حضور نمک‌های محلول تهدیدی جدی برای بناها و اشیا تاریخی متخلخل است. مکانیسم تخریب توسط نمک‌ها در مواد تخلخل همانند سنگ یک فرایند فیزیکی است که بر اساس فشار تولید شده از بلوری شدن در داخل منافذ مواد عمل می‌کند. در سال‌های اخیر روش‌های زیادی برای بیرون کشیدن یا غیرفعال کردن این نمک‌ها ارائه شده است. میزان سنجش کارایی هر سیستم نمک‌زدایی را مقدار نمک‌های پاک شده و اینکه چه عمقی از اثر مورد درمان قرار می‌گیرد تعیین می‌کند در واقع انتقال یون‌ها در نتیجه اتحاد به گروه از انرژی است انرژی جنبشی انرژی الکتریکی و انرژی شیمیایی این سه عامل محرک خروج و حرکت یون‌ها در یک فرایند نمک‌زدایی بهینه هستند. روش الکتروجنبشی یک روش غیرتخریبی برای بیرون کشیدن نمک‌های محلول بر اساس مهاجرت الکتریکی یون‌های موجود در داخل اثر است. این روش برای شبکه‌های با تخلخل بسیار ریز با نفوذپذیری هیدرولیکی بسیار پایین نیز کارایی دارد در سال‌های اخیر توجه ویژه‌ای به این روش به خصوص در کشورهای اروپایی شده است. میزان بالای خروج نمک‌ها و عمق زیاد تحت درمان باعث شده که تحقیقات بسیاری بر روی این روش انجام شود و نتایج قابل توجهی از تأثیر این روش بر روی میراث تاریخی مشاهده شده است. در این مقاله مروری شده است بر پیشینه کلیات و اصول این روش در حفاظت و نمک‌زدایی مواد تاریخی متخلخلی که در خطر تخریب توسط نمک‌های محلول قرار دارند. مقایسه نتایج حاصل از روش‌های سنتی نمک‌زدایی با این روش حاکی از بهبود کیفیت نمک‌زدایی کوتاه شدن زمان عملیات و کارایی بالای این روش است.