فرسایش زیستی ناشی از تعاملات پیچیده موجودات زنده و بسترهای مختلف الی و غیرالی است که باعث ایجاد تغییرات فیزیکی و شیمیایی روی چنین بسترهایی می‌شود. این پدیده به شدت به فعالیت‌های متابولیکی موجودات زنده مرتبط است. یافتن رویکردی واحد و صحیح برای مقابله با فرسودگی میکروبی اغلب دشوار است و نیاز به درک نوع تغییرات ایجاد شده و استفاده از روشهایی دارد که برای آثار هنری و سلامت انسان و محیط زیست مضر نباشند. برای گردآوری اطلاعات از پایگاه‌های استفاده Web of Science, Scopus. Science Direct اطلاعاتی معتبر مانند گردید برای کنترل فرسایش زیستی از روش‌های فیزیکی مکانیکی و شیمیایی استفاده می‌شود. در روش‌های شیمیایی معمولا از آفت‌کش‌های شیمیایی استفاده می‌شود اما به دلیل سمیت آفت‌کش‌ها و مخاطرات زیست محیطی‌شان امروزه محدودیت‌هایی در استفاده از آن‌ها وضع شده است. رویکردهای جدید مبتنی بر استفاده از راهکارهای جایگزین است. که اثرات نامطلوب نداشته باشند گیاهان حاوی ترکیبات شیمیایی طبیعی متنوعی مانند اسانس‌ها، فنول‌ها، فلاونوئیدها، آلکالوئیدها، کومارین‌ها و تانن‌ها هستند که معمولا به عنوان دارو مولکول‌های فعال زیستی و یا مواد مغذی استفاده می‌شوند. این مطالعه با هدف مروری بر مطالعات انجام شده بر تأثیر اسانس‌های گیاهی بر میکروارگانیسم‌های فرسایش گر میراث فرهنگی انجام شده است.