fa مروری بر مواد مورد استفاده در استحکام‌بخشی آجرهای تاریخی: مقایسه بین مواد قدیمی و نوظهور باستان‌سنجی و اصالت‌سنجی اشیا موزه‌ای و آثار تاریخی- فرهنگی. Archaeometry and authenticity assessment of museum objects and historical-cultural properties. پژوهشي Research, Original, Regular <div style="text-align: justify;">حفاظت از آجرهای تاریخی یکی از جنبه‌های حیاتی حفاظت از میراث است که نیازمند روش‌های استحکام‌بخشی مؤثر برای اطمینان از یکپارچگی ساختاری و تداوم زیبایی‌شناختی است چراکه استحکام‌بخشی به‌عنوان یکی از مهمترین اقدامات حفاظتی و مرمتی است که برای پایدارسازی آثار آسیب‌دیده به‌خصوص در یادمان‌های تاریخی، مورداستفاده قرار می‌گیرد. این مقاله با تمرکز بر مواد معمول برای استحکام‌بخشی آجرهای تاریخی با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای، انجام‌گرفته و راه‌حل‌های سنتی و نوآورانه را با بررسی مواد مختلف مرور نموده و ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی آجرهای تاریخی، چالش‌های ناشی از تخریب آنها و تکامل شیوه‌های استحکام‌بخشی را بررسی کرده است. این بررسی، مواد استحکام‌بخش را به مواد مبتنی بر سیلیکات، پلیمر و مواد زیستی طبقه‌بندی و اثربخشی آنها را از طریق مطالعات موردی و معیارهای عملکردی ارزیابی می‌کند. علاوه‌بر این، مسائل مربوط به سازگاری، اثرات زیست‌محیطی و ملاحظات زیبایی‌شناختی را موردبحث قرار می‌دهد. این یافته‌ها نیاز به تحقیق و نوآوری مداوم در مواد استحکام‌بخش را برای افزایش تلاش‌های حفاظتی و در عین‌حال حفظ اصالت ساختارهای تاریخی نشان می‌دهد.</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><span style="line-height:107%"><span garamond="" style="font-family:">The conservation of historic bricks is considered one of the fundamental components in safeguarding architectural heritage, as brick, one of the predominant materials in Iran&rsquo;s historic architecture is exposed to a wide range of complex weathering and deterioration processes. Consolidation, as one of the most important conservation interventions, is employed to enhance structural cohesion, reduce vulnerability, stabilize decay, and improve the durability of porous materials (Doehne & Price, 2011). Nevertheless, although consolidation can mitigate the effects of deterioration, it does not necessarily eliminate the root causes of decay, and when improperly applied, it may result in undesirable secondary and long-term consequences (Daniels, 2015; Kumar Ginell, 1997)</span></span><b><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" mitra="" style="font-family:">.</span></span></span></b></span></span></span></div> آجر, استحکام‌بخشی, استحکام‌بخش, حفاظت, مرمت, مصالح متخلخل. Brick, consolidation, consolidating, conservation, restoration, porous materials. 24 36 http://journal.richt.ir/kcr/browse.php?a_code=A-10-49-29&slc_lang=fa&sid=1 Leyli Nemani Khiyavi لیلی نعمانی خیاوی l.nomani@tabriziau.ac.ir Yes PhD student of restoration of cultural and historical objects, Department of Restoration and Archaeology, Isfahan Art University, Iran. دانشجوی دکتری مرمت اشیا فرهنگی، گروه مرمت و باستان‌سنجی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران. Hossein Ahmadi حسین احمدی No Professor, Faculty of Conservation and Restoration, Department of Restoration and Archaeology, Isfahan University of Arts, Isfahan, Iran. دانشکده حفاظت و مرمت، گروه مرمت و باستان‌سنجی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران. Seyyed Mohammad Amin Emami سید محمدامین امامی No Professor, Faculty of Conservation and Restoration, Department of Restoration and Archaeology, Isfahan University of Arts, Isfahan, Iran. دانشکده حفاظت و مرمت، گروه مرمت و باستان‌سنجی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.