[Home ] [Archive]   [ فارسی ]  
:: Main :: About :: Current Issue :: Archive :: Search :: Submit :: Contact ::
:: year 5, Issue 16 (9-2021) ::
Parseh J Archaeol Stud 2021, 5(16): 227-243 Back to browse issues page
The Sacred Landscape of Pilgrimage Cities According to Historical Travelogues
Nasim Asgari1, Shahriyar Nasekhian 2, Mohammad Saied Izadi3
1- Ph.D. Candidate of Conservation of Historic Monuments, Department of Conservation of Historical Monuments, Faculty of Conservation and Restoration, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran.
2- Assistant Professor, Department of Conservation of Historical Monuments, Faculty of Conservation and Restoration, Art University of Isfahan, Iran. , s.nasekhian@aui.ac.ir
3- Assistant Professor, Department of Urban Planning, Faculty of Art and Architecture, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran.
Abstract:   (1067 Views)
Abstract
The landscape formed by the holy places of the pilgrimage cities is considered a central element in recognizing their physical and semantic indicators. These landscapes unite their affiliated religious rituals and ceremonies in a useful framework while developing an integrated whole in temporal and spatial aspects. The spirit of these landscapes is the human soul. Therefore, what causes disruption and chaos in this relationship disrupts the authenticity of these holy places and the integration of their immediate fabrics and will have undeniable negative effects on the pilgrimage. Since the residents have always considered these spaces, pilgrims, and even tourists, their written and illustrated documents can be examined to represent the subjective and objective aspects of the mentioned landscapes. In this regard, by raising the question, what aspects have the physical and semantic structure of the stated landscapes included throughout the past ages? The current research aimed to find the apparent and latent aspects of this subject to represent the central features of the landscape of the pilgrimage cities of Shiite religion and the role of their holy shrines. To this end, the derivation approach was selected based on inferential-historical and thematic analysis methods, and the texts and images of 29 travelogues reported in the interval of 6th to 14th AH were studied. The findings indicate that as symbols and indications of the pilgrimage city and individual and unique in their surrounding area while having an integrated cohesion in the natural context of the city, the stated places arranged the landscape in the form of a united complex, including all the relations, events, and its related local customs and rituals. The result shows that the sacred landscape of these places was a semantic network and a series of tangible and intangible values and elements requiring increasing attention to conserve their visual sanctity zone and review the current plans and measures. 
Keywords: Sacred Place, Ritual Landscape, Pilgrimage Landscape, Sacred Landscape, Visual Sanctity Zone.

Introduction
Religious landscapes reflect ritual beliefs and thoughts, and the sacred landscape of a pilgrimage city is considered its inseparable element. The sacred places create privileging landscapes in the urban landscape and, as a known indication, contribute to determining the cultural changes of their related historical-geographical fabrics. However, nowadays, claiming the uniqueness of these places due to having prominent spiritual values and deep religious roots in the related culture and religion, the visual sanctity zone of these cultural properties has faced numerous irregularities and disorders. The conservation of the visual sanctity and the landscapes formed by these places will significantly affect the organization of the mental image of their audiences to recognize them besides its significant role in protecting the authenticity and identity of its affiliated cities. Thus, according to the stated necessity, by raising the question, what aspects have the stated landscapes included in the interval of 6th AH to the early 14th AH? the current research aims to represent the central and influential indicators in the structure of the scared landscapes of the Shiite pilgrimage cities through which it can obtain rethinking and developing the practical principles in the plans.
It is noteworthy that the main focus of any previous research was not on the sacred landscape of the famous pilgrimage cities of Shiite religion, and the current study analyzed the narrations of the travelogues from a new perspective. Since the current research had a qualitative-interpretive paradigm based on the analytical induction and required analyzing the text and illustrated data, the applied method was the historical-inferential and thematic analysis method.

Discussion
A landscape can include the cultural history of a place with legibility capability and message, and since the effect of the belief insights and religious beliefs is obvious thereon, it is considered a religious landscape. Primarily, this landscape includes all the cultural and social activities in its related religious area, and then, it is considered an area of the civil and structural territory of a city. Beliefs related to the spaces formed by the previous two areas, the scale and how it is related to a particular place, a region, or the integrity of a city according to the worldview system that governs it, are manifested and in concepts and titles such as “ritual landscape”, The “pilgrimage landscape” and the “sacred landscape.”
A sacred landscape of a pilgrimage city cannot be perceived correctly, disregarding how the sacred places play a role in its prospect. In other words, the indications of the spatial separation between the holy shrines and their surrounding and external spaces are considered the elements of the sacred landscape. For instance, in Khorasan Travelogue, while mentioning a place in the suburb of Mashhad called “Tappeh Salam”, Houtum-Schindler states that “Mashhad city with its sacred dome of Imam can be seen from this hill”.
Thus, the observation, imagination, and even thinking about how these landscapes were created varies based on people’s worldviews.
Considering the abovementioned and based on the narrations recorded by the travelers, it can be deduced that the sacred landscape was one of the central bases of travel writers’ subjective structure map so that it began from the historical core of the city, which included the shrine and its surrounding areas and extended to the suburb. Their first descriptions before reaching the entrance of the city were the description and explanation of a landscape that indicated the religious and pilgrimage identity of that city, and can be divided into two main groups as follows:
1. Representing the visible and tangible structures of the holy shrines and their immediate surroundings,
2. Expressing the intangible and latent aspects of their affiliated landscapes. 
Others indicate the importance of a sacred place as a focal landmark and valuable element of the pilgrimage city that all the visual attention led to that. The integration with the natural elements is one of the cases that extended to these places’ core and internal zones.
The extracted propositions indicate that the interaction of the religious values, natural context, and the residential fabric neighboring the holy shrines with a network of the cultural systems, such as pilgrimage behaviors, local beliefs, and customs, human interactions, Etc., formed an integrated network of communications besides the sacred place as the central core the results of which was the formation of the integrated sacred landscape in the physical structure of the pilgrimage city.

Conclusion
The obtained result shows that the sacred landscapes of the stated holy places included a perfect and homogenous complex in the aesthetics background role and displayed a multifaceted manifestation for the viewers’ thought and perceptions like a communicative-social system. In other words, these scenes are a manifestation of the coexistence and synonymy of structural-semantic elements in the observer’s mind so that the hole formed in their dependent context represents the importance of the quiddity of the holy shrines.
Therefore, the values of the sacred landscape and its related meaning were entirely dependent on the cultural aspect of a context, which has been integrated with traditions, rituals, and beliefs over time. It is related to a relationship between the human, sacred place, and immediate environment. These landscapes were related to the sense of a metaphysical presence and lived through the religious symbols and rituals, such as pilgrimage, because the feelings experienced by the pilgrims and viewers, such as travel writers in the current research, were under the influence of a set of features of the sacred shrine. The high visual quality that integrated the sense of place and sense of sanctity zone surprisingly in the audience is proved by the high visual quality that integrated the sense of place and sense of sanctity zone. Therefore, it can be concluded that these landscapes indicate the attributes, context, and background of the holy shrines. Thus, one cannot disregard the two-way and inseparable relationship between two tangible and intangible cases linked with their related landscapes in today’s development plans of these places.  
Keywords: Sacred Place, Ritual Landscape, Pilgrimage Landscape, Sacred Landscape, Visual Sanctity Zone.
Full-Text [PDF 2153 kb]   (135 Downloads)    
Type of Study: Research | Subject: Interdisciplinary
Received: 2020/06/16 | Accepted: 2021/02/21 | Published: 2021/09/1
References
1. - ابن‌بطوطه، (1376). سفرنامۀ ابن‌بطوطه. جلد اول. ترجمۀ محمد‌علی موحد، تهران: چاپ سپهر نقش.
2. - ابن‌جبیر، محمد‌بن‌احمد، (1370). سفرنامۀ‌ ابن‌جبیر. ترجمۀ پرویز اتابکی، مشهد: مؤسسۀ چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی.
3. - امیری، محمود، (1384). «حرم حضرت معصومه؟س؟ از نگاه سفرنامه‌نویسان اروپایی». فصلنامۀ وقف میراث جاویدان، شمارۀ 52، زمستان، صص: 132-123.
4. - امین‌زاده، بهناز، (1395)، ارزش‌ها در طراحی منظر شهری. تهران: مؤسسۀ انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم.
5. - آنه، کلود، (1370). سفرنامۀ کلودآنه (گل‌های سرخ اصفهان: ایران با اتومبیل). ترجمۀ فضل‌الله جلوه، تهران: نشر روایت.
6. - الخیاط، جعفر، (1375). «مدینه از دیدگاه جهانگردان اروپایی (1)». ترجمۀ محمدرضا فرهنگ، فصلنامۀ‌ میقات حج، شمارۀ 17، صص: 185-142.
7. - اوبن، اوژن، (1362). ایران امروز، ایران و بین‌النهرین (سفرنامه و بررسی‌های سفیر فرانسه در ایران). ترجمۀ علی‌اصغر سعیدی، اصفهان: چاپ نقش‌جهان.
8. - اولئاریوس، آدام، (1358). سفرنامه‌ی آدام اولئاریوس: ایران عصر صفوی از نگاه یک آلمانی. ترجمۀ احمد بهپور، تهران: ابتکار نو.
9. - بارنز، آلکس، (1373). سفرنامۀ بارنز: سفر به ایران در عهد فتحعلی‌شاه قاجار. ترجمۀ حسن سلطانی‌فر، مشهد: مؤسسۀ چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی.
10. - براون، ادوارد گرانویل، (1381). یک سال در میان ایرانیان. ترجمۀ مانی صالحی‌علامه، تهران: اختران.
11. - بروگش، هینریش، (1367). سفری به دربار سلطان صاحبقران. جلد اول. ترجمۀ حسین کردبچه، تهران: اطلاعات.
12. - بروگش، هینریش، (1374). در سرزمین آفتاب (دومین سفرنامۀ هینریش بروگش). جلد اول. ترجمۀ مجید جلیلوند، تهران: نشر مرکز.
13. - بنجامین، س. ج. و.، (1363). ایران و ایرانیان عصر ناصرالدین‌شاه. ترجمۀ حسین کردبچه، تهران: سازمان انتشارات جاویدان.
14. - پیرزاده نائینی، محمدعلی، (1342). سفرنامۀ حاجی پیرزاده. جلد اول. به‌کوشش: فرمانفرمائیان، تهران: دانشگاه تهران.
15. - تولایی، نسرین، (1382). «نقش مذهب در شکل‌گیری فضای جغرافیایی». فصلنامۀ تحقیقات جغرافیایی، شمارۀ 69، صص: 73-62.
16. - حسین‌زاده شانه‌چی، حسن، (1389). «سهم سفرنامه‌های اروپایی در معرفی تشیع ایرانیان در غرب». دو فصلنامۀ تاریخ اسلام در آینه پژوهش، شمارۀ 26، تابستان، صص: 58-37.
17. - دالمانی، هانری‌رنه،‌ (1335). سفرنامۀ از خراسان تا بختیاری؛ مشتمل بر طرز زندگی، آداب و رسوم، اوضاع اداری، اجتماعی، اقتصادی، فلاحتی و صنایع ایران از زمان قدیم تا پایان سلطنت قاجاریه. ترجمۀ علی‌محمد فره‌وشی، تهران: مؤسسۀ مطبوعاتی امیرکبیر.
18. - دانشپور، سید‌عبدالهادی؛ بهزادفر، مصطفی؛ و رضایی‌ندوشن، محمد، (1396). «سلسله‌مراتب تشرف به اماکن مقدس در شهرهای تاریخی- مذهبی ایران نمونۀ موردی: شهر قم در دوران صفوی و قاجار». دوفصلنامۀ شهر و معماری بومی، شمارۀ 6، پاییز و زمستان، صص: 80-51.
19. - دوگوبینو، آرتور، (1383). سفرنامۀ کنت دوگوبینو: سه سال در آسیا. ترجمۀ‎‌ عبدالرضا هوشنگ‌مهدوی، تهران: نشر قطره.
20. - دوهوسه، لویی ‌امیل، (1354). سفری به ایران (مجموعه‌ای از نقاشی‌های لویی امیل دوهوسه از مناظر و مردم ایران 1238-1236). ترجمۀ منوچهر فرمانفرمائیان، تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
21. - دی‍ب‍اج‌، سیدم‍وس‍ی،‌ (۱۳۹۵). شعور تاریخی معماری ایران، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی.
22. - ریچاردز، فرد، (1379). سفرنامۀ فرد ریچاردز. ترجمۀ مهین‌دخت صبا، تهران: انتشارات علمی فرهنگی.
23. - سایکس، پرسی مولزورث، (1336). سفرنامۀ ژنرال سرپرسی سایکس (ده هزار میل در ایران). ترجمۀ حسین سعادت‌نوری، تهران: انتشارات کتابخانۀ ابن‌سینا.
24. - سرنا، کارلا، (1362). سفرنامۀ مادام کارلا سرنا: آدم‌ها و آئین‌ها در ایران. ترجمۀ علی‌اصغر سعیدی، اصفهان: چاپ نقش‌جهان.
25. - سروقدی، محمدجعفر، (1374). «شهر قم در سفرنامه‌ها و متون تاریخی». فصلنامۀ وقف میراث جاویدان، شمارۀ 10، تابستان، صص: 148-140.
26. - شاردن، ژان، (1336). دایره‌المعارف تمدن ایران: سیاحت‌نامه شاردن (جلد سوم: روابط بین‌المللی و جغرافیای تاریخی ایران). ترجمۀ محمد عباسی، تهران: مؤسسۀ مطبوعاتی امیرکبیر.
27. - صادقی، محسن، (1382). «حضرت عبدالعظیم ؟ع؟ و شهرری در سفرنامه‌ها»، دوماهنامۀ آینه پژوهش، شمارۀ 80، خرداد و تیر، صص: 100-94.
28. - صفاء‌السلطنه نائینی، میرزا علی‌خان، (1366). گزارش کویر: سفرنامۀ صفاء‌السلطنه نائینی (تحفۀ‌الفقرا). به‌اهتمام: محمد کلبن، تهران: انتشارات اطلاعات.
29. - طهماسبی، ساسان، (1390). «جهان‌گردان اروپایی و اماکن مقدس اسلامی در ایران». مجلۀ سخن تاریخ، شمارۀ 14، پاییز، صص: 110-89.
30. - عسگری، نسیم؛ ناسخیان، شهریار؛ و ایزدی، محمدسعید، (1398). «خوانش ساختار معنایی و کالبدی حریم اماکن مقدس؛ با استناد بر سفرنامه‌های قرن پنجم تا چهاردهم هجری قمری». فصلنامۀ مطالعات شهر ایرانی اسلامی، شمارۀ 38، زمستان، صص: 36-21.
31. - علی‌صوفی، علیرضا؛ و زاور، علی‌اکبر، (1391). «سفر زیارتی حج در دورۀ قاجار بر مبنای سفرنامه‌های رجال دورۀ قاجاری». دوفصلنامۀ‌‌ تاریخ اسلام در آینۀ پژوهش، شمارۀ 32، بهار و تابستان، صص: 48-21.
32. - فاطمی، شیماسادات، (1393). «نگرشی بر اماکن مقدسه و متبرکه و آداب زیارت از نگاه سیاحان اروپایی دورۀ قاجار (1344 - 1210 ه‍.ق.).». فصلنامۀ روزگاران، شمارۀ 12، تابستان، صص: 148-113.
33. - فرزین، احمدعلی، (1389). «نظر زیارتی تهران: تأملی بر نقش زیارتگاه‌ها در ساخت منظر شهر ایرانی». فصلنامۀ منظر، آبان و آذر، شمارۀ 11، صص: 27-26.
34. - فصیحی، سیمین؛ و طیبی، صفورا، (1394). «بررسی حیات مذهبی شیراز عصر قاجار به روایت سفرنامه‌های اروپایی». فصلنامۀ تاریخ پژوهی، شمارۀ 63، تابستان، صص: 38-15.
35. - فلاندن، اوژن، (1356). سفرنامۀ اوژن فلاندن به ایران. ترجمۀ حسین نور‌صادقی، تهران: انتشارات اشراقی.
36. - فیگوئروا، دن‌گارسیا دسیلوا، (1363). سفرنامۀ دن‌گارسیا دسیلوا فیگوئروا: سفیر اسپانیا در دربار شاه‌عباس اول. ترجمۀ غلامرضا سمیعی، تهران: نشر نو.
37. - قاضیها، فاطمه، (1387). «قم از نگاه ناصرالدین‌شاه و سیاحان فرنگی معاصر او». فصلنامۀ گنجینۀ اسناد، شمارۀ 72، زمستان، صص: 42-25.
38. - کرزن، جورج ‌ناتانیل، (1373). ایران و قضیه ایران (جلد دوم). ترجمۀ غلامعلی وحید مازندرانی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی وابسته‌به وزارت فرهنگ و آموزش عالی.
39. - کمیلی، محمد، (1398). «تحلیل شاخص های ارزیابی پیاده‌راه‌های مذهبی حرم حضرت معصومه؟س؟». فصلنامۀ مطالعات شهر ایرانی اسلامی، شمارۀ 35، صص: 32-19.
40. - کورف، بارون فئودور، (1372). سفرنامۀ بارون فئودور کورف (فوت فتحعلی‌شاه، به سلطنت رسیدن محمدمیرزا و سقوط قائم مقام). ترجمۀ اسکندر ذبیحیان، تهران: انتشارات فکر روز.
41. - لوتی، پیر، (1372). به‌سوی اصفهان. ترجمۀ بدرالدین کتابی، تهران: انتشارات اقبال.
42. - ماساهارو، یوشیدا، (1373). سفرنامۀ یوشیدا ماساهارو. ترجمۀ هاشم رجب‌زاده، مشهد: مؤسسۀ چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی.
43. - مک‌گرگور، کلنل سی. ام.، (1366). شرح سفری به ایالت خراسان و شمال‌غربی افغانستان (جلد اول). ترجمۀ مجید مهدی‌زاده، مشهد: معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی.
44. - ملاصالحی، حکمت‌الله، (1372). کیهان فرهنگی، شمارۀ 104، صص: 45-47.
45. - نوردن، هرمان، (1356). زیرآسمان ایران. ترجمۀ سیمین سمیعی، تهران: دانشگاه تهران.
46. - ویشارد، ژان، (1363). بیست سال در ایران. ترجمۀ علی پیرنیا، تهران: مؤسسۀ انتشارات نوین.
47. - ییت، چارلز ادوارد، (1365). سفرنامۀ کلنل ییت به ایران و افغانستان. ترجمۀ مهرداد رهبری و قدرت‌الله روشنی، تهران: نشر یزدان.
49. - Alderman, D. H., (2002). “Writing on the Graceland wall: On the importance of authorship in pilgrimage landscapes”. Tourism Recreation Research, No. 27(2). Pp: 27-33.
50. - Azarinia, H., (2017). The Medieval Islamic Cityscape. (Available at SSRN 3017656).‎
51. - Dieulafoy, J., (1887). La Perse, la Chaldée et la Susiane: relation de voyage. Librairie Hachette.
52. - Gopalakrishnan, P., & Srinivas, T., (2014). “Viewscape Assessment Framework for Protecting the Views of Sacred Monuments: Comparative Study of Srirangam and Thanjavur Religious Towns”. Creative Space, No. 1(2). Pp: 195-213.
53. - Goral, A., (2011). “Research on cultural tourism development in sacral and spiritual sites from the UNESCO World Heritage List”. Int J Herit Sustain Dev, 1. Pp: 49-59.
54. - Hodor, K. & Fekete, A., (2019). “The sacred in the landscape of the city”. Czasopismo Techniczne, 2019(Volume 1). pp: 15-22.
55. - ICOMOS, (2004). The World Heritage List: Filling the Gaps - an Action Plan for the Future (analysis). Paris: ICOMOS. http://whc.unesco.org/document/102409. (accessed September 12, 2017).
56. - Kumar, S. & Singh, R. P., (2017). “Ayodhya (India): a study of Ritual Landscapes”. Practicing Geographer, Pp: 71-84.
57. - Liutikas, D., (2015) “Religious Landscape and Ecological Ethics: Pilgrimage to the Lithuanian Calvaries”. International Journal of Religious Tourism and Pilgrimage. Vol. 3: Iss. 1, Article 4. Available at: http://arrow.dit.ie/ijrtp/vol3/iss1/4
58. - Niglio, O., (2018). “Sacred Landscape for a Global Approach”. Almatourism-Journal of Tourism, Culture and Territorial Development, No. 9(8), Pp: 1-16.
59. - Olearius, A., (1727). Voyages très-curieux & très-renommez faits en Moscovie, Tartarie et Perse. chez Michel Charles Le Céne, libraire.
60. - Singh, R., (2009). “Sacred Space and Faithscape”, In: Geographical thoughts in India: snapshots and visions for the 21st century (Vol. 2). Cambridge Scholars Publishing.
61. - Singh, R. P., (1988). “The image of Varanasi: sacrality and perceptual world”. National Geographical Journal of India, No. 34(1), Pp: 1-16.
62. - http: //https://imamhussain.org/.
Send email to the article author

Add your comments about this article
Your username or Email:

CAPTCHA



XML   Persian Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Asgari N, Nasekhian S, Izadi M S. The Sacred Landscape of Pilgrimage Cities According to Historical Travelogues. Parseh J Archaeol Stud. 2021; 5 (16) :227-243
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-360-en.html


Rights and permissions
Creative Commons License This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
year 5, Issue 16 (9-2021) Back to browse issues page
فصلنامه مطالعات باستان شناسی پارسه Parseh Journal of Archaeological Studies
Persian site map - English site map - Created in 0.33 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4402