جستجو در مقالات منتشر شده


1 نتیجه برای احمدخان بیگی

مهدی رازانی، سحر احمدخان بیگی،
دوره 39، شماره 83 - ( زمستان 1397 )
چکیده

فضولات پرندگان در واژه­شناسی تخصصی سنگ در زیرمجموعه‌های آسیبِ رسوب تقسیم‌بندی شده و به معنی تجمع و انباشتگی مواد خارجی روی آثار سنگی است که نقش قابل‌توجهی در تخریب بناها و یادمان­‌های سنگی دارد. پرندگان نه ‌تنها به ‌واسطۀ لانه کردن و صداهای­شان باعث آزار می‌­شوند، بلکه به سبب انتقال بیماری‌­های متنوع به انسان، به‌­خصوص زمانی که فضولات­شان خشک شده و ذرات آن‌ها در هوا پراکنده می‌­­شود، در مطالعات بهداشت محیطی و حفاظت و مرمت مورد توجه قرار گرفته ‌اند. در همین راستا آشیانۀ آن‌ها نیز محلی برای تجمع انگل­های برونزی است که برای انسان در مواردی خطرناک گزارش ‌شده‌‌اند. تحقیقات اخیر دربارۀ اثرات تخریبی فضولات کبوتران نشان داده است که محتوای اسیدی و نمک‌­های محلول در آن‌ها حدود ۴% است که برهم‌کنش آن با سنگ­‌های متخلخل به‌­خصوص سنگ ‌آهک به تخریب شیمیایی، انحلال کانی­‌ها، و به‌جاگذاری نمک­‌های محلول در آن‌ها منجر می‌­شود. در این تحقیق نقش تخریبی فضولات پرندگان و آثار نمکی باقی‌مانده از آن‌ها در بناهای دارای مصالح سنگی مورد بررسی قرار گرفته است. امروزه روش‌های دور کردن و پراندن پرندگان به دلیل آنکه آن‌ها جزئی از محیط ‌زیست طبیعیِ یادمان‌­های تاریخی محسوب می­‌شوند و در برخی بناها به بخشی لاینفک از جذبه‌­های آن‌ها تبدیل ‌شده‌‌اند از اهمیت زیادی برخوردار است. ازاین‌رو کنترل و جلوگیری از صدمات آن‌ها ـ در عین ‌آنکه حیات طبیعی­شان در محیط ادامه دارد ـ می‌­تواند باعث جلوگیری از تخریب آثار سنگی و همچنین انتقال بیماری‌­ها به انسان از طریق حفاظت پیشگیرانه شود. ازاین‌رو در این مقاله با اشاره به راهکارهای داخلی و بین‌المللی در پراندن پرندگان از محیط‌­های موردنظر، شرح چند روش اصلی آن همچون سیم­‌های ضد نشستن، خارک­‌های ضد نشستن، استفاده از امواج التراسونیک مورد بررسی قرار گرفته است.


صفحه 1 از 1