[Home ] [Archive]   [ فارسی ]  
:: Main :: About :: Current Issue :: Archive :: Search :: Submit :: Contact ::
:: year 2, Issue 6 (3-2019) ::
Parseh J Archaeol Stud 2019, 2(6): 161-177 Back to browse issues page
Explaining of the Conceptual Framework for Sustainable Regeneration of Historical Fabric (Reviewing Documents, Statements and Regeneration Charters)
Arezoo Izadi1, Shahriar Nasekhian2, Mahmoud Mohammadi3
1- Ph.D. Candidate Historical Fabric Conservation Isfahan University of Art
2- Assistant Professor, Department of Historical Fabric Conservation, Isfahan University of Art , s.nasekhian@aui.ac.ir
3- Assistant Professor, Department of Urban Planning Isfahan University of Art
Abstract:   (5261 Views)
Sustainable regeneration is an approach whose objective is to improve the economic, social and physical state of the historic environment and it is an approach which is familiar in the field of conservation and heritage protection. Documents and statements of this approach have been restored since the 1990s. Many studies have been done on this topic. Each of them proposes principles for the realization of regeneration but until now, none of them has provided comprehensive view in urban sustainable regeneration. This research aim is Explaining of the conceptual framework for sustainable regeneration of historical fabric. The Methodology of this research is functional on objective and content analysis in method. Analyses, comparison and summation are used in this paper. The conceptual framework is explained by analyses of documents, statements, charter and previous research. The zone of this research is all of the historical fabrics. In this research, regeneration of historical fabric is defined in 4 dimensions: economic, social, management and cultural. Property value, private investment and branding are Economic scales in Sustainable regeneration of historical fabric. Resource supply, Sustainable urban management, Citizen Participation and promoting the level of knowledge and awareness of society from historical fabrics are Sustainable regeneration in the field of management. Social status, social identity, Social capital and Social Security are social scales in Sustainable regeneration. Cultural scales in Sustainable regeneration are creative industries, cultural neighborhoods and Cultural events. So, this research seems necessary because of the attention to the dimensions and criteria of sustainable regeneration of historical fabrics. The aim of the present is to explain a conceptual framework for sustainable regeneration of historical fabric.
Keywords: Historical Fabric, Regeneration, Urban Sustainable Regeneration, Urban Regeneration Documents.

Historical fabrics face a variety of problems today, such as Exiting residents from area, Existence. Low-income people in it, and the imposition of high costs to conservation these areas. Experience shows that applying a single-dimensional model in the urban system in which historical fabrics is located, generally leads to serious problems. Therefore, when making a model, it is vitally important to take various aspects of the issue into consideration including economic, social, cultural, demographic, and management indexes. Accordingly, one of the most recent approaches dealing with historical fabrics in urban planning, is urban regeneration approach. This approach was originally emerged from the principles raised in sustainable development and from the growing importance of the participation of relevant groups in the process of urban planning. One of the salient features of urban regeneration approach is that it simultaneously takes into consideration social, economic, cultural and management indexes in historical fabrics. In similar studies previously done by other researchers, certain factors were suggested to realize sustainable regeneration. However, no integrated model has been so far suggested to comprehensive attention of historical fabrics. In this research, in order to provide a model for the dimension of social sustainability. So, this research seems necessary because of the attention to the dimensions and criteria of sustainable regeneration of historical fabrics. The aim of the present is to explain a conceptual framework for sustainable regeneration of historical fabric.
Text of paper
Regeneration approach focuses on improving economic, social, and environmental conditions of the city. It covers a wide range of activities which makes deserted regions, worn-out buildings and those being reconstructed, habitable again. Regeneration, broadly speaking, is meant to improve the general conditions of city and citizens (Hull, 2000: 77). Different definitions of sustainable regeneration indicate that this approach focuses on improving economic, social, cultural, environmental and physical conditions.
Economic in historical fabric’s regeneration: To English Heritage (2008), the main purpose of regeneration historical fabrics is to make the productivity of the place. It provides return of fund for owners or developers. So, it provides income for conservation and preservation of historical buildings and fabrics. 
Management in historical fabric’s regeneration: The preservation of historical contexts does not make without the presence of the people. So, attracting and creating the necessary context for people’s presence requires management tools.
Social in historical fabric’s regeneration:  To Assefa and Frostell (2007), although all principles of sustainable development are involved in regeneration, it is the recently-poised issue of “social sustainability” which is the main topic in sustainable places. While it has been suggested that the final goal of development is social sustainability, economic and environmental sustainability are also two pivotal tools by which sustainable development is reached.
Culture in historical fabric’s regeneration: To pour Ahmad et al (2010), the most important aspects of this approach are the attention to the role of culture, the use of historical and cultural values as resources for development and the leisure time of the people.
Regarding the dimensions of the historical fabrics’ regeneration approach, this study categorized the regeneration variables into four economic, managerial, social and cultural dimensions. To this end, major document and charters released since 1990s, when the idea of urban regeneration started to emerge, and studies related to this subject were examined.

In this study, the criteria for sustainable regeneration of historical fabric were identified with reference to documents, statements and charters and previous researches. The results of the study have introduced criteria in four economic, managerial, social and cultural dimensions for sustainable regeneration of historical fabric. Economic value, private investment, and branding are criteria of the economic dimension of sustainable regeneration of the historical fabric. Criteria for management of historical fabric have been introduced such as resource preparation, sustainable urban management, citizen participation, and the development of knowledge and awareness. Social capital, social security, social status, and social identity were defined as dimensions of social dimension in regeneration. Creative industries, cultural neighborhoods and cultural events are criteria for cultural regeneration of historical fabrics. The table below shows the sustainable regeneration criteria of historical fabrics.
Keywords: Historical Fabric, Regeneration, Urban Sustainable Regeneration, Urban Regeneration Documents.
Full-Text [PDF 582 kb]   (3097 Downloads)    
Type of Study: Research | Subject: Special Archeology
Received: 2019/04/14 | Accepted: 2019/04/14 | Published: 2019/04/14
1. - آقا‌صفری، عارف؛ امیری، حکمت؛ دانش، جابر؛ و بهشتیان، محمدجواد (1389). «ویژگی‌های کمی و کیفی مسکن در بافت تاریخی شهر یزد(1355-1385 ه‍.ش.)». فصلنامۀ مطالعات شهر ایرانی اسلامی. شمارۀ دوم. صص: 82-67.
2. - آئینی، محمد، (1390). «مدیریت ریسک سرمایه‌گذاری در نوسازی شهری»، فصلنامۀ اقتصاد شهر. شماره 9. صص: 41-33.
3. - ادیبی‌سعدی‌نژاد، فاطمه، (1389). «مفهوم بافت فرسوده و ویژگی‌های آن»، ماهنامه اطلاع‌رسانی، آموزشی و پژوهشی شوراها. شمارۀ 54.
4. - اردشیری، محمد، (1383). «بررسی بازتاب‌های اقتصادی مداخله در بافت کالبدی شهرها». فصلنامۀ هفت‌شهر. شماره 15. صص: 75-66.
5. - امین‌زاده، بهناز؛ و دادرس، راحله (1391). «بازآفرینی فرهنگ‌مدار در بافت تاریخی شهر قزوین با تأکید بر گردشگری شهری»، دوفصلنامۀ مطالعات معماری ایران. شمارۀ 2. صص: 108-99.
6. - ایزدی، آرزو (1391). «تحلیل محیط‌های مسکونی شهر اصفهان». پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد، دانشگاه هنر اصفهان.
7. - ایزدی، محمدسعید (1389). «بازآفرینی شهری کنش و بینشی جامعه و یکپارچه در ساماندهی محدوده‌های هدف برنامه‌های بهسازی و نوسازی شهری». فصلنامۀ هفت‌شهر. شماره 33-34. صص: 80-73.
8. - ایمانی‌خوشخو، محمد‌حسین؛ و ایوبی‌یزدی، حمید (1389). «عوامل مؤثر بر ارزش ویژه برند در مقصد گردشگری شهر یزد»، مطالعات گردشگری. شمارۀ 13. صص: 138-113.
9. - بحرینی، سید‌حسین؛ ایزدی، محمد‎سعید؛ و مفیدی، مهرانوش (1392). «رویکردها و سیاست‌های نوسازی شهری (از بازسازی تا بازآفرینی شهری پایدار)». فصلنامۀ مطالعات شهری. دورۀ 3. شمارۀ 9. صص: 30-17.
10. - بوزان، باری (1378). مردم، دولت‌ها و هراس. ترجمۀ پژوهشکده مطالعات راهبردی، تهران: انتشارات مطالعات راهبردی.
11. - بهزاد‌فر، مصطفی (1382). «درآمدی بر هویت شهری، با تکیه بر ویژگی‌های پایتخت ایران». نشریه داخلی تخصصی شهرهای جدید، شرکت عمران شهرهای جدید. شماره 22، 23، 24.
12. - پاپلی‌یزدی، محمد‌حسین (1386). گردشگری(ماهیت و مفاهیم)، تهران: سمت.
13. - پوراحمد، احمد؛ حبیبی، کیومرث؛ و کشاورز، مهناز (1389). «سیر تحول مفهوم‌شناسی بازآفرینی شهری به عنوان رویکردی نو در بافت‌های فرسوده شهری»، مطالعات شهر ایرانی اسلامی. دورۀ اول. شمارۀ اول. صص: 93-73.
14. - پورجعفر، محمد‌رضا (1388). مبانی بهسازی و نوسازی بافت قدیم شهرها، تهران: انتشارات پیام.
15. - پورجعفر، محمدرضا؛ و رضایی‌راد، هادی (1392). «مدیریت بافت‌های تاریخی-فرهنگی با تعیین عرصه‌های بحرانی به کمک منطق فازی با استفاده از GIS». مطالعات مدیریت شهری. سال پنجم. شمارۀ 15. 12-1.
16. - ترابی، یوسف؛ و گودرزی، آیت (1383). «ارزش‌ها و امنیت اجتماعی». فصلنامۀ دانش انتظامی. سال ششم. شماره دوم. صص: 46-31.
17. - تقوایی، محمد (1387). مقدمه‌ای بر برنامه‌ریزی و مدیریت گردشگری شهری. اصفهان: پیام علوی.
18. - تیزدل، استیون؛ اُک، تنر؛ و هیث، تیم (1379). «چالش‌های اقتصادی محله‌های تاریخی»، ترجمۀ محمد تقی‌زاده مطلق، مجله هفت شهر. شمارۀ 2. صص: 49- 29.
19. - جنکیز، ریچارد (1385). پی‌یر بوردیو. ترجمۀ لیلا جوافشانی و حسن چاوشیان، تهران: نشر نی.
20. - چنگیزی، نگار؛ و احمدیان، رضا (1392). «بررسی شاخص‌های هویت فضای شهری در بافت تاریخی (نمونه موردی: بازار کرمان)». فصلنامۀ مطالعات شهر ایرانی اسلامی. شمارۀ 11. صص: 63-53.
21. - حاجیانی، ابراهیم (1384). «چارچوب روش‌شناختی برای بررسی احساس امنیت». فصلنامۀ مطالعات امنیت اجتماعی. تهران: معاونت اجتماعی ناجا.
22. - حبیبی، کیومرث؛ پوراحمد، احمد؛ و مشکینی، ابوالفضل، (1386). بهسازی و نوسازی بافت‌های کهن شهری. انتشارات دانشگاه کردستان و سازمان عمران و بهسازی شهری.
23. - حبیبی، محسن؛ مقصودی، ملیحه (1381). مرمت شهری، تعاریف، نظریه‌ها، تجارب، منشورها و قطعنامه‌های جهانی. تهران: دانشگاه تهران.
24. - حناچی، پیروز؛ خادم‌زاده، محمدحسن؛ شایان، حمیدرضا؛ کامل‌نیا، حامد؛ و مهدوی‌نژاد، جواد (1386). بررسی تطبیقی مرمت شهری در ایران و جهان (با نگاه ویژه به بافت تاریخی شهر یزد، تهران: انتشارات سبحان نور.
25. - خان‌محمدی، مرجان؛ و قلعه‌نویی، محمود (1395). «بازآفرینی مبتنی بر فرهنگ از طریق توسعه صنایع خلاق و تبیین محله‌های فرهنگی در بافت‌های تاریخی شهر». دوفصلنامۀ مرمت و معماری ایران. سال ششم. شمارۀ 12. صص: 84-67.
26. - دانشپور، عبدالهادی؛ و شیری، الهام (1394). «عناصر کالبدی.کارکردی شکل‌دهنده به هویت بافت‌های تاریخی شهر ایرانی اسلامی». فصلنامۀ نقش‌جهان. دورۀ 5. شمارۀ 1. صص: 25-17.
27. - رنانی، محسن؛ و مؤیدفر، رزیتا (1389). چرخه‌های افول اخلاق و اقتصاد (سرمایه اجتماعی و توسعه در ایران). تهران: طرح نو، چاپ دوم.
28. - شالچی، وحید، (1392). «عطش منزلت در جامعه ایرانی»، مجلۀ جامعه‌شناسی ایران. دورۀ چهاردهم، شمارۀ 2. صص: 56-30.
29. - شرکت عمران و بهسازی شهری ایران (1393). چارچوب جامع بازآفرینی شهری پایدار. تهران: وزارت راه و شهرسازی.
30. - شماعی، علی؛ و پوراحمد، احمد (1384). بهسازی و نوسازی شهری از دیدگاه علم جغرافیا. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
31. - طاهرخانی، حبیب‌الله؛ و توسلی، محمد‌مهدی (1385). «مدیریت بافت تاریخی شهرهای ایران(چالش‌ها و راهبردها)». فصلنامۀ مدیریت شهری. شمارۀ 18. 107-96.
32. - عامری سیاهویی، حمیدرضا؛ بیرانوندزاده، مریم؛ و رستم‌گورانی، ابراهیم (1391). «رتبه‌بندی عوامل هویت‌بخش بافت تاریخی شهر خرم‌آباد با استفاده از تکنیک‌های تاپسیس و ای اچ پی». نشریۀ هویت شهر. شمارۀ 11. صص: 84-75.
33. - غراب، ناصرالدین (1380). «بررسی سازوکارهای حفظ و احیای بافت‌های تاریخی در شهر». مرکز مطالعات برنامه‌ریزی شهری وزارت کشور (گزارش منتشر شده).
34. - فرخ‌زنوزی، عباس (1380). «ضرورت نوزایی شهری»، فصلنامۀ هفت شهر. سال دوم. شماره چهارم. صص: 16-5.
35. - قادری، اسماعیل؛ زمانی‌مقدم، افسانه؛ و جلالی‌کنیمی، سید‌هاشم (1391). «تدوین راهبردهای مدیریتی احیاء، توسعه و حفاظت بافت‌های تاریخی (مطالعه موردی منطقه 12 شهرداری تهران)». مجلۀ مطالعات توسعه اجتماعی ایران. سال پنجم. شماره اول. 113-97.
36. - کاهه، احمد (1384). راهکارهای تحقق امنیت اجتماعی، تهران، گلپونه.
37. - کرکماز، اوزگور، (1393). «فرایند نوسازی شهری در ترکیه»، ترجمۀ نعیمه رضایی. نشریۀ اینترنتی نوسازی. سال پنجم. شمارۀ 25.
38. - کلانتری خلیل‌آباد، حسین (1378). «برنامه‌ریزی مرمت ناحیه تاریخی شهر یزد»، پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهیدبهشتی.
39. - کلانتری خلیل‌آباد، حسین؛ و پوراحمد، احمد (1384). «مدیریت و برنامه‌ریزی احیاء ناحیه تاریخی شهر یزد». پژوهش‌های جغرافیایی. شمارۀ 54. صص: 92-77.
40. - کلانتری خلیل‌آباد، حسین؛ صادقی، ساناز؛ و حقی، مهدی (1395). «راهبردهای مرمت در بافت‌های تاریخی شهرها با تأکید بر مدیریت بحران زلزله (مطالعه موردی: محله سیروس تهران)». فصلنامۀ مطالعات شهر ایرانی اسلامی. شمارۀ 23. صص: 74-61.
41. - کیانی، اکبر؛ سالاری‌سردری، فرضعلی؛ و افراسیابی‌راد، محمدصادق (1388). «بررسی هویت بخشی شهر فیروزآباد در بهسازی و نوسازی بافت تاریخی شهر گور با استفاده از تکنیک سوات». فصلنامۀ جغرافیایی آمایش. شمارۀ 6. صص: 138-120.
42. - لطفی، سهند (1390). «بازآفرینی شهری فرهنگ مبنا: تأملی بر بنُ‌مایه‌های فرهنگی و کُنش بازآفرینی». نشریۀ هنرهای زیبا، شمارۀ 45. صص: 62-49.
43. - مسعود، محمد؛ حجت، عیسی؛ و ناسخیان، شهریار (1391). «جایگاه اصالت در مرمت بافت». نشریۀ معماری و شهرسازی آرمان‌شهر. شمارۀ 9. صص: 283-271.
45. - Assefa, G. & Frostell, B. (2007). “Social Sustainability and Social Acceptance intechnology Assessment: A Case Study of Energy Technologies”. Technologies in Society (29): 63-78.
46. - Batey, P. (2000), “Urban Regeneration in Britain: Progress, Principles and Prospects”. International symposium on Regeneration of City down Town.
47. - Bianchini, F. (1993). “Remaking European cities: the role of cultural policies”. in: Bianchini, F. and Parkinson, M. (eds.), (1993), Cultural Policy and Urban Regeneration: The West European experience, Manchester University Press, Manchester.
48. - Binns, L. (2005). Capitalising on Culture: An Evaluation of Culture-led Urban Regeneration Policy. Futures Academy, Dublin Institute of Technology.
49. - Bird, J.; Curtis, B.; Putnam, T.; Robertson, G. & Tickner, L. (eds), (1993), Making the Futures: Local Cultures, Global Changes. London and New York: Routledge.
50. - Blain, C.; Levy, S. E, & Ritchie, R. B. (2005). “Destination Branding: Insights and Practicies from destination management organizations”. Journal of Travel Research 43. pp: 328-338.
51. - Brooks, A. C. & Kushner, R. J., (2001). “Cultural District Sand Urban Development”, International Journal of Arts and management, 3.
52. - Chen, C. F. & Chen, F. S. (2010). “Experience Quality, Perceived Valve, Satisfaction and Behavioral Intentions for Heritage Tourists”. Tourism Management, 3(1)1, pp: 29 – 35.
53. - Colantonio, A. & Dixon, T. J. (2011). Urban Regeneration & Social Sustainability: Best Practice from European Cities.
54. - English Heritage. (2008). Conservation Principles: Policies and Guidance for the Sustainable Management of the Historic Environment. English Heritage. London.
55. - Florida, R. L. (2002). The rise of the creative class: And how it’s transforming work, leisure, community and everyday life. New York, NY: Basic Books.
56. - Furlan, R. & Faggion, L. (2017). “Urban Regeneration of GCC Cities: Preserving the Urban Fabric’s Cultural Heritage and Social Complexity”. Journal of Historical Archaeology & Anthropological Sciences, Volume 1(1). pp: 14-18.
57. - Gibson, M. & Kocabaş, A. (2001) “London: Sustainable Regeneration- hallenge andResponse”. Paper presented to the Rendez-vous Istanbul: 1. International Urban Design Meeting, Mimar Sinan University, Istanbul, Turkey.
58. - Glaser, E.; Laibson, D, & Sacerdote, B, (2000). The Economic Approach to Social Capital. NBER Working Paper Series, Working Paper, 32.
59. - Hemphill L.; McGreal. S. & Berry, J. (2004) “An Indicator Based Approach to Measuring Sustainable Urban Regeneration Performance”. Part 2, Empirical Evaluation and Case Study Analysis Urban Studies 41. pp: 757-772.
60. - Hull city council, (2000). Urbanregeneration, to promote urban regeneration and anti-poverty strategies, may.
61. - Izadi, M. S. (2006). A Study on citycenter Regenertion: A comparative analysis of two different approachest other evitalization of historic city centers in Iran. Newcastle University.
62. - Izadi, M. S. (2008). “A Study of City Center Regeneration: A Comparative Analysis of Two Different Approaches to The Revitalization of Historic City Center in Iran”. PhD Thesis, New Castle University, Faculty of Humanities and Social Science, School of Architecture, Planning and Landscape.
63. - Johnson, Louise. C. (2009). Cultural Capitals: Revaluing the Arts, Remaking Urban Spaces, Ashgate Publishers.
64. - Kearns, G. & Philo, C. (1993). Selling Places: The past as Cultural Capital Past and Present. Oxford: Pergamon Press
65. - Kozina, J. (2011). Exploring Creativity, Creative Class and its Living Environment– the Case of Slovenia. Regional Studies Assocoation conference, Poznan, Poland.
66. - Landry, C. (2000). The creative city: a toolkit for urban innovators. London: Earthscan.
67. - Landry, Ch. (1995). The Art of Regeneration: Urban Renewal Through Cultural Activity. Demos.
68. - Lang, T. (2005). Insights in the British Debate about Urban Decline and Urban Regeneration. Working Paper. Erkner. Leibniz-Institute for Regional Development and Structural Planning.
69. - LUDA. (2003). Appraisal of Urban Rehabilitation Literature and Projects, Including a Glossary of Terms and a Preliminary Set of Indicators Characterising LUDA. Large Scale Urban Distressed Areas (LUDA), Dresden.
70. - Montagomery, J. (1998). “Making a City: Urbanity, Vitality and Urban Design”. Journal of UrbanDesign, 3, pp: 93 116.
71. - Nasser, N (2003). “Planning for Urban Heritage Places: Reconciling Conservation, Tourism, and Sustainable Development”. Journal of Planning Literature, 17(4). pp: 13-26.
72. - Ng, M.K. (2005) “Quality of life perceptions and directions for urban regeneration in Hong Kong”. Social Indicator Research 71.
73. - ODPM. (2006), UK Presidency. EU Ministerial Informal on Sustainable Communities. EuropeanEvidence Review papers. Office of the Deputy Prime Minister, London.
74. - Pearce, G. D, (2001). “An Intergrative frame Work for Urban Research”. Annals of Tourism Research, vol: 28, No. 4, pp: 926 948. Pergamone, Britan.
75. - Peck, J. & Tickell, A. (2004). “Neoliberalizing space”. In N. Brenner, N. Theodore (Eds.), Spaces of Neoliberalism, Urban Restructuring in North America and Western Europe. Malden, Oxford, Melbourne, Berlin: Blackwell Publishing, pp: 33–57.
76. - Quinn, B. (2005). “Arts Festivals and the City”. Urban Studies, Vol. 42, No. 5-6, pp: 927-943.
77. - Ravbar, M. & Bole, D. (2007). Geografski Vidiki Ustvarjalnosti. Georitem 6. Ljubljana.Rejec Brancelj, I. Geographica Slovenica, 33/I. Ljubljana.
78. - Richards, G. & Palmer, R. (2010). Eventful Cities: Cultural Management and Urban Revitalisation. Elsevier.
79. - Roberts, P. & Sykes, H. (2000). Urban Regeneration: Handbook, Londan. Sage Publications.
80. - Santagata, W. (2002) “Cultural districts, property rights and sustainable economic growth”. International Journal of Urban and Regional Research, 26 (1). pp: 9–23.
81. - Seeo, J. K. (2002). “Re- urbanization in Regenerated Areas of Manchester and Glasgow: New Residents and the Problems of Sustainability”. Elsevier, Vol. 19, No. 2, pp: 113-121.
82. - Smith, M. (2007). Tourism, Culture and Regeneration. UK, Oxford, Cabi Press.
83. - Stubbs, M. (2004) “Heritage-sustainability: developing a methodology for the sustainable appraisal of the historic environment”. Planning Practice & Research, 19 (3). pp: 285-305
84. - Taherkhani, H. & Motavasseli, M. M. (20060.) “Managing Historical Texture of Iran Cities (Challenges and Instructions)”, Journal of Urban Management. 18 (96-107).
85. - Vehbi, B, O. & Hoskara, S, Ö. (2009). “A Model for Measuring the Sustainability Level of Historic Urban Quarters”. European Planning Studies 17 (5). pp: 715-739.
86. - Vilaplana, B. (1998). Partnership and networks as new mechanisms towards sustainable urban regeneration, development planning unit. university college London.
Send email to the article author

Add your comments about this article
Your username or Email:


XML   Persian Abstract   Print

Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Izadi A, Nasekhian S, Mohammadi M. Explaining of the Conceptual Framework for Sustainable Regeneration of Historical Fabric (Reviewing Documents, Statements and Regeneration Charters). Parseh J Archaeol Stud. 2019; 2 (6) :161-177
URL: http://journal.richt.ir/mbp/article-1-130-en.html

Rights and permissions
Creative Commons License This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
year 2, Issue 6 (3-2019) Back to browse issues page
فصلنامه مطالعات باستان شناسی پارسه Parseh Journal of Archaeological Studies
Persian site map - English site map - Created in 0.26 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4414