فرسایش زیستی ناشی از تعاملات پیچیده موجودات زنده و بسترهای مختلف الی و غیرالی است که باعث ایجاد تغییرات فیزیکی و شیمیایی روی چنین بسترهایی می‌شود. این پدیده به شدت به فعالیت‌های متابولیکی موجودات زنده مرتبط است. یافتن رویکردی واحد و صحیح برای مقابله با فرسودگی میکروبی اغلب دشوار است و نیاز به درک نوع تغییرات ایجاد شده و استفاده از روشهایی دارد که برای آثار هنری و سلامت انسان و محیط زیست مضر نباشند. برای گردآوری اطلاعات از پایگاه‌های استفاده Web of Science, Scopus. Science Direct اطلاعاتی معتبر مانند گردید برای کنترل فرسایش زیستی از روش‌های فیزیکی مکانیکی و شیمیایی استفاده می‌شود. در روش‌های شیمیایی معمولا از آفت‌کش‌های شیمیایی استفاده می‌شود اما به دلیل سمیت آفت‌کش‌ها و مخاطرات زیست محیطی‌شان امروزه محدودیت‌هایی در استفاده از آن‌ها وضع شده است. رویکردهای جدید مبتنی بر استفاده از راهکارهای جایگزین است. که اثرات نامطلوب نداشته باشند گیاهان حاوی ترکیبات شیمیایی طبیعی متنوعی مانند اسانس‌ها، فنول‌ها، فلاونوئیدها، آلکالوئیدها، کومارین‌ها و تانن‌ها هستند که معمولا به عنوان دارو مولکول‌های فعال زیستی و یا مواد مغذی استفاده می‌شوند. این مطالعه با هدف مروری بر مطالعات انجام شده بر تأثیر اسانس‌های گیاهی بر میکروارگانیسم‌های فرسایش گر میراث فرهنگی انجام شده است.

رشد میکروبی روی آثار باستانی و بناهای تاریخی اجتناب ناپذیر است. میکروارگانیسم ها آسیب‌های فیزیکی شیمیایی و زیباشناختی در آثار با ارزش هنری به جای می‌گذارند که منجر به از دست رفتن بخش قابل توجهی از ارزش فرهنگی و مالی این آثار می‌شود. به منظور پیشگیری و کنترل استقرار و رشد میکروبی از روش‌های فیزیکی شیمیایی و زیستی استفاده می‌شود روش‌های فیزیکوشیمیایی اغلب روی آثار هنری تیمار شده کم اثر و برای افرادی که در فرآیند حفاظت شرکت دارند خطرناک هستند به دلیل ویژگی‌های ذاتی مواد شیمیایی و آفت‌کش‌ها، این چنین ترکیباتی برای انسان حیوانات و محیط زیست خطر آفرین هستند. از آنجایی که این روش‌ها همگی دارای نقاط ضعف قابل توجه هستند امروزه برای کاهش تأثیر منفی میکروارگانیسم‌ها روی آثار هنری و باستانی رویکردهای جدیدی به طور مداوم در حال توسعه هستند. این رویکردهای جدید سازگار با محیط زیست ایمن، کم هزینه و کم خطر هستند. با این حال تحقیقات بیشتری برای اطمینان از ایمنی و اثر بخشی این رویکردها مورد نیاز است. فقدان سنجش‌های ساده قابل اعتماد و استاندارد به عنوان محدودیتی در انتخاب تیمارهای مؤثر هنوز مطرح است. آزمایش‌های میدانی به منظور ارزیابی اثر بخشی این رویکردها مفید و ضروری هستند با وجود این طراحی و اجرای آنها با چالش‌های متعددی مواجه است. از این رو محققین به دنبال معرفی روش‌هایی برای ارزیابی کارآمدی این رویکردهای جدید هستند استفاده از سیستم‌های مدل آزمایشگاهی ابزارهایی برای آزمایش اثربخشی ترکیبات ضد میکروبی قبل از کاربرد این ترکیبات در مطالعات میدانی و روی آثار هستند. در این مطالعه ابتدا مروری بر انواع روش‌های کنترل زیستی خواهیم داشت. سپس رویکردهای جدید و دوستدار محیط زیست که در این حوزه توسعه یافته‌اند را معرفی می‌کنیم در نهایت روش‌های بررسی اثر بخشی رویکردهای جدید با استفاده از سیستم‌های مدل‌های آزمایشگاهی ارائه می‌شود.