دوره 3، شماره 4 - ( 12-1399 )
جلد 3 شماره 4 صفحات 70-59 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Razani M, Nemani Khiyavi L. Analysis of Effective Factors in the Consolidation of Historical Porous Materials. KCR 2021; 3 (4) :59-70
URL: http://journal.richt.ir/kcr/article-1-183-fa.html
URL: http://journal.richt.ir/kcr/article-1-183-fa.html
رازانی مهدی، نعمانی خیاوی لیلی. تحلیل عوامل مؤثر در استحکامبخشی مصالح متخلخل تاریخی. دانــش حـفـاظـت و مـرمـت. 1399; 3 (4) :59-70
دانشیار، عضو هیئتعلمی گروه باستانسنجی و مرمت، دانشگاه هنر اسلامی تبریز.
چکیده: (1890 مشاهده)
سازههای تاریخی که عموماً از مصالح متخلخل نظیر سنگ، آجر و ملاط ساخته شدهاند، طی قرنها در معرض عوامل محیطی و انسانی قرار گرفتهاند که منجر به تخریب تدریجی آنها شده است. استحکامبخشی، بهعنوان یک مداخله حیاتی در حفاظت از مصالح متخلخل تاریخی، با هدف افزایش پایداری مکانیکی، کاهش تخریب بیشتر و افزایش طول عمر این مصالح انجام میشود. این فرآیند زمانی ضرورت مییابد که تمامیت اثر تاریخی بهدلیل عواملی همچون هوازدگی، تبلور نمک و رشد بیولوژیکی، دچار آسیبهای ساختاری شده باشد. با این حال، اثربخشی روشهای استحکامبخشی بهطور قابلتوجهی به انتخاب مواد تثبیتکننده مناسب وابسته است. این مواد باید معیارهای خاصی از جمله نفوذ عمیق و یکنواخت، حداقل باقیمانده سطحی، سازگاری شیمیایی، برگشتپذیری و حفظ تنفسپذیری مصالح را دارا باشند. با وجود اهمیت این موضوع، چالشهای عمدهای در این حوزه از جمله عدم وجود دستورالعملهای استاندارد و درک جامع از عملکرد بلندمدت مواد استحکام بخش وجود دارد. این پژوهش با هدف پر کردن شکاف بین اصول نظری و کاربردهای عملی، به ارزیابی عملکرد مواد تثبیتکننده در محل و بهینهسازی راهبردهای مداخله برای مصالح متخلخل تاریخی میپردازد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
کاربرد علوم، فناوریها، تجهیزات، مواد و روشهای نوین
دریافت: 1403/11/14 | پذیرش: 1399/12/29 | انتشار: 1399/12/29
دریافت: 1403/11/14 | پذیرش: 1399/12/29 | انتشار: 1399/12/29
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |