هدف از این پژوهش، سَمت و سودهی توجه به حفاظت از بنای تاریخی عینالی واقع در رشته کوه سرخاب تبریز از دیدگاه شناسایی و مکانیابی گسلهای دارای پتانسیل زمینلرزههای مخرب بر اساس تحلیل واریوگرامها و پهنهبندی الگوی تطابق فضایی دادههای مرتبط با رخدادهای لرزهای اخیر است. بنابراین میتوان با راهگزینی حفاظتی و مقاومسازی متناسب با خروجیهای مقاله، اقدام به حفاظت ساختاری از بنای یاد شده نمود. برای این منظور، گام نخست شامل شناسایی گسلهای پیرامون بنای تاریخی عینالی واقع در بخش مرکزی گسل شمال تبریز بر اساس واریوگرامهای مرتبط با دادههای فضایی زمینلرزههای اخیر است. از آنجایی که شناسایی مستقیم گسلها به خصوص گسلهای عرضی در مطالعات صحرایی تحت تاثیر محیط زمینشناختی منطقه هستند که برای مورد مطالعاتی، شامل پیچیدگیهای ساختاری مانند درزه و شکستگیهای فراوان پیرامون بنای عینالی و تراکم سازههای مسکونی در دامنههای کوه سرخاب است، ارائه یک ابزار تخمینگر در این مطالعه به منظور شناسایی و مکانیابی قطعه گسلی میتواند راهگشا و سودمند باشد چرا که انتخاب مناطق صحیح برای مطالعات صحرایی با داشتن موقعیتهای تخمینی تعیین شده از روششناختی ارائه شده در این مطالعه، با صرف زمان و هزینه کمتری امکانپذیر میشود. این مکانیابی شامل پردازش موقعیت فضایی دادههای زمینلرزههای اخیر مبتنی بر واریوگرامها است که منتج به تخمین دادههای با تطابق فضایی بالا میشود. بنابراین با پیشنهاد یک الگوی فضایی ویژگیهای پیوسته از مدلهای واریوگرام و بررسی درونیابی کریجینگ و انتخاب بهترین واریوگرام تجربی، اقدام به پیشبینی تطابق فضایی میان مشاهدات برای دیگر مقادیر ناشناخته میشود. نتایج مطالعه نشان دهنده تطابق بسیار بالای جدایش آشکار شده با شواهد صحرایی و در نتیجه اعتبارسنجی روش ارائه شده در این پژوهش است. بنابراین بیشترین دریافت تخریب لرزهای بنای عینالی، ناشی از فعالیت گسل عرضی مرتبط با گسل شمال تبریز پیشنهاد میشود.
