en دهتل، شواهدی از تولید تراشه‌های بزرگ آشولی در شمال خلیج‌فارس تخصصی باستان‌شناسی Special Archeology پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">فناوری مرکب آشولی در حدود 1.7 میلیون سال پیش در آفریقا پدیدار شد و تا حدود 1.5 میلیون سال پیش در غرب و جنوب آسیا منتشر شد. پراکنش آشولی به جنوب آسیا طی پلیستوسن قدیم نشان می‌دهد که ایران یا حداقل بخش‌هایی از آن نیز طی این زمان در محدوده پراکنش فرهنگ آشولی قرار داشته است. ایران از این‌لحاظ همچون پل ارتباطی بین دو منطقۀ مهم شبه‌جزیرۀ عربستان و شبه‌قارۀ هند است که هر دو منطقه دارای شواهد غنی از فرهنگ آشولی‌اند. در نتیجه ایران، خصوصاً جنوب آن به‌طور بالقوه اهمیت بسیار زیادی در شناخت چگونگی پراکنش این فرهنگ و ویژگی‌های آن دارد. اما باوجود اهمیت این منطقه، اطلاعات ما از استقرارهای پارینه‌سنگی قدیم، خصوصاً آشولی در آن بسیار اندک است. در این پژوهش یافته‌های جدیدی از منطقۀ دهتل در هرمزگان معرفی می‌شوند که ازلحاظ فناوری و گونه‌شناسی قابل انتساب به فرهنگ آشولی هستند. در بررسی مقدماتی این محوطۀ وسیع که بین رشته‌کوه پرلاور و روستای دهتل واقع‌شده، مجموعۀ کوچکی از دست‌تراش‌های سنگی گردآوری شد که شامل یک تبردستی، یک خراشندۀ انتهایی بزرگ، یک سنگ‌مادر و یک تراشۀ بزرگ است که در محدودۀ کوچکی در حاشیۀ روستای دهتل یافت شدند. علاوه‌بر این در بررسی بخش بالایی مخروط‌افکنه‌های آبرفتی کوه پرلاور و تنگۀ خشووه تعدادی تخته‌سنگ‌های نیمه‌مدور بررسی شدند که در سطح دو نمونۀ آن‌ها آثار برداشت تراشه‌های بزرگ مشاهده شد. در این پژوهش ویژگی‌های فناوری و گونه‌شناسی یافته معرفی و در بستر منطقه‌ای موردبحث قرارگرفته‌اند.</div> <div style="text-align: justify;">Iran holds great significance for the question of the eastward expansion of the Acheulean hominins, as it is situated between the Arabian Peninsula and the Indian subcontinent, both of which have long and rich records of the Acheulean techno complex. Despite its strategic location, Iran has produced little evidence of the Acheulean techno complex. The only notable examples have been found in the western and northwestern regions of the country. The absence of Acheulean sites in southern Iran cannot be justified. Because this region, located in the northern parts of the Persian Gulf, was one of the main dispersal routes for Acheulean hominins towards the east. Here, we present a report on the discovery of a Lower Paleolithic locality near Dehtal, located in the northern region of the Persian Gulf. Additionally, we discuss the techno-typological characteristics of the lithics found in the area. Dehtal yielded a small, but characteristic lithic assemblage, which included a handaxe, a massive scraper, a large flake, and a flake core. The raw materials used are sandstone and fossiliferous limestone rock, which can be found as cobbles and boulders in secondary contexts on the northern slopes of Par-e Lavar. In addition to these findings, two boulder cores with large removal scars were also documented in the area, indicating large flake production in this locality. The site offers a unique opportunity to study a lithic assemblage in a relatively unknown area within the distribution range of the Acheulean technocomplex.</div> آشولی, دو رویه, تراشۀ بزرگ, پارینه‌سنگی قدیم, خلیج‌فارس, جنوب زاگرس. Dehtal, Evidence of the Large Flake Acheulean at the North of the Persian Gulf, Iran 7 24 http://journal.richt.ir/mbp/browse.php?a_code=A-10-366-1&slc_lang=en&sid=1 Fereidoun Biglari فریدون بیگلری fbiglari@gmail.com 0000-0001-7086-3037 Yes Paleolithic Department, National Museum of Iran, Tehran, Iran مسئول بخش پارینه‌سنگی، موزه ملی ایران، تهران، ایران Abdolreza Dashtizadeh عبدالرضا دشتی زاده adashtizadeh@gmail.com No Cultural Heritage, Tourism, and Handicrafts of the Qeshm Island, Iran. کارشناس‌ارشد باستان‌شناسی سازمان میراث‌فرهنگی منطقۀ آزاد قشم، قشم، ایران. Sepehr Zarei سپهر زارعی sphrzarei@gmail.com 0000-0002-5648-0678 No Cultural Heritage, Tourism and Handicrafts Hormozgan Provincial Office, Bandar Abbas, Iran. اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان هرمزگان، بندرعباس، ایران. Sarem Amini صارم امینی amini.sarem@gmail.com No M.Sc. of Geology, Geoarchaeology Research Group, Zaminrizkavan Research Co. Ltd, Tehran, Iran. گروه پژوهشی زمین‌باستان‌شناسی، شرکت زمین ریز کاوان، تهران، ایران. Taher Ghasimi طاهر قسیمی sghasimi@gmail.com No PhD student in Archaeology, Department of Archaeology, Faculty of Art and Architecture, Mazandaran University, Babolsar, Iran. دانشجوی دکتری باستان‌شناسی، گروه باستان‌شناسی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.