مقاله حاضر به بررسی مسیر حرفهای و تجربیات نویسنده در حوزه مرمت اشیاء فرهنگی و تاریخی میپردازد. نویسنده میترا اعتضادی دانش آموخته مرمت اشیاء تاریخی با ترکیب دانش دانشگاهی و علاقه شخصی روشها و منشهای نوینی را برای مواجهه با آثار آسیبدیده و مهار تخریب آنها توسعه داده است. وی با انتقاد از رویکردهای انتزاعی و ناکارآمد در مقالات علمی بر اهمیت تجربه عملی و کاربردی تاکید میکند. اعتضادی با بازنگری در آموزشهای دانشگاهی و مرام اخلاقی حرفهای به شکلدهی نگرشی جدید در مرمت آثار تاریخی پرداخته است. این مقاله همچنین به نقش تصاویر و نمونههای عملی در آموزش مرمت اشاره میکند و بر این باور است که ارائه نمونهها تنها روش مؤثر آموزش در این حوزه است. نویسنده با اشاره به تاریخچه شکل گیری رشته مرمت در ایران تجربیات خود را در قالب تصاویر و نمونههای عملی به اشتراک میگذارد و بر ضرورت تحول در نگرشهای جزمگرایانه و توسعه دانش کاربردی در مرمت آثار تاریخی تأکید میکند.
