[Home ] [Archive]   [ فارسی ]  
:: Main :: About :: Current Issue :: Archive :: Search :: Submit :: Contact ::
:: year 4, Issue 12 (8-2020) ::
Parseh J Archaeol Stud 2020, 4(12): 189-208 Back to browse issues page
Comparative and Aesthetic Analysis of form and Decoration in the Tomb of Abd al-Momen Habibabad; A Manifestation of Safavid and Qajar Wall Paintings
Abassali Ahmadi *
Assistant Professor, Department of Archaeology, Faculty of Literature and Humanities, Shahrekord University, Shahrekord, Iran. , a.ahmadi@sku.ac.ir
Abstract:   (672 Views)
Abstract
The Imamzadeh of Shahzadeh Abd al-Momen is located in Habibabad, 18 km northeast of Isfahan. This unknown tomb deserves attention because of its construction period, architectural features, and decorative arts. Decorative arrays, especially wall paintings, are of special importance, according to the time period, the existence of inscription, themes, the method of drawing, and the creators of art. In this article, considering chronology, plan and structure of the building, the decorations are presented, and as much as possible, content, and aesthetic analysis are discussed. The present study benefits from a descriptive-analytical method and a comparative approach, in addition to the field interpretations of the building. As the results of this study show, the Imamzadeh building was probably built during the Ilkhanid period. During the reign of Shah Abbas II Safavid and Nasser al-Din Shah Qajar, repairs, constructions, and decorations were conducted in it. The main activities carried out in the Safavid and Qajar periods were the creation of decorations such as murals, moqarnas, and karbandi, among which the murals are significant. These designs are based on oil painting, and watercolor techniques and consist of a variety of geometric knots, Coffee-house (Qahvehkhaneh) motifs, flowers and brids, bush and flowers, and the Western views. The themes of the motifs and inscriptions of the building have been directly related to Shiite thought and the symbolic concept of the exaltation of the deceased soul.
Keywords: Ilkhanid, Safavid, Qajar, Tomb of Abd al-Momen, Wall Paintings.

Introduction
Architecture is one of the important features of art and civilization, which human groups has always been a great effort in the development of various aspects of that. Among the architectural subdivisions, tomb architecture has a special place and includes a special and significant part of the architectural remains of the past periods. Meanwhile, the tombs of the great men of religion and politics, especially the tombs of the Imams and their descendants, are of great importance in the Islamic architecture of Iran and the growth and expansion of decorative arts, architecture, applied arts, urban spaces. Similarly, in the origin of some towns and villages, have been important and influential factors. However, some of these monuments, which have mostly appeared in the building of Imamzadegan, are still unknown, and the need to identify and study. The Imamzadeh of Shahzadeh Abd al-Momen is one of such buildings that, despite the existence of various decorative arrays, the type, and the artistic value of them, has been neglected. Hence, this research introduces the building and studies the architectural forms and the evolution of architectural decorations. In addition, there is not any proper chronology for this building, as a consequence of the original building destruction, numerous repairs and constructions of especially the contemporary period. To properly understand the context of the studied decorations, chronology, and the evolution of the architecture of the building has been taken into consideration.
Abd al-Momen’s tomb consists of a courtyard, a mausoleum room with surrounding rooms and porches, a columned nave, and three openings on the north and northwest fronts of the courtyard. The courtyard has been used as a cemetery from ancient times to the present day, and there have been crypts as the house dead bodies. The decoration of the building in the outer part of the dome includes tiles, which have been done in recent years, but as mentioned, the outer covering of the dome had been decorated with tiles at the same time as the construction period. Another decoration of the outer space of the building, which was described earlier, is the muqarnas of the upper part of the western entrance of the dome. Interior decorations include murals and carbandi. Painting decorations according to the inscription belong to the Safavid and Qajar periods. Safavid motifs include knotted motifs under the dome, which contain various names of God, some verses and hadiths. According to the inscription, these motifs are related to the time of Shah Abbas II Safavid. Qajar murals are more diverse. These motifs include motifs of flowers and plants, flowers and birds, Hazrat Ali and Hasnain, and noon of Ashura and belong to the period of Nasser al-Din Shah Qajar. The artist of these designs was Seyed Hossein Emami, one of the famous painters of Isfahan. 

Conclusion
 Considering the plan of the dome chamber of the building and its adaptation to the examples of the Ilkhanid period, it is possible that the building of Abd al-Momen was one of the constructions of the Ilkhanid period. As usual in many holy shrines and shrines, during the Safavid period (Shah Abbas II) and Qajar (Nasser al-Din Shah) repairs, construction and decorations were done in the building. Due to the destruction, the lack of archeological excavation, and the impossibility of peeling the walls of the dome chamber, accurate diagnosis of how the physical changes and how the components of the building in different periods, especially the shape of the dome chamber of the Ilkhanid period, is not possible. However, as it turned out, the dome chamber was one of the Ilkhani components of the building, and in the Safavid and Qajar periods, due to the special religious requirements of these two periods, other spaces of the complex have been added to it. The existing decorations belong to the Safavid and Qajar periods, and among them, murals constitute the main decorations of the building. Considering the concept and content, the use of these motifs, along with the decorative inscriptions of the building, has been directly related to Shiite thoughts like the depiction of heaven, and the symbolic concept of the exaltation of the deceased soul. In the meantime, the motifs depicting the event of Ashura along with Imam Ali’s tales, which was one of the most effective ways to transfer religious beliefs to the public, as one of the topics of interest to Qajar painters. These widely used motifs in the decoration of holy shrines and Imamzadegan of the Qajar period have a special effect in comparison with other existing examples of Iranian tombs, especially the examples in the tombs of Gilan which has the highest quantity. In one hand, the high artistic quality, the existence of the painter’s signature, the existence of the inscription, and subsequently being considered as the oldest example with the inscription of this type of motif in the tombs of Iran, shows the artistic importance of the motifs related to the Ashura of Abd al-Momen’s tomb, and on the other hand, it shows the influential role of Isfahan Qajar painters in the growth and expansion of such motifs.
 
Keywords: Ilkhanid, Safavid, Qajar, Tomb of Abd al-Momen, Wall Paintings.
Full-Text [PDF 1192 kb]   (210 Downloads)    
Type of Study: Research | Subject: Special Archeology
Received: 2020/04/29 | Accepted: 2020/05/23 | Published: 2020/08/31
References
1. - آژند، یعقوب، (1385). «دیوارنگاری در دورۀ قاجار». مجلۀ هنرهای تجسمی، شمارۀ 25، صص: 41-34.
2. - آژند، یعقوب، (1389). نگارگری ایرانی. جلد دوم، تهران: سمت.
3. - آقاجانی‌اصفهانی، حسین؛ و جوانی، اصغر، (1386). دیوارنگاری عصر صفویه در اصفهان. تهران: فرهنگستان هنر.
4. - آقاجانی، حسین، (1359). «تعمیرات نقاشی(1)». اثر، شمارۀ 1، صص: 90-79.
5. - آقاجانی، حسین، (1361). «نقاشی‌های تصویری رنگ و روغنی با لایۀ تدرکاتی قرمز». اثر، شمارۀ 7، 8 و 9، صص: 186-165.
6. - ادارۀ جغرافیایی ارتش، (1376). فرهنگ جغرافیایی آبادی‌های کشور جمهوری اسلامی ایران: فرهنگ جغرافیایی اصفهان. جلد 71، تهران: انتشارات سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح.
7. - ادیب‌برومند، عبدالعلی، (1392). نگارستان ادیب: در باب هنر و هنرمندان ایرانی. اصفهان: گلدسته.
8. - افضل‌الملک، میرزاغلامحسین، (1380). سفرنامۀ اصفهان. به‌کوشش: ناصر افشاری‌فر، تهران: کتابخانۀ موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی.
9. - الاصفهانی، محمدمهدی‌بن محمد‌رضا، (1368). نصف جهان فی تعریف اصفهان. به‌تصحیح: منوچهر ستوده، تهران: امیرکبیر.
10. - تحویلدار، حسین‌بن محمد‌ابراهیم، (1388). جغرافیای اصفهان. به‌کوشش: الهه تیرا، اصفهان: اختران.
11. - پاکباز، رویین، (1388). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: زرین و سیمین، چاپ هشتم.
12. - پوگاچنکووا، گالینا، (1387). شاهکارهای معماری آسیای میانه. ترجمۀ سیدداوود طبایی، تهران: فرهنگستان هنر.
13. - پیرنیا، محمدکریم، (1386). سبک‌شناسی معماری ایرانی. تدوین و گردآوری: غلامحسین معماریان، تهران: سروش دانش، چاپ پنجم.
14. - حاتم، غلامعلی، (1390). معماری اسلامی ایران در دورۀ سلجوقیان. تهران: جهاد دانشگاهی، چاپ دوم.
15. - حاج‌قاسمی، کامبیز، (1377). گنجنامه، فرهنگ آثار معماری اسلامی ایران. دفترسوم: بناهای مذهبی تهران، جلد سوم، تهران: دانشگاه شهید‌بهشتی و سازمان میراث‌فرهنگی کشور.
16. - حاج‌قاسمی، کامبیز، (1389). گنجنامه، فرهنگ آثار معماری اسلامی ایران، دفتر سیزدهم: امام‌زاده‌ها و مقابر. جلد دوازدهم و سیزدهم، تهران: دانشگاه شهید‌بهشتی.
17. - خاکپور، مینو، (1392). «گونه‌شناسی بقاع متبرکه لاهیجان». مطالعات شهر ایرانی اسلامی. شمارۀ 13، صص: 92-81.
18. - دانشوری، عباس، (1390). مقابر برجی سده‌های میانی ایران مطالعه نگاره شناختی. ترجمۀ جواد نیستانی و زهره ذولفقارکندری، تهران: سمت.
19. - زمرشیدی، حسین؛ و صادقی حبیب‌آباد، علی، (1395). «تزئین‌های معماری در بارگاه و بقاع متبرکۀ امام‌زادگان مبتنی‌بر نقوش اسلامی». مطالعات شهر ایرانی اسلامی. شمارۀ 24، صص: 20-5.
20. - سیف، هادی، (1369). نقاشی قهوه‌خانه. تهران: موزۀ رضا عباسی.
21. - سیف، هادی، (1379). نقاشی روی گچ. تهران: سروش.
22. - سیف، هادی، (1389). نقاشی روی کاشی. تهران: سروش، چاپ دوم.
23. - شاطری، میترا؛ و اسدی، مهسا، (1394). «بررسی دیوارنگاره‌های امام‌زاده هارون‌ولایت و اسماعیل؟ع؟ در اصفهان». مجموعه مقالات دومین همایش باستان‌شناسی ایران. به‌کوشش: حسن هاشمی‌زرج‌آباد، بیرجند: دانشگاه بیرجند، صص: 7-1.
24. - شفائی، جواد، (1336). هنر گره‌سازی در معماری و درودگری. تهران: انجمن آثار ملی ایران.
25. - شهدادی، جهانگیر، (1384). گل و مرغ (دریچه‌ای بر زیبایی شناسی ایرانی). تهران: خورشید.
26. - فقیه‌میرزایی، گیلان؛ مخلصی، محمدعلی؛ و حبیبی، زهرا، (1385). تخت‌فولاد یادمان تاریخی اصفهان. جلد دوم، تهران: پژوهشگاه سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری.
27. - فلور، ویلم، (1395). نقاشی دیواری در دورۀ قاجاری. ترجمۀ علیرضا بهارلو، تهران: پیکره.
28. - قراخانی، حسن، (1374). «گزارشی از امام‌زاده یحیی، روستای دوزعنبر ورامین». وقف میراث جاویدان، شمارۀ 11 و 12، صص: 119-114.
29. - عقابی، مهدی، (1378). دایره‌المعارف بناهای تاریخی ایران در دورۀ اسلامی: بناهای آرامگاهی. تهران: حوزه هنری.
30. - کن‌بای، شیلا، (1391). نقاشی ایرانی. ترجمۀ مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، چاپ پنجم.
31. - گدار، آندره، (1387). «آرامگاه اولجایتو در سلطانیه». سیری در هنر ایران. جلد3: معماری دوران اسلامی، زیرنظر: آرتور پوپ و فیلیس اکرمن، ترجمۀ باقر آیت‌الله‌زاده‌شیرازی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، صص: 1320-1305.
32. - گدار، آندره؛ گدار، یدا؛ سیرو، ماکسیم؛ و همکاران، (1384). آثار ایران. جلد دوم، ترجمۀ ابوالحسن سروقد‌مقدم، مشهد: آستان قدس‌رضوی. چاپ چهارم.
33. - گلابچی، محمود؛ و جوانی‌دیزجی، آیدین، (1392). فن‌شناسی معماری ایران. تهران: دانشگاه تهران.
34. - گودرزی، مرتضی، (1388). آیینۀ خیال، بررسی و تحلیل تزئینات دورۀ قاجار. تهران: سوره مهر.
35. - گودرزی، مرتضی، (1391). نقاشی ایرانی از آغاز تا عصر‌حاضر، تهران: سمت، چاپ سوم.
36. - موسوی‌لر، اشرف‌السادات؛ و خاکپور، مینو، (1394). «تحلیل مضامین نقوش دیواری بقعۀ روستای پینچاه در گیلان». باغ نظر، شمارۀ 36، صص: 18-13.
37. - مهدی (1386).
38. - میرزایی‌مهر، علی‌اصغر، (1386). نقاشی بقاع متبرکه در ایران. تهران: فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران.
39. - میشل، جرج، (1388). معماری جهان اسلام تاریخ و مفهوم اجتماعی آن. ترجمۀ یعقوب آژند، تهران: مولی، چاپ دوم.
40. - نراقی، حسن، (1382). آثار تاریخی شهرستان‌های کاشان و نطنز. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چاپ دوم.
41. - وفا‌مهر، مهدی، (1390). زندگی و آثار هنری حاج‌میرزا‌آقا امامی. اصفهان: طراحان هنر.
42. - ویلبر، دونالد، (1393). معماری اسلامی ایران در دورۀ ایلخانان. ترجمۀ عبدالله فریار، تهران: علمی و فرهنگی. چاپ دوم.
43. - ویلبر، دونالد؛ گلمبک، لیزا؛ و الن، تری، (1375). معماری تیموری در ایران و توران. ترجمۀ کرامت‌الله افسر و محمد‌یوسف کیانی، تهران: سازمان میراث‌فرهنگی.
44. - همایی‌شیرازی‌اصفهانی، جلاالدین، (1375). تاریخ اصفهان مجلد هنر و هنرمندان. به‌کوشش: ماهدخت بانو‌همایی، تهران: پژوهشگاه علوم‌انسانی و مطالعات فرهنگی.
45. - هیلن‌براند، رابرت، (1377). معماری اسلامی. ترجمۀ ایرج اعتصام، تهران: پردازش و برنامه‌ریزی شهری.
47. - Fontana, M. V., (1999). “Paintigs in the Imamzade Saahzada Ibrahim, Kashan (Late Nineteenth Century)”. Journal of the Islamic Environmental Design, No. 18 i-ii, Pp:144-151.
48. - Scarce, J. M., (1976). “Ali Mohmmed Isfahani, Tilemaker of Tehran”. Oriental Art, Vol. XXll, No. 3, Pp: 278-288.
Send email to the article author

Add your comments about this article
Your username or Email:

CAPTCHA



XML   Persian Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ahmadi A. Comparative and Aesthetic Analysis of form and Decoration in the Tomb of Abd al-Momen Habibabad; A Manifestation of Safavid and Qajar Wall Paintings. Parseh J Archaeol Stud. 2020; 4 (12) :189-208
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-327-en.html


year 4, Issue 12 (8-2020) Back to browse issues page
فصلنامه مطالعات باستان شناسی پارسه Parseh Journal of Archaeological Studies
Persian site map - English site map - Created in 0.18 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4247