سال 3، شماره 1 - ( بهار 1399 )
جلد 3 شماره 1 صفحات 76-63 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- استادیار، گروه باستانسنجی و مرمت اشیای فرهنگی و تاریخی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2- دانشیار، گروه باستانسنجی و مرمت اشیای فرهنگی و تاریخی، دانشگاه هنر اصفهان، ، اصفهان، ایران ،h.ahmadi@aui.ac.ir
3- استاد، گروه چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2- دانشیار، گروه باستانسنجی و مرمت اشیای فرهنگی و تاریخی، دانشگاه هنر اصفهان، ، اصفهان، ایران ،
3- استاد، گروه چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده: (3555 مشاهده)
چوب، مادهای آلی است که در ساخت آثار تاریخی مختلف به کار رفته است. بسیاری از آثار چوبی در فضای باز و تحت تأثیر عوامل محیطی قرار دارند. یکی از مهمترین عوامل تخریب این آثار در اقلیمهای خشک و نیمهخشک، هوازدگی و تخریب فتوشیمیایی است. لازم است راهکارهای مختلف برای حفاظت از اینگونه آثار مطالعه شود. با توجه به ویژگیهای نانوذرات اکسید روی، این ماده بهعنوان تیمار حفاظتی چوب در برابر تخریب فتوشیمیایی ناشی از هوازدگی مطالعه شد. نمونهسازی با استفاده از چوب صنوبر (Populus alba L.) بهعنوان گونه پرکاربرد در آثار تاریخی ایران انجام گرفت و نمونهها با سوسپانسیون نانواکسید روی در ایزوپروپانول به روش آغشتگی تیمار شدند. آزمون هوازدگی براساس دستورالعمل ASTM ۲۵۶۵-۹۹ در سه مرحله زمانی ۳۰۰، ۸۰۰ و ۲۰۰۰ ساعت انجام شد. نمونهها با استفاده از سنجش کاهش جرم، pH متری، رنگسنجی و طیفسنجی مادونقرمز تبدیل فوریه ـ انعکاس کل تضعیفشده (ATR-FTIR) ارزیابی شدند. نتایج نشان میدهد که این تیمار از تغییرات بصری چوب در برابر هوازدگی جلوگیری نمیکند؛ هرچند تغییرات چندان شدید نبوده است. این تیمار تأثیر هوازدگی را در چوب کند میکند، اما از تخریب ساختاری جلوگیری نمیکند. در طول زمان و در صورت ادامه روند هوازدگی، کارکرد اصلی نانوذرات اکسید روی، یعنی جذب نور فرابنفش بهتدریج و در اثر واکنشهای شیمیایی با اجزای شیمیایی چوب و محصولات تخریب اولیه، از دست میرود. به همین دلیل در طولانیمدت کارایی لازم را نخواهد داشت.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
میراث ایران
دریافت: 1399/2/9 | پذیرش: 1399/4/10 | انتشار: 1399/4/10
دریافت: 1399/2/9 | پذیرش: 1399/4/10 | انتشار: 1399/4/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |