در این تحقیق یک پارچه زربفت منسوب به دوره صفوی و متعلق به یک مجموعهی شخصی در شهر تبریز مورد مطالعه فنشناسی و حفاظت و مرمت قرار گرفت. هدف از انجام این پژوهش اجرای اقدامات حفاظت و مرمت مناسب با توجه به شرایط اثر جهت نمایش و نگهداری آن بوده است. نتایج حاکی از این است که اثر از لحاظ فنشناسی و مطالعات تطبیقی با چند نمونه مشابه، احتمالاً متعلق به دوره صفوی باشد. اثر پارچهای دارای آسیبهایی چون از بین رفتن تار و آشکارشدن نخهای پود، پارگی، بریدگی، سوراخ شدن، لکه و آلودگیهای سطحی است. بر روی پارچه فرآیند های حفاظتی از قبیل شتشو با سدیم لوریل سولفات، استحکام بخشی الیاف، برگردان الیاف جداشده با استفاده از فیلم نازک ساخته شده از پلیمر کلوسل جی، ساپورت پشت پارچه انجام گرفت. در نهایت با طراحی یک نمونه چهارچوب جهت حفظ و نگهداری اثر جهت نمایش به مرحله اجرا در آورده شد.
