|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
3 نتیجه برای روستا
حسین آذرنیوند، حامد اسکندری دامنه، مهدی قربانی،
دوره 1، شماره 3 - ( 2-1395 )
چکیده
ابتکارات محلی به عنوان فعالیتهای دستهجمعی خاص، بدون کمک یا مشوق خارجی، به منظور کنترل آبهای زیرزمینی و سطحی تعریف شده است. از طرفی دیگر، یکی از مهمترین رویکردهای مدیریتی در منابع آب، رویکرد مدیریت اجتماع محور است که تاکید بر ظرفیتسازی و نهادسازی در جوامع محلی برای مدیریت مشارکتی منابع آب دارد. ساختارهای اجتماعی منابع آب، یکی از ابعاد دانش بومی در جوامع روستایی ایران محسوب میشود که ضرورت دارد در مدیریت منابع آب علاوه بر تحلیل دانش بومی، ساختارهای اجتماعی مرتبط با آن نیز مورد تحلیل قرار گیرد. هدف اصلی در این مقاله تحلیل دانش بومی در سازمان اجتماعی تولید کشاورزی و نظام آبیاری در روستای روزکین بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت است. در این مطالعه، بر اساس روشهای مردمشناسی و رویکردهای کیفی از جمله مشاهده مستقیم و مشارکتی محقق و مصاحبه سازمان یافته با 32 نفر از افراد مطلع و آگاه (کلیه کشاورزان) استفاده شده است. در روستای روزکین ساختار اجتماعی خاصی بر مدیریت منابع آب حاکم است که قدمتی بیش از 100 سال دارد. همیاری در مدیریت منابع آب، یک اصل اساسی در این روستا محسوب میشود؛ در این روستا تعداد 10 تشکل یا گروه محلی برای مدیریت منابع آب شکل گرفته که هر گروه از ارباب و زَعیم تشکیل شده است. به طور کلی میتوان بیان نمود که، با گذشت زمان، ضمن پایداری سنتهای محلی در مدیریت منابع آب، پایداری اجتماعی و فرهنگی بهبود یافته و تنازعات اجتماعی در بین ذینفعان محلی در این منطقه کاهش یافته است.
ساره راسخی، مهدی قربانی،
دوره 1، شماره 4 - ( 3-1395 )
چکیده
بومشناسی فرهنگی، دانشی است که جنبههای فرهنگی ارتباط انسان را با طبیعت پیرامون خود مورد تحلیل و بررسی قرار میدهد. تاریخ نمایانگر آن است که انسانها همواره از محیط و منابع اطراف خود در جهت بقا، پیشرفت و شکلگیری فرهنگ و تمدن خود بهره بردهاند و در این مسیر به تجربه و دانشی دست یافتهاند که به جرات میتوان گفت، بخشی از سرمایه ملی هر قوم است. لذا یکی از ابعادی که در اکولوژی فرهنگی مورد بحث قرار میگیرد، دانش اکولوژیک بومی در مدیریت مراتع و دامداری است. از این رو در این بررسی به تحلیل بومشناسی فرهنگی و بیان و بررسی نقش دانش بومی در ابعاد مختلف مدیریت مراتع و دامداری در منطقه قصر یعقوب در شمال استان فارس پرداخته شده است. روش تحقیق این بررسی به شیوه پیمایشی بوده که به جهت تولید اطلاعات از روش مشاهده مستقیم، مشاهده مشارکتی و مصاحبه سازمانیافته بهره گرفته شده است. این تحقیق به بررسی جنبههای مختلف از فرهنگ و دانش بومی گلهداران در مکانیسم مدیریت مراتع در میان آنها پرداخته و عنوان مینماید که گلهداران برای مقابله با سختیهای اجتماعی، اقتصادی، اقلیمی و همچنین در برخی مواقع کمبود منابعِ در دسترس، مجبور به ایجاد یک ساختار اجتماعی در بهرهبرداری از مراتع شدهاند. در این ساختار، افراد دارای نقشهای متفاوت و یا یکسانی اند که بر پایه مشارکت و همکاری با یکدیگر، دام را برای مدتی مشخص در عرصه مرتع مدیریت مینمایند. مجموع این روابط و کنشها منجر به شکلگیری فرهنگی غنی و سنتی از دانش بومی دامداری گشته که علاوه بر تسهیل فعالیتهای روزمره و مرتبط با گلهداری، زمینهساز حفظ ساختارهای اجتماعی روستا نیز گردیده است.
غلامحسین بیابانی،
دوره 1، شماره 4 - ( 3-1395 )
چکیده
گردشگری روستایی یکی از مردمیترین، سادهترین و در عین حال کمهزینهترین شکلهای گردشگری محسوب میشود. در زمینه ارتباط بین گردشگری و توسعه روستایی سه دیدگاه مطرح است، دیدگاه اول، گردشگری را به عنوان راهبردی برای توسعه روستایی به کار میگیرد. در دیدگاه دوم، گردشگری به عنوان سیاستی برای بازساخت سکونتگاههای روستایی مورد توجه قرار میگیرد و دیدگاه سوم، گردشگری روستایی را به عنوان ابزاری برای توسعه پایدار مطرح می سازد. گردشگری روستایی اثرات مثبت و منفی زیادی دارد که در اینجا بدان پرداخته میشود. در جذب گردشگر، همه مردم جامعه از کارمند فرودگاه گرفته تا راننده تاکسی و افراد کوچه و خیابان نقش دارند؛ به زبان دیگر، برخورد هر شخص به منزله برخورد کل جامعه است. به نظر میرسد که سرعت تغییرات در بخش گردشگری روبه فزونی است؛زیرا جهان در تلاطم است و منابع در حال کمیاب شدن. لذا تمام حوزه گردشگری از روستایی تا شهری و تاریخی میتواند در جذب گردشگر موثر باشد. گردشگری یکی از منابع توسعه در کشور محسوب میشود که در این مقاله به جوانب گوناگون آن با رویکرد مردم شناختی پرداخته شده است.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
