XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Signs of Art Immigration in Tehran’s Civic art During the Pahlavi Period: A Case Study of Caucasian Refugee Architects and Sculptors. athar
URL: http://journal.richt.ir/article-1-130-fa.html
نشانه‌های هنر مهاجرت در هنر شهری تهران دورۀ پهلوی: مطالعۀ موردی آثار مجسمه‌سازان و معماران پناهندۀ قفقاز. سامانه مجلات پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگی.

URL: http://journal.richt.ir/article-1-130-fa.html


چکیده:   (8998 مشاهده)
تهران به‌عنوان پایتخت تجلی‌گاه سیاست حافظه‌ی دوران پهلوی است. به سبب این سیاست، حافظه‌ی شهری تهران خود همه‌ی منازعات نشانگان هویتی را بازگو می‌کند. این منازعات حتی در میان معماران و تندیس‌گران مطرح آن دوران هم برقرار بوده است، اما معماران و تندیس‌گران پناهنده‌ی قفقاز فرصت بی‌سابقه‌ای در دوران پهلوی برای آفرینش هنر شهری پیدا کردند. این هنرمندان خیلی پیشتر به دلیل سکونت در امپراتوری تزاری و عثمانی با مظاهر نوآوری1غربی آشنا شدند و تعداد بسیاری از آنان در اروپا تحصیل کرده بودند. این هنرمندان با این پیشینه‌ی فرهنگی توسط هنرمندان سنتی پذیرفته نشدند و از طرفی فشار نوسازی پهلوی تهدید و فرصت همزمان برای آنان شد. معماران ارمنی با ساخت بناهای عمومی در جنبش نوآوری معماری پیشتاز شدند و تندیس‌گران آذری با ساخت مجسمه‌های شهری به هنر دوران هخامنشی و ساسانی بازگشتند. حافظه‌ی شهری تهران تلفیقی از نمادهای بصری ارمنی، آشوری، نوین2 و ایران باستان شد. در این مقاله با روش نشانه‌شناسی عناصر بصری پانزده اثر (ازجمله بنا و تندیس) دوران پهلوی بررسی شد. سیاست حافظه‌ی پهلوی تلفیقی از حافظه‌ی هویتی ارمنی و آذری با باستان‌گرایی3 در حافظه‌ی شهری به یادگار گذاشته‌است. این تلفیق دارای نمادهای مسیحی و ارمنی بسیاری است که میراثی فرهنگی و  نمونه‌ای از تجدد ایرانی در هنر است. امید است که این دست پژوهش‌ها باعث بازنگری جدی در سیاست‌های حفاظت و بهسازی بافت‌های میراث‌فرهنگی ایجاد کند.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: اموال فرهنگی
دریافت: 1399/2/9 | پذیرش: 1399/4/10 | انتشار: 1399/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.