year 4, Issue 12 (8-2020)                   Parseh J Archaeol Stud 2020, 4(12): 75-98 | Back to browse issues page

XML Persian Abstract Print

Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dana M. (2020). The Bronze Age of Greater Khorasan Culture The Formation a Concept: Khorasan. Parseh J Archaeol Stud. 4(12), 75-98. doi:10.30699/PJAS.4.12.75
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-345-en.html
Ph.D. in Archeology, Ministry of Cultural Heritage, Tourism and Handicrafts, Tehran, Iran. , mhsn_dana@yahoo.com
Abstract:   (4444 Views)
The Bronze Age Greater Khorasan culture is one of the most important protohistoric cultures of the Western Asia. This culture is characterized with its architectural remains with a pre-designed plan, stamp seals, compartment seals, chlorite statues, combined figurines, precious jewelry of gold and silver and so on. For the first time, the remains of this cultural complex were obtained from the sites in the Bacteria and Margiana. For this reason, these lands were introduced as its origin and this cultural complex became known with this name. However, some researchers place the origin of this culture in Khorasan, Iran. However, due to the fact that until recently no site of this culture had been identified in Khorasan, it remains arguable. The primary purpose of this study is to study, summarize and classify the works on this culture in the Iranian Khorasan that have been published in the last two decades. The results of this study, along with other findings of this culture, will be taken in the wider area of West Asia until the cultural world of the Bronze Age of Greater Khorasan Culture became more widespread in the future. On this basis, it is necessary that the monographs and the small number of publications in this area be collected together and in the form of a collection and in this way, a new look will be taken at the issues related to this period. This research is based on the research of solid libraries. It has been assumed that the works obtained from the Bronze Age of Greater Khorasan Culture in Iranian Khorasan, have some deficiencies compared to other regions, such as: the south of Turkmenistan and the north of Afghanistan. 
Keywords: Greater Khorasan, Bronze Age, Bacteria and Margiana Archaeological Collection, Greater Khorasan Culture.

The Bronze Age Greater Khorasan culture was first identified and introduced by Victor Sarianidi from the Dashli site in Bactria, northern Afghanistan (Sarianidi 1977). At about the same time, artifacts from this culture were found in the southern Turkmenistan from Margiana oasis (Hiebert 1994:165). The similarity of the material culture of these two regions has led some scholars of Bactria and Margiana to be considered as the nuclear of the formation of this culture. For this reason, the term Bactria-Margiana Archaeological Complex was given to this culture (Sarianidi 1990, Hiebert 1994). This culture is also known as the Oxus Civilization (Francfort 1989, Lamberg-Karlovsky 1994). Recently, artifacts of this culture have been obtained in Iranian Khorasan (Biscione & Vahdati 2020, Lunou 2018). Bactria, Margiana and Iranian Khorasan all are defined in the territory of a land that is close to two millennia known in historical sources as Greater Khorasan (Dana 2017). Cultural cohesion of Greater Khorasan is acknowledged by researchers (Yarshater 1997). Evidence of cultural integration in this land has been documented since pre-Achaemenid times (Vogelsang 1992); to the extent that D’yakonov believes in the existence of a kingdom in the eastern part of Iran, the center of bacteria in the pre-Achaemenid period (D’yakonov, 1954). 
Objectives and Necessity of Research: The objective is to study, summarize and classify the works done on the Bronze Age of Iranian Khorasan in the last two decades. On this basis, it is necessary to gather the monographs and the publications on this area and this period so we can have a better understanding of this specific period in this region.
Questions and Hypotheses: What image of this culture can be presented in Iranian Khorasan, compared to other regions of this culture? It has been assumed that the works obtained from the Bronze Age of Greater Khorasan Culture in Iranian Khorasan, have some shortcomings compared to other regions, such as: the south of Turkmenistan and the north of Afghanistan.

The Bronze Age of Greater Khorasan Culture in Iranian Khorasan
Many sites in Khorasan Iran have been identified and a small number have been excavated. The excavated sites include Karim Abad of Neyshabur (Labbaf Khaniki 1381), Yusef Abad of Firuze town (Nishapur P) (Hiebert & Dyson, 2002; Lunou, 2018), Tappe Yam of Faruj (Venco Ricciardi 1980: 57-58), Shahrak- Firuze of Neyshabur (Basafa & Rahmati 2011), Tappe Damghani of Sabzevar (Francfort et al. 2014, Garazhian 2014), Ferizi site of Sabzevar was surveyed (Sabori et al. 1393), Challow Site of Jajarm (Biscione & Vahdati 2011, Vahdati et al. 2018), Tappe Eshgh of Bojnord (Vahdati 2014), Raze site of Darmian (Sorush & Yusefi 2014), Gavand site of Ferdows (Farjami 2014), Bakanda site of Tabas (Farjami 1394, Annani 1398). Also, many sites from this period were identified during the regional surveys including 15 sites in Atrak Basin (Venco Ricciardi 1980), 15 sites in Darregaz Plain (Kohl & Heskel 1980, Yusefi Zoshk & Baghizade 2012), 2 sites in Kal-e Shur Basin in Esfaryen (Vahdati 2015), 9 sites in Kal-e Salar Basin (Rezaei et al. 2018).

Unfortunately, the sites related to the Bronze Age of Greater Khorasan Culture in Iranian Khorasan have been little explored. It is very difficult to get into the socio-political organization and the relationship between these sites, as the archeological excavations in this area have not been carried out on a large scale and only a few activities have been carried out. It is not even possible to answer the question whether the graves uncovered with the cultural materials of the Greater Khorasan civilization belong to nomads or to the sedentary societies. Some scholars consider the works related to this culture in Iranian Khorasan are rare. However, unlike Hiebert and Lamberg-Karlovsky (1992), it should be emphasized that these sites are not rare and Khorasan of Iran should be included in the world of culture of the Greater Khorasan. The sites in the Greater Khorasan introduced in this article, are different from in eachother based on their function. These areas were cemeteries (Shahrak-e Firuze, Challow, Tappe Eshgh, Raze), residential (Shahrak-e Firuze, Challow, Tappe Damghani, Ferizi) and workshop (Shahrak-e Firuze and Challow) and of course, the use of some of these areas is also unknown (Karim Abad, Gavand and Bekanda).
With an overview of the 14 sites and areas introduced in this article, it is possible to imagine a core of the sites of the culture of Greater Khorasan within the modern city of Neyshabur. The core includes the areas of Karim Abad, Shahrak-e Firuze and Yousef Abad. If the boundaries of this border extend, the existing areas within the city of Sabzevar (Tappe Damghani and Ferizi) can also be added to this complex. In this view, Neyshabur is not considered as a city, but a geographical area and a land known as Neyshabur. With such a view, the remarkable point is the formation of an image that later in the Islamic era is known as the four divisions of Greater Khorasan. These four parts (quarters) are Marv, Neyshabur, Balkh and Herat. Each of these sections was the cultural and sometimes political center of the Greater Khorasan during the Islamic era and played a very important role in the cultural unity of Khorasan. Other sites discovered such as Raze, Bakanda, Gavand and Tappe Eshgh are more indicative of cemeteries and trade stations. As a result, the Bronze Age culture of Greater Khorasan in Khorasan Iran is a combination of one of the main cores of this civilization and trading stations with the western regions (Mesopotamia). The Desert marginal areas such as Bakanda and Gavand are located on the main trade route north-south and east-west which connected the main cores of the culture of Greater Khorasan to the western regions of the Zagros and Mesopotamia through areas such as Shahdad and Tappe Hesar.
Full-Text [PDF 1660 kb]   (1021 Downloads)    
Type of Study: Research | Subject: Special Archeology
Received: 2020/04/22 | Accepted: 2020/07/18 | Published: 2020/08/31

1. - ایروانی‌قدیم، فرشید؛ طلایی، حسن؛ و طهماسبی‌زاوه، حامد، (1397). «مکان‌یابی سرزمین توکریش». پژوهشنامۀ خراسان بزرگ، شمارۀ 30، صص: 14-1.
2. - باصفا، حسن، (1393). «شیوه‌های تدفین دورۀ مفرغ پایانی در دشت نیشابور (شمال شرق ایران)». مجموعه مقالات همایش بین‌المللی باستان‌شناسان جوان، به‌کوشش: محمدحسین عزیزی‌خرانقی، مرتضی خانی‌پور و رضا ناصری، تهران: دانشگاه تهران، صص: 266-257.
3. - باصفا، حسن؛ و نامی، حسن، (1391). «گزارش مقدماتی کاوش‌های باستان‌شناختی محوطۀ شهرک فیروزه دشت نیشابور». چکیده مقاله‌های یازدهمین گردهم‌آیی سالانۀ باستان‌شناسی ایران، تهران: پژوهشگاه میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری، ص: 85.
4. - باصفا، حسن؛ و رحمتی، مهدیه، (1390). «گزارش مقدماتی کاوش‌های باستان‌شناختی محوطۀ شهرک فیروزه شهرستان نیشابور». مزدک‌نامه، جلد 5، صص: 624-613.
5. - توزی، ماریتزیو؛ ملک‌شهمیرزادی، صادق؛ و جوینده، م، (1374). تاریخ تمدن‌های آسیای مرکزی (بخش اول از جلد اول) «دوران مفرغ در ایران و افغانستان». ترجمۀ صادق ملک‌شهمیرزادی، تهران: انتشارات وزارت خارجه.
6. - دانا، محسن، (1396). «خراسان؛ واژه‌شناسی، حدود و مرزها». باستان‌پژوهی، شمارۀ 20، صص: 109-104.
7. - دانا، محسن؛ و هژبری، علی، (1393). «الگوهای استقراری محوطه‌های پیش از تاریخی جاجرم». مجموعه مقالات همایش بین‌المللی باستان‌شناسان جوان، به‌کوشش: محمدحسین عزیزی‌خرانقی، مرتضی خانی‌پور و رضا ناصری، تهران: دانشگاه تهران، صص: 310-295.
8. - رجبی، نوروز، (1392). «گزارش بررسی باستان‌شناسی شهرستان بجنورد به‌منظور تهیه نقشۀ باستان‌شناسی کشور»، بجنورد: بایگانی اداره کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان شمالی (منتشر‌نشده).
9. - زارع، شهرام، (1390). «گزارش بررسی باستان‌شناسی شهرستان مانه و سملقان (خراسان شمالی)، فصل دوم، بهار 1390»، تهران: کتابخانۀ پژوهشکده (منتشر‌نشده).
10. - سروش، محمدرضا؛ و یوسفی، صاحب، (1393). «محوطۀ رزه، شاهدی از استقرارهای هزارۀ سوم تا دوران تاریخی در خراسان جنوبی». مقاله‌های کوتاه دوزادهمین گردهم‌آیی سالانه باستان‌شناسی ایران، تهران: سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری، پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، صص: 273-271.
11. - صبوری، هادی؛ طلایی، حسن؛ و گاراژیان، عمران، (1393). «بررسی فرآیند پس از نهشت شدن، مطالعۀ موردی تپه فریزی سبزوار»، مطالعات باستان‌شناسی، شمارۀ 10، صص: 111-91.
12. - طهماسبی‌زاوه، حامد؛ و ایروانی‌قدیم، فرشید، (1394). «تپه حصار دامغان و فرهنگ بلخی- مروی». فصلنامۀ علمی-پژوهشی پژوهشنامه خراسان بزرگ، سال 6، شمارۀ 21، صص: 107-97.
13. - عطایی، محمدتقی، (1388). «گزارش بررسی باستان‌شناسی شهرستان مانه و سملقان به‌منظور تهیه نقشۀ باستان‌شناسی کشور». تهران: کتابخانۀ پژوهشکده باستان‌شناسی (منتشر‌نشده).
14. - عنانی، بهرام، (1398). «گزارش گمانه‌زنی تعیین عرصه و حریم محوطه بکندا- طبس». گزارش‌های هفدهمین گردهمایی سالانه باستان‌شناسی ایران، تهران: سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری، پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، صص: 972-966.
15. - فرانکفرت، هانری-پل، (1392). «آسیای مرکزی». باستان‌شناسی امپراتوری هخامنشی، پژوهش‌های نوین، زیر نظر: پی‌یر بریان و رمی بوشارلا، مترجمان: محمدامین امامی، علی‌اکبر وحدتی، محمود بهفروزی، تهران: کتاب پارسه، صص: 647-577.
16. - فرجامی، محمد، (1388). «گزارش گمانه‌زنی به‌منظور تعیین حریم تپه‌سرتخت باغستان». بیرجند: بایگانی ادارۀ کل میراث‌فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان خراسان جنوبی (منتشر‌نشده).
17. - گاراژیان، عمران، (1393). «گمانه‌زنی به‌منظور ارزیابی و امکان‌سنجی طراحی موزۀ فضای باز در تپه‌دامغانی». مقاله‌های کوتاه دوازدهمین گردهم‌آیی سالانۀ باستان‌شناسی ایران، تهران: سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، صص: 376-374.
18. - لباف‌خانیکی، رجبعلی، (1381). «نیشابور حلقۀ اتصال تمدن‌های میان‌رودان، ایران، سند و باختر». نامۀ پژوهشگاه میراث‌فرهنگی، شمارۀ 1، صص: 46-36.
19. - ماسون، ولادیمیر، (1375). تاریخ تمدن‌های آسیای‌مرکزی (بخش دوم از جلد اول). «افول تمدن عصرمفرغ و حرکت قبایل کوچرو». ترجمۀ صادق ملک‌شهمیرزادی، تهران: انتشارات وزارت امور خارجه.
20. - میرزایی، آزیتا، (1387). «گزارش بررسی باستان‌شناسی شهرستان شیروان و فاروج». بجنورد: بایگانی اداره کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان شمالی (منتشر‌نشده).
21. - وحدتی، علی‌اکبر، (1393). «گزارش مختصر فصل دوم کاوش در تپه‌چلو دشت جاجرم شمال‌شرقی ایران». گزارش‌های سیزدهمین گردهمایی سالانۀ باستان‌شناسی ایران، تهران: انتشارات سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری کشور (پژوهشگاه).
22. - وحدتی، علی‌اکبر؛ و بیشونه، رافائل، (1391). «شواهد جدیدی از مجموعه باستان‌شناختی باختر‌ـ ‌مرو در دشت جاجرم، خراسان شمالی». چکیده مقاله‌های یازدهمین گردهم‌آیی سالانه‌ی باستان‌شناسی ایران، تهران: پژوهشگاه میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری، ص: 460.
23. - وحدتی، علی‌اکبر؛ بیشونه، رافائل، (1395). «فصل چهارم کاوش در تپه چَلو، دشت جاجرم، شمال شرقی ایران». گزارش‌های پانزدهمین گردهمایی سالانه باستان‌شناسی ایران، به‌کوشش: حمیده چوبک، تهران: سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری، پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، صص: 756-753.
24. - وحدتی، علی‌اکبر؛ بیشونه، رافائل؛ تنبرگ، مارگارتا؛ و مشکور، مرجان، (1397). «شواهدی از مجموعه باستان‌شناختی بلخی-مروی در دشت جاجرم»، مجلۀ باستان‎‌شناسی، سال 1، شمارۀ 1، صص: 12-1.
25. - یارشاطر، احسان، (1376). «در جستجوی راز بقا: مسئله رستاخیز فرهنگی خراسان». ایران‌نامه، سال 15، شمارۀ 60، صص: 568-539.
26. - یوسفی‌زشک، روح‌الله؛ و باقی‌زاده، سعید، (1391). «کاربرد سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی (GIS) در تحلیل الگوی استقراری: مطالعه موردی محوطه‌های دشت درگز از دورۀ نوسنگی تا پایان عصرآهن IV». پژوهش‌های باستان‌شناسی ایران (نامۀ باستان‌شناسی)، شمارۀ 2، دورۀ 2، صص: 24-7.
28. - Amiet, P., (1986). L’Age des Echanges Inter-Iraneens. Paris.
29. - Amiet, P., (1989). “Elam and Bactria”. Bactria: An Ancient Oasis Civilisation from the Sands of Afghanistan, G. Ligabue & S. Salvatori (eds.), Venice, Pp: 124-40.
30. - Amiet, P., (1997). La glyptique Transelamite de Chypre á la Bactriane. Les Sceaux du Proch-Orient, Paris.
31. - Antonova, E., (1999). Istoria Ritualnogo Predmeta v Kontekste Kontaktov Narodov Drevnego Vostoka // Drevniy Egipet: jazik-kultura- soznanie.
32. - Ascalone, E., (2014). “Intercultural Relations between Southern Iran and the Oxus Civilization, The Strange Case of Bifacial Seal NMI 1660”. Iranian Journal of Archaeological Studies, Vol. 4, Pp: 1-20.
33. - Askarov, A., (1981). “Southern Uzbekistan in the Second Millennium B.C.”. In: The Bronze Age Civilization of Central Asia: Recent Soviet Discoveries, Kohl (ed.), New York, Pp: 256-271.
34. - Besenval R. & Francfort, H. P., (1994). “The Nad-i Ali, A monumental plarform Bronze Age”. In: From Sumer to Meluhha: Contributions to the Archaeology of South and West Asia in Memory of George, F. Dales, Jr, J. M. Kenoyer (ed.), Wisconsin, Pp: 3-14.
35. - Biscione, R., & Vahdati, A. A., (2020). “The BMAC Presence in Eastern Iran: State of Affairs in December 2018. Towards the Greater Khorasan Civilization?”. In: The World of the Oxus Civilization, B. Lyonnet & Dubova (eds.), New York: Routledge, Pp: 527-550.
36. - Boroffka, N. & Sava, E., (1998). “Zu den steinernen “Zeptern/Stössel-Zeptern”. “Miniatursäulen” und “Phalli” der Bronzezeit Eurasiens”, AMIT, Vol. 30, Pp. 17-114.
37. - Cattani, M. & Genito, B., (1998). “The Pottery Chronological Seriation of the Murghab Delta from the End of the Bronze Age to the Achaemenid Period: a Preliminary Note”, Edition by: Gubaev, A., Koshelenko, G., Tosi, M., The archaeological map of the Murghab delta preliminary reports 1990-95, ISIAO, Roma. Pp: 75 – 88.
38. - Curtis, J., (1988). “A Reconsideration of the Cemetery at Khinaman, South-east Iran”. Iranica Antiqua, Vol. XXIII, Pp: 97- 127.
39. - Dana, M. & Hozhabri, A., (2018). “The Role of Cultural Factors in Locating of Archaeological Sites the Settlement Patterns of Prehistoric Sites in Jājarm Khorasan Iran”. Iran, Vol. 57, Pp: 123-141.
40. - Deshayes. J., (1975). “Les fouilles récentes de Tureng Tépé: la terrasse haute de la fin du 3e millénaire”. Comptes Rendus de l’Académie des Inscriptions et des Belles Lettres, No. 119/4, Pp: 522 530.
41. - D'yakonov, M. M., (1954). “Slozheniye klassovogo obshchestva v severnoy Baktrii”. SA, Vol. 19, Pp: 121-40.
42. - Francfort, H. P., (1989). Fouilles de Shortughai: recherches sur l’Asie centrale protohistorique. 2 Vols. Paris.
43. - Francfort, H. P.; Vahdati, A. A.; Bendezu-Sarmiento, J.; Lhuillier, J.; Fouache, E.; Tenberg, M.; Mashkour, M. & Shirazi, Z., (2014). “Preliminary Report on the Soundings at Tepe Damghani Sabzevar, Spring 2008”. Iranica Antiqua, Vol. XLIX, Pp: 111- 158.
44. - Götzelt, T. (1996). Ansichten der Archäologie Süd-Turkmenistans bei der Erforschung der “Mittleren Bronzezeit” (Periode Namazga V). Espelkamp.
45. - Hakemi, A. & Sajjadi, S. M. S., (1989). “Shahdad Excavations in the Context of the Oasis Civilization”. Bactria: An Ancient Oasis Civilization from the sands of Afghanistan, G. Ligabue & S. Salvatori (eds.), Venice, Pp: 141-56.
46. - Hiebert, F. T., (1994). Origins of the Bronze Age Oasis Civilization in Central Asia, Cambridge. Peabody Museum of Archaeological and Ethnological Harvard University.
47. - Hiebert, F. & Dyson, R., (2002). “Prehistoric Nishapur and the frontier between Central Asia and Iran”. Iranica Antiqua, Vol. XXXVII, Pp: 113- 149.
48. - Hiebert, F. T. & Lamberg-Karlovsky, C. C., (1992). “Central Asia and the Indo-Iranian Boarderlands”. Iran, Vol. 30, Pp: 1-15
49. - Jarrige, J. F., (1985). “Continuity and Change in the North Kachi Plain (Baluchistan, Pakistan) at the Beginning of the Second Millennium B.C.”. South Asian Archaeology 1983, J. Schotsmans & M. Taddei (eds.), Naples, Pp: 35-68.
50. - Jarrige, J. F. & Hassan, M. U., (1989). “Funerary Complexes in Baluchistan at the End of the third Millennium in the Light of Recent Discoveries at Mehrgarh and Quetta”. South Asian Archaeology 1985: Papers from the 8th International Conference of the Association of South Asian Archaeologists in Western Europe, 4, K. Frifelt & P. Soresen (eds.), Riverdale, Pp: 150-66.
51. - Kohl, Ph. & Heskel, D., (1980). “Archaeological Reconnaissance in the DarrehGaz Plain: A Short Report”. Iran, Vol. 18, Pp: 160-169.
52. - Kuz'mina, E. E., (2007). The Origin of the Indo-Iranians. Leiden/Boston: Brill.
53. - Lamberg-Karlovsky, C. C., (1994). “The Bronze Age Khanates of Central Asia”. Antiquity, Vol. 68 (259), Pp: 398 405.
54. - Lamberg-Karlovky, C. C., (2002). “Archaeology and Language: The Indo-Iranians”. Current Anthropology, 43, No.1: 63-88.
55. - Ligabeu, G., (2002). Margiana: Gonur-depe Necropolis, 10 years of excavations by Ligabeu study and Research Centre, II Punto Edizioni.
56. - Luneau, E., (2018). “Further insight on the Cultural Dynamics between North-Eastern Iran and Central Asia in the Bronze Age through the study of pottery”. In: Proceeding of the International Congress of Young Archaeologists, M. H. Azizi Kharanaghi, Morteza Khanipour & Reza Naseri (eds.), Tehran: Iranology Foundation, pp.103-123.
57. - Lyonnet, B., (1996). Sarazm (Tadjikistan). Céramiques (Chalcolithique et Bronze Ancien), Paris.
58. - Parpola, A., (2002). “Pre-Proto-Iranians of Afghanistan as initiators of Saka Tantrism: on the Scythian/Saka affiliation of the Dasas, Nuristanis and Mgadhans”.Iranica Antiqua, Vol. 37, Pp: 233-324.
59. - Pittman, H., (1984). Art of the Bronze Age: Southern Iran, Western Central Asia and the Indus Valley. New York: Metropolitan Museum of Art.
60. - Potts, D. T., (2008). “Puzur-Inšušinak and Oxus Civilization (BMAC): Reflections on Šimaški and the geo-polithical landscape of Iran and Central Asia in the Ur III period”. Zeitschr. F. Assyrologie, No. 98, Pp: 165-194.
61. - Rezaei, M. H.; Zanganeh Ebrahimi, J. & Basafa, H., (2018). “The Settlement Patterns in Roshtkhar Plain, Northeastern of Iran”. Iran, Vol. 57, Pp: 1-14.
62. - Salvatori, S., (1989). “Early Bacterian Objects in Private Collections”. In: Bacteria: An Ancient Oasis Civilization from the Sands of Afghanistan, edited by: G. Ligabue & S. Salvatori, Venezia: ERIZZO Editrice.
63. - Santoni, M., (1984). “Sibri and the South Cemetery of Mehrgarh: Third Millennium Connections between the Northern Katchi Plain (Pakistan) and Central Asia”. South Asian Archaeology 1981, Cambridge, Pp: 52-60.
64. - Sarianidi, V. I., (1977). Drevnie Zemledel’tsi Afganistana. Moscow.
65. - Sarianidi, V. I., (1981). “Margiana in the Bronze Age”, In: The Bronze Age Civilization of Central Asia, Recent Soviet Discoveries, P. L. Kohl (ed.), New York: Armonk, Pp: 165-193.
66. - Sarianidi, V. I., (1990). Drevnosti Strani Margush. Ashkhabad.
67. - Sarianidi, V. I., (1998). Margiana and Protozaroastrism. Athens.
68. - Sarianidi, V. I., (2002). Marguš, Ancient Oriental Kingdom in the Old Delta of the Murghab River. Ashgabat: Türkmendölethabarlary.
69. - Sarianidi, V. I., (2007). Necropolis of Gonur. Athens: kapon Editions.
70. - Sarianidi, V. I., (2008). Mystery and Truth of the Great Culture. Ašgabat: Turkmendwlethbarlary.
71. - Schmidte, E. F., (1973). Excavations at Tepe Hissar Damghan. Philadelphia.
72. - Stein, Sir M. A., (1931). An Archaeological Tour in Gedrosia. Memoirs of the Archaeological Survey of India, 43, Calcutta.
73. - Stein, Sir M. A., (1937). Archaeological Reconnaissance in Northeastern India and Southeastern Iran. London.
74. - Udemuradov, B., (2002). “Ceramic material from Gonur-depe necropolis”. In: Margiana Gonur-depe necropolis, (10 years of excavation by Ligabue study and research centre). Gabriele Rossi-Osmida (ed.), II Punto Edizioni.
75. - Vahdati, A. A. (2014). “A BMAC Grave from Bojnord, North-Eastern Iran”. Iran, Vol. 52, Pp: 19- 27.
76. - Vahdati, A. A. (2015). “A Preliminary report on archaeological survey in Esfarāyen county, northeastern Iran”. AMIT, No. 40, Pp: 261-287.
77. - Vahdati, A. A., (2016). “A Preliminary Report on the First Season of Jayran Tepe in the Plain of Esfarayen, Northeastern Iran, 2012”. Iranica Antiqua, Vol. LI, Pp: 85-101.
78. - Venco Ricciardi, R., (1980). “Archaeological Survey in the Upper Atrak Valley (Khorassan, Iran): Preliminary Report”. Mesopotamia, Vol. 15, Pp: 51-71.
79. - Vogelsang, W. J., (1992). The Rise and Organisation of the Achaemenid Empire: The Eastern Iranian Evidence (Studies in the History of the Ancient Near East, Vol. III).Leiden: Brill.

Add your comments about this article : Your username or Email:

Send email to the article author

Rights and permissions
Creative Commons License This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.