینهسنگی قدیم در این منطقه حضور داشته اند. هرچند با توجه به کشفیات دمانیسی در قفقاز این احتمال قویاً وجود دارد که طی گسترش نخستین موج جمعیتی انسان راست قامت از آفریقا به آسیا، این انسانریختها وارد منطقه البرز نیز شده باشند. غار دربند رشی در البرز مرکزی نشان میدهد که همانند جنوب قفقاز، در البرز نیز شماری از غارها به طور متناوب مورد استفاده گروههای شکارگر-گردآور و خرسهای غار بودهاند. با توجه به یافتههای غار کیارام، یرشلمان، بوزیر و چند محوطه باز دیگر، گروههای شکارگر-گردآور پارینهسنگی میانی در اکثر نواحی البرز حضور داشتهاند. آغاز این دوره در البرز با توجه به سالیابیهای آزیخ احتمالاً در حدود ۲۰۰ هزار سال پیش و پایان آن با توجه به یافتههای زاگرس احتمالاً در حدود ۴۰ هزار سال پیش بوده است. وجود گونههای منطبق با محیطهای جنگلی و نیمه جنگلی مثل گوزن (مرال)، گاو وحشی و خرس در مکانهای کاوش شده نشان میدهد که این سکونتها احتمالاً مربوط به دوره میان یخچالی یا یک میان دورۀ کم یخبندان آشکوب ایزوتوپی ۵ هستند که در چارچوب زمانی تقریبی بین ۱۲۸ هزار سال تا حدود ۷۰ هزار سال پیش جای میگیرند.
