fa یادداشت: حرفه مرمت، گذشته، حال و آینده کاربرد علوم، فناوری‌ها، تجهیزات، مواد و روش‌های نوین Application of modern sciences, technologies, equipment, materials and methods یادداشت، نقد و دیدگاه notes, article critiques and opinion <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="text-autospace:none"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span lang="FA" style="font-size:13.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">مفهوم مرمت از زمان نیاز بشر به بازیابی کارایی اشیاء مورد استفاده در زندگی روزمره و نیز تعمیر و بازسازی بناهای پیرامون خود، شکل گرفت. به‌تدریج با گسترش دانش بشری، شکل گرفتن درک تاریخی و اهمیت یافتن حفظ ارزش‌های فرهنگی و تاریخی، این نیاز ساختارمند شده و به تدریج به‌سوی انجام اقداماتی با رویکرد تاریخی، هنری، فلسفی و علمی گسترش پیدا کرد. کشور ما ایران هم به‌واسطه غنای فرهنگی و تاریخی و نیز تعدد آثار و معماری‌های ارزشمند خود، در این جریان طی طریق کرده و به آنچه امروز از مرمت می‌شناسیم دست یافته است</span></span><span dir="LTR" style="font-size:13.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">.</span></span><span style="font-size:13.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> آنچه ما امروز از واژه مرمت در ایران می‌شناسیم، رویکردی علمی به حفاظت مادی و معنوی، معرفی و بازیابی ارزش‌های تاریخی-فرهنگی یک اثر یا بنای تاریخی است که سرآغاز شکل‌گیری آن به حدود ۵۲ سال پیش بازمی‌گردد؛ زمانی که اولین آزمایشگاه علمی مرمت در موزه ایران باستان شکل گرفت. این فعالیت، در سال ۱۳۵۶ به‌وسیله افراد فعال در سازمان ملی حفاظت از آثار باستانی و در کنار فعالین این حوزه در خارج از ایران رشد و گسترش پیدا کرد تا در نهایت با همکاری دانشگاه فارابی به‌عنوان یک رشته دانشگاهی تحت عنوان &quot;حفاظت و مرمت آثار تاریخی-فرهنگی&quot; در شهر اصفهان بنیان نهاده شد. این رشته با افزایش تعداد علاقه‌مندان به آثار تاریخی و بازگشت ایرانیانی که در خارج از کشور آموزش دیده بودند، گسترش یافته و هر روز بر تعداد فارغ‌التحصیلان آن افزوده شد؛ اما اینکه این افراد چگونه فعالیت‌های خود را در چارچوب اجتماعی و اقتصادی دنبال کردند و آن را از شکل یک رشته دانشگاهی به حرفه‌ای کاربردی تبدیل کردند، موضوعی است که در این یادداشت به آن پرداخته شده است</span></span><span dir="LTR" style="font-size:13.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">.</span></span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;">Restoration has evolved from humanity&#39;s need to repair and reconstruct the objects and structures around them, and it has played various roles throughout history. What we recognize today as the practice and term of scientific restoration in Iran dates back approximately 52 years ago. This was when the first scientific laboratory for restoration was established at the Museum of Ancient Iran, and a few years later, in 1977, experts and professors from the National Organization for Conservation of Antiquities, in collaboration with Farabi University, founded the field of historical artifacts restoration in Isfahan. The first graduates and specialists in restoration were employed by governmental institutions and gradually, the profession became recognized among the cultural and artistic community. However, there was still a long way to go before scientific restoration would be fully accepted as a profession in society. After the Islamic Revolution, along with an expansion of university programs and various branches of restoration studies, there was a marked increase in graduates entering this field. While this created job opportunities within cultural heritage for some individuals. Over time due to various reasons, the cultural heritage sector could not absorb all graduates. As a result, since the late 1990s, unemployment rates within the field of restoration have significantly risen. This article reflects on past experiences within this profession based on numerous accounts from individuals working in related fields of restoration. The aim is to highlight both challenges and opportunities regarding career prospects for restorers working with historical artifacts and objects both now and<br> into the future.</div> حرفه مرمت, حفاظت, مرمت, آرایه‌های معماری, مرمت علمی. Restoration profession, Conservation, Restoration, Architectural Ornamentation, Scientific Restoration. 91 97 http://journal.richt.ir/kcr/browse.php?a_code=A-10-1-72&slc_lang=fa&sid=1 Behnoud Goharbin بهنود گوهربین behnood.goharbin@gmail.com Yes PhD candidate Conservation and Restoration of Cultural Property, Faculty of Conservation and Restoration, Art University of Isfahan. دانشجوی دوره دکتری مرمت اشیاء تاریخی-فرهنگی دانشگاه هنر اصفهان.