[Home ] [Archive]   [ فارسی ]  
:: Main :: About :: Current Issue :: Archive :: Search :: Submit :: Contact ::
:: year 3, Issue 9 (12-2019) ::
Parseh J Archaeol Stud 2019, 3(9): 147-162 Back to browse issues page
The Inner Structure of the Zoroastrian Clergy During the Sassanid Era
Meysam Shahsavari 1, Seyed Mehdi Mosavi Kohpar2
1- Ph.D. in Archeology, Department of Archeology, Institute of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran , Shahsavar2891@gmail.com
2- Associate Professor, Department of Archeology, Institute of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
Abstract:   (3817 Views)
In the classical society of the Sassanid era, the clerical class was one of the most important pillars of the community. It had influence, credibility and popularity, and represented an important and influential institution from the lowest to the highest levels of society. This important institution is however not well-known and many uncertainties remain about it. One of these ambiguities is the inner structure of this class, which is still almost unknown. Due to the vagueness of the information coming from various sources other than a few titles, there is almost no precise data about its hierachy. Due to the great importance of this class, a proper understanding of the Sassanid era would not be possible without a proper understanding of the clergy class. This is the topic of the present paper, mainly based on literary material. It could notably be proven that the Zoroastrian clergy of the Sassanid period can be divided into two general groups in terms of the presence or absence of governmental professions and official titles. It is not possible to determine the upper ranks of this class, such as Rad, Dastour or Mowbed, while the head of the clergy class (as the Mowbedān-Mowbed) was a member of the class known as the Sassanid privileged ones (Vozorgan).
Keywords: Zoroastrian Clergy, Sassanid Era, Structure and Hierarchy of the Zoroastrian Clergy.

It is difficult to reconstruct the internal structure of the institution of Zoroastrianism. It is due to two fundamental factors: first, the length of the Sassanid era and the dynamics of the society that inevitably led to profound changes and transformations in various institutions during these 430-year periods.  and the second the final prophecy What happened during this time was long after the collapse of this dynasty, which was modified by the same institution in accordance with the goals and purposes of this institution and in accordance with the conditions of the time.  Thus the texts further complicate matters rather than the help solving the problems. For example, in the Sad Dar Nasr is written: “In the case of sin, one should try to repent to the Hirbads and the Dasturs and the Rads.” In this phrase, three important cleric titles or positions are mentioned without any precision concerning their precise attribution (Sad Dar Nasr, Dar-e 45). It is probably explained because the main target audience of these books were familiar with these definitions and titles, and that the authors of the texts did feel consequently the need to explain them clearly. So what is the meaning of the titles used by clerics during the Sassanid period? How did this social class evolve? Almost all scholars who worked on the Sassanid period inevitably dealt with Zoroastrianism, and consequently the institution of the clergy (Christensen, 1368. Frye, 1382. Shaked, 1384. Zarinkob, 1388. De Yong, 1390. Daryaee, 1383. Shaki, 2011. Miri. 2013 &...).

Daryaee segregated the Sassanid clergy class “in terms of their rank and duty”, including “Mowbeds, Hirbbads, Dasturs, Dadvars, and Rads”, which meant: the senior clergy, the Fire Worshiper clerics, specialist theologians or jurists, judges and scholar clerics “ (Daryaee, 1392B: 144). It is further shown in this study that it is not possible to deal with the internal division of this class clearly. For example, while Manouchehr, the author of the letters of Manouchehr, introduced himself in his letters as the Rad of Pars and Kerman, at the beginning of his third letter to all Behdinān, he called himself the Hirbad-e Khodāy. On the other hand, some of the categories are sometimes mentioned for a specific task, so it becomes very difficult to determine exactly what each of these positions was. In the Ravayat-e Azarfranbag-e Faroxzadan, in response to the question, “If all members of a family are to be Behdin except one woman, can she become the Padehah Zan?” it is said: “Rads, Mowbeds and Dasturan have to choose a guardian for her.” There are many similar cases in Sassanid texts which make it impossible to draw any definitive conclusions in this regard. Unfortunately, seals are not really helpful as Gyselen points out: “It should be noted that glyptic does not offer anything other than a very few titles or whether the lack of findings was because some authorities needed Have they not used the seal? Or the cause of something else is unclear “(Gyselen, 1995: 123). Accordingly, this paper is divided into two parts. The first deals with the official titles and ranks of the Zoroastrian clergy and the second part deals with the informal titles.

- Some clerical titles correspond to official titles, employed in government offices or bureaucracies, while most of clerics were not State employed and devoted themselves solely to religious activities.
- There were clerics who had no position in the clerical hierarchy and were usually referred as clergymen with specific characteristics, such as the title of Zartoshtom, which was probably something like a polar and a disciple.
- Although it is possible to imagine Rads, Dasturs and Mowbeds in the top ranks of the clergy, it is not possible to determine precisely the position of each of these titles in the hierarchy and their priority.
- The clergy class, like other classes of Sassanid society, had a leader whose title varied in different eras. The title Mowbedān-Mowbed is only attested since the middle of this period and probably did not exist in the early Sassanid era. It is still unclear what was the title or name of the head of this class at that time.
- It seems incorrect to distinguish the titles of Mowbed and Mog (Magi), and to place them in two separate degrees in the Zoroastrian hierarchy, at least until the mid-Sassanid era. They have the same linguistic meaning. Of course, in the later periods, and given the dynamics of Sassanid society, a distinction may be drawn between these titles, in which Mowbed took precedence over Magi.
Keywords: Zoroastrian Clergy, Sassanid Era, Structure and Hierarchy of the Zoroastrian Clergy.
Full-Text [PDF 412 kb]   (2183 Downloads)    
Type of Study: Research | Subject: Special Archeology
Received: 2019/06/25 | Accepted: 2019/09/9 | Published: 2019/12/19
1. - آسموسن، جی. بی، (1386). «منابع اطلاع غرب از مذهب ایران باستان» در دیانت زرتشتی، مجموعۀ سه گفتار از کای‌بار، آسموسن و مری بویس. برگردان: فریدون وهمن. تهران: انتشارات جامی.
2. - اکبرزاده، داریوش، (1381). کتیبه‌های پهلوی. تهران: انتشارات پازینه.
3. - اکبرزاده، داریوش، (1385). سنگ‌نبشته‌های کرتیر موبدان موبد. تهران: انتشارات پازینه.
4. - اوشیدری، جهانگیر، (1371). دانشنامۀ مزدیسنا. تهران: نشر مرکز.
5. - بشاش‌کنزق، رسول، (1391). «قرائت خرده سفال کتیبه‌دار تپه هگمتانه»، مطالعات باستان‌شناسی، دورۀ 5، شمارۀ 1، صص: 9-1.
6. - بویس، مری، (1386). «دیانت زرتشتی در دوران متأخر» در دیانت زرتشتی، مجموعۀ سه گفتار از کای‌بار، آسموسن و مری بویس، برگردان: فریدون وهمن، تهران: انتشارات جامی.
7. - پورداوود، ابراهیم، (1307). ادبیات مزدیسنا یشت‌ها. جلد اول، بمبئی: انتشارات انجمن زرتشتیان ایرانی بمبئی.
8. - جعفری‌دهقی، محمود، (1395). راهنمای کتیبه‌های فارسی میانه. تهران: انتشارات سمت.
9. - جعفری، علی‌اکبر، (1395). ستوت‌یسن. تهران: انتشارات فروهر.
10. - حسینی، سیدحسن، (1384). «درجات گناه، تاوان و پتت در دین زرتشتی». مجلۀ هفت آسمان. شمارۀ 28، صص: 224-187.
11. - دربارۀ پنج خیم آسرونان، (1382). «دربارۀ پنج خیم آسرونان». در: متن‌های پهلوی، پژوهش: سعید عریان، تهران: پژوهشگاه سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری.
12. - دریایی، تورج، (1383). سقوط ساسانیان. ترجمۀ منصوره اتحادیه و فرحناز امیرخانی‌حسینک‌لو، تهران: نشر تاریخ ایران.
13. - دریایی، تورج، (1392الف). شاهنشاهی ساسانی. ترجمۀ مرتضی ثاقب‌فر، تهران: انتشارات ققنوس.
14. - دریایی، تورج، (1392ب). ساسانیان. ترجمۀ شهرناز اعتمادی، تهران: انتشارات توس.
15. - دریایی، تورج؛ ملکزاده، سودابه، (1394). «چرا کرتیر فراموش شد؟»، ایران‌نامه. سال 30، شمارۀ 2، صص: 280-287.
16. - دوستخواه، جلیل، (1385الف). «پیوست»، در: اوستا. گزارش و پژوهش: جلیل دوستخواه. جلد اول، تهران: انتشارات مروارید. چاپ دهم.
17. - دوستخواه، جلیل، (1385ب). «واژه‌نامه» در: اوستا. گزارش و پژوهش: جلیل دوستخواه، جلد اول، تهران: انتشارات مروارید، چاپ دهم.
18. - دوشن‌گیمن، ژاک، (1387). «دین زرتشتی» در: تاریخ ایران کمبریج. جلد سوم. قسمت چهارم. ویراستۀ جی. ای. بول.ْ ترجمۀ تیمور قادری، تهران: انتشارات مهتاب.
19. - دویونگ، آلبرت، (1390). «نقش مغان». در: تولد یک امپراتوری. گردآوری وستا سرخوش کورتیس و سارا استیوارت، ترجمۀ مهدی افشار، تهران: انتشارات نگارستان کتاب.
20. - دینکرد چهارم. (1393). آوانویسی. ترجمه و واژه‌نامه: مریم رضایی. زیر نظر: سعید عریان، تهران: انتشارات علمی.
21. - دینکرد هفتم. (1389). تصحیح متن، آوانویسی، نگارش فارسی، واژه‌نامه و یادداشت‌ها از: محمدتقی راشدمحصل، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
22. - روایت آذرفرنبغ فرخ‌زادان. (1384). مصحح و مترجم: حسن رضایی‌باغ‌بیدی، تهران: انتشارات مرکز دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.
23. - روایت امیداشوهیشتان. (1376). ترجمۀ نزهت صفای‌اصفهانی، تهران: نشر مرکز.
24. - روایت پهلوی. (1367). ترجمۀ مهشید میرفخرایی، تهران: انتشارات مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
25. - زرین‌کوب، عبدالحسین، (1388). تاریخ مردم ایران؛ ایران قبل از اسلام. تهران: مؤسسۀ انتشارات امیرکبیر. چاپ یازدهم.
26. - زنر، آر. سی.، (1384). زروان یا معمای زرتشتی‌گری. ترجمۀ تیمور قادری، تهران: انتشارات امیرکبیر.
27. - ساسانفر، آبتین، (1390). گاتاها سروده‌های زرتشت. تهران: انتشارات بهجت. 411.
28. - شاکد، شائول، (1384). ایران از زرتشتی تا اسلام. ترجمۀ مرتضی ثاقب‌فر، تهران: انتشارات ققنوس.
29. - صد در نثر و صد در بندهش. (1909) .edited by Ervad Manji NasarvanjiDhabhar, Published by the trustee of the Parsee Punchayet Funds and roerties, 1909, p. 34
30. - عریان، سعید، (1391الف). «واژه‌نامه» در: مادیان هزاردادستان. پژوهش از سعید عریان، تهران: انتشارات علمی.
31. - عریان، سعید، (1391ب). «یادداشت‌ها» در: مادیان هزاردادستان. پژوهش از سعید عریان، تهران: انتشارات علمی.
32. - فرای، ریچارد، (1382). تاریخ باستانی ایران. ترجمۀ مسعود رجب‌نیا، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
33. - فرخ‌مرد بهرامان، (1391). مادیان هزاردادستان. پژوهش از سعید عریان، تهران: انتشارات علمی.
34. - کریستنسن، آرتور، (1368). ایران در زمان ساسانیان. ترجمۀ رشید یاسمی، تهران: انتشارات دنیای کتاب.
35. - کلیما، اوتاکر، (1386). تاریخ جنبش مزدکیان. ترجمۀ جهانگیر فکری‌ارشاد، تهران: انتشارات توس، چاپ دوم.
36. - گات‌ها. (1384). ترجمه و تألیف: ابراهیم پورداوود، تهران: انتشارات اساطیر.
37. - گزیده‌های زاداسپرم. (1366). ترجمۀ محمدتقی راشدمحصل، تهران: موسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
38. - گوبل، روبرت، (1384). گل‌مهرهای تخت‌سلیمان. ترجمۀ فرامرز نجدسمیعی، تهران: سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری.
39. - لوکونین، ولادمیر. گ.، (1389). ایران 2. ترجمۀ مسعود گلزاری و مهردخت وزیرپور کشمیری، تهران: نشر کتابدار.
40. - مزداپور، کتایون، (1383). «سورسخن». فرهنگ. شمارۀ 52-51، پاییز و زمستان.
41. - مجمل‌التواریخ و القصص. (1378). از نوادۀ مهلب پسر محمد پسر شادی، ویرایش سیف‌الدین نجم‌آبادی و زیگفرید وبر، نیکارهورَن: دومونده.
42. - مسعودی، علی‌‌بن حسین، (1381). التنبیه و الاشراف. ترجمۀ ابولقاسم پاینده، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
43. - موله، م.، (1363). ایران باستان. ترجمۀ ژاله آموزگار، تهران: انتشارات توس.
44. - نامه‌های منوچهر (1394). «پیش‌گفتار». در: نامه‌های منوچهر. متن انتقادی واژه‌نامه و نمایۀ پهلوی از: یدالله‌منصوری و پیمان شریفانی، تهران: اتشارات آوای خاور.
45. - ویسپرد (1385). «ویسپرد» در: اوستا. ترجمه و تصحیح: جلیل دوستخواه. جلد دوم، تهران: انتشارات مروارید، چاپ دهم.
46. - یسنا (1385). «یسنا» در: اوستا. گزارش و پژوهش: جلیل دوستخواه. جلد اول، تهران: انتشارات مروارید، چاپ دهم.
47. - یشت‌ها (1385). «یشت‌ها» در: اوستا. گزارش و پژوهش: جلیل دوستخواه. جلد اول، تهران: انتشارات مروارید، چاپ دهم.
48. - یعقوبی، ابن‌واضح (1382). تاریخ یعقوبی. جلد اول، ترجمۀ محمدابراهیم آیتی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
50. - Akbarzadeh, D. & Daryae, T., (2012). “Inscribed Sasanian Bullae at the National Museum of Iran”. e-Sasanika 12. Pp: 1-27.
51. - Frye, R. N., (1968). “Sasanian Clay Sealings in the Collection of Mohsen Foroughi”. Iranica Antiqua VIII. Pp:118-132
52. - Gyselen, R., ( 1995) Les sceaux des mages de l’Iran sassanide; Au Carrefour des religions. Res Orientales VII.
53. - Gyselen, R., (2001). “La province Sassanie d'Abhar”. Stlr. Pp: 31-44.
54. - Miri, N., (2013). “Sasanian Administration and Sealing Practices”. In: The Oxford Handbook of Ancient Iran, Edited by Daniel T. Potts, Oxford university press.
55. - Shaki, M., “Dastūr”, ( 2011) http://www.iranicaonline.org/articles/dastur
56. - “The Pahlavi Widēwdād”. (2014). In: Wrestling with the demons of the Pahlavi Widewdad. transcription, translation, and commentary by Mahnaz Moazami, Leiden |& Boston, Brill.
57. - Zaehner, R. C., (1955). Zurvan, A Zoroastrian Dilemma. Oxford, Clarendon Press.
58. - http://www.anjomanemobedan.org/gathas/33
Send email to the article author

Add your comments about this article
Your username or Email:


XML   Persian Abstract   Print

Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shahsavari M, Mosavi Kohpar S M. The Inner Structure of the Zoroastrian Clergy During the Sassanid Era. Parseh J Archaeol Stud. 2019; 3 (9) :147-162
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-267-en.html

Rights and permissions
Creative Commons License This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
year 3, Issue 9 (12-2019) Back to browse issues page
فصلنامه مطالعات باستان شناسی پارسه Parseh Journal of Archaeological Studies
Persian site map - English site map - Created in 0.17 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4361