1. ایلکا، شهاب و دینپناه، غلامرضا. (1390). پهنهبندی سکونتگاههای مرزی کشور از طریق تکنیک رتبهبندی براساس تشابه به حالت ایدئال. پژوهشهای ترویج و آموزش کشاورزی، س 4، ش 2(14)، تابستان، ص 68-55.
2. پاپلییزدی، محمدحسین و سقایی، مهدی. (1386). گردشگری (ماهیت و مفاهیم). چ دوم، تهران: انتشارات سمت.
3. پورمحمدی، محمدرضا؛ رنجبرنیا، بهزاد؛ ملکی، کیومرث و شفاعتی، آرزو. (1391). تحلیل توسعهیافتگی شهرستانهای استان کرمانشاه. برنامهریزی فضایی، دوره 2، ش 1، تابستان، ص 26-1.
4. تقیزاده، زهرا. (1391). رتبهبندی مناطق نمونه گردشگری ایران (مطالعه موردی: استان کرمانشاه). پایاننامه کارشناسیارشد رشته جغرافیا و برنامهریزی توریسم. دانشگاه سیستان و بلوچستان.
5. تولایی، سیمین (1386). مروری بر صنعت گردشگری. تهران: دانشگاه تربیت معلم.
6. جمشیدی، نوید. (1381). بررسی و امکانسنجی اقامتگاه مناسب گردشگری شهر اصفهان. پایاننامه کارشناسیارشد علوم اقتصادی، دانشگاه اصفهان.
7. دفتر تقسیمات کشوری. (1395). استانداری استان کرمانشاه.
8. رحمانی، بیژن؛ شمس، مجید و حاتمیفر، ساناز. (1389). امکانسنجی توسعه پایدار گردشگری در شهر ملایر با استفاده از مدل SWOT. جغرافیا و مطالعات محیطی، دوره1، ش 3، بهار، ص 25-13.
9. رحمانی، خلیل. (1389). ارزیابی عملکرد اماکن مذهبی در توسعه روستایی. پایاننامه کارشناسیارشد. دانشگاه تربیت مدرس. (ارجاع درونمتنی ندارد).
10. رکنالدین افتخاری، عبدالرضا و مهدوی، داود. (1385). راهکارهای توسعه گردشگری روستایی با استفاده از مدل SWOT: دهستان لواسان کوچک. مدرس علوم انسانی، دوره 10، ش 2(45)، تابستان، ص 30-1.
11. رکنالدین افتخاری، عبدالرضا؛ مهدوی، داوود و پورطاهری، مهدی. (1389). فرایند بومیسازی شاخصهای توسعه پایدار گردشگری روستایی در ایران. پژوهشهای روستایی، دوره 1، ش 4، زمستان، ص 44-1.
12. سینایی، وحید. (1374). توسعه پایدار و گردشگری. اطلاعات سیاسی ـ اقتصادی، ش 95 و 96، مرداد و شهریور، ص 137-134.
13. شریفی، هادی. (1390). شهرستان پاوه و گردشگری. خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مصاحبهشونده: رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان پاوه.
14. صدرموسوی، میرستار و دخیلیکهنمویی، جواد. (1386). ارزیابی وضعیت تسهیلات گردشگری استان آذربایجان شرقی از دید گردشگران. پژوهشهای جغرافیایی، دوره 39، ش 61، پاییز، ص 143-129.
15. صیدایی، سیداسکندر و رستمی، شهین. (1391). سنجش تأثیرات اقتصادی و اجتماعی ـ فرهنگی توسعه گردشگری (مطالعه موردی: شهر کرمانشاه). برنامهریزی فضایی، دوره 2، ش 3(7)، زمستان، ص 110-95.
16. علائیطالقانی، محمود و جلیلیان، آذر. (1391). زمین گردشگری در ریجاب، تبیین و ارزیابی قابلیتهای گردشگری آن. تحقیقاتی جغرافیایی، دوره 27، ش 106، پاییز، ص 168-151.
17. فرجزادهاصل، منوچهر. (1384). سیستم اطلاعات جغرافیایی و کاربرد آن در برنامهریزی توریسم. تهران: سمت.
18. فرجیراد، عبدالرضا و سیدنصیری، سیده ژاله. (1389). رویکردهای تحلیلی در توسعه پایدار گردشگری شهری. جغرافیای سرزمین، دوره 7، ش 1(25)، بهار، ص 40-29.
19. قدمی، مصطفی. (1390). ارزیابی و تدوین استراتژی مقصد در چهارچوب توسعه پایدار گردشگری (مطالعه موردی: کلانشهر مشهد). مطالعات و پژوهشهای شهری منطقهای، دوره 3، ش 9، تابستان، ص 82-59.
20. کریمپناه، رفیق. (1384). تحلیل اکو توریسم و نقش آن در توسعه منطقهای استان کرمانشاه. پایاننامه کارشناسیارشد جغرافیای طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس.
21. کریمیقطبآبادی، فضلاله. (1391). فرصتها و چالشهای بخش گردشگری در شهرهای مرزی استان ایلام. همایش ملی شهرهای مرزی و امنیت، چالشها و رهیافتها، دانشگاه سیستان و بلوچستان.
22. محمودی، علی. (1378). موانع و مشکلات بازارچههای مرزی در توسعه منطقهای (مطالعه موردی: مناطق شمال و شمال غرب). پژوهشنامه بازرگانی، ش 10، بهار، ص 61-53.
23. مرکز آمار ایران (1385)، سرشماری عمومی نفوس و مسکن، استان کرمانشاه.
24. ملکی، کیومرث؛ علیاکبری، اسماعیل؛ پاهکیده، اقبال و پورخداداد، بهناز. (1395). مراکز تهدیدپذیر استان کرمانشاه و ملاحظات پدافند غیرعامل با رویکردی بر استراتژی پنج حلقه واردن. پژوهشنامه جغرافیای انتظامی، س 4، ش 13، بهار، ص 168-147.
25. مهندسان مشاور شهرسازان آذراندیش. (1387). طرح توسعه و عمران (جامع) شهر روانسر. مرحله اول (وضع موجود). ج اول. روانسر.
26. مؤمنی، مصطفی؛ صرافی، مظفر و قاسمیخوزانی، محمد. (1387). ساختار و کارکرد گردشگری مذهبی ـ فرهنگی و ضرورت مدیریت یکپارچه در کلانشهر مشهد. جغرافیا و توسعه، دوره 6، ش 11، بهار و تابستان، ص 13-38.
27. ناجی، رضا (1374). راهیابی به توسعه صنعت ایرانگردی و جهانگردی»، تهران: مرکز تحقیقات و مطالعات سیاحتی،97-96 (مغایرت با منبع داخل متن).
28. نوری، غلامرضا؛ فتوحی، صمد و تقیزاده، زهرا. (1391). اولویتبندی قطبهای گردشگری استان کرمانشاه براساس پتانسیل مناطق نمونه گردشگری با استفاده از روش تصمیمگیری چندمعیاره تاپسیس. جغرافیا و پایداری محیط، دوره 2، ش 4، پاییز، ص 94-75.
29. وای.گی، چاک. (1386). جهانگردی در چشمانداز جامع. ترجمه علی پارساییان و سیدمحمد اعرابی. چ دوم. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی.
30. هدایی، هوشنگ. (1377). بررسی جاذبههای جهانگردی شهرستان کرمانشاه. پایاننامه کارشناسیارشد جغرافیا. دانشگاه شهید بهشتی.
31. Cawley, M., Marsat, J. B., & Gillmor, D. A. (2007). Promoting integrated rural tourism: comparative perspectives on institutional networking in France and Ireland. Tourism Geographies, 9(4), 405 - 420.
32. Charles, R., Geolsener, J., Brent, R., and Robert,W. (2000). Tourism principles, practice and philosophies, John wiley & sons, ine.
33. George,W. (2008). Tourism politics, Globalization, Sustainable and Responsible Tourism, available from www-arlt-lectures.com.
34. Holjeva, I. (2003). A Vision of Tourism and hotel industry in the 21 Century. Hospitality management, 22, 129 - 134.
35. Jamrozy, U. (2007). Marketing of tourism: a paradigm shift toward sustainability. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, 1(2), 117 - 130.
36. Liu, T. T., McConkey, B. G., Ma, Z. Y., Liu, Z. G., Li, X., & Cheng, L. L. (2011). Strengths, weaknessness, opportunities and threats analysis of bioenergy production on marginal land. Energy Procedia, 5, 2378 - 2386.
37. Medlik, S. (2003). Dictionary of Travel,Tourism and Hospitality,Third edition,London: Oxford,Butterworth-Heinemann.
38. Nelson, C., & Botterill, D. (2002). Evaluating the contribution of beach quality awards to the local tourism industry in Wales—the Green Coast Award. Ocean & coastal management, 45(2 - 3), 157 - 170.