جنگ‌ افزارها از جمله مهم‌ترین نقوشی هستند که روی سنگ قبور ادوار مختلف ایران اسلامی خودنمایی می‌کنند. این ادوات جنگی معمولا ساده نقر شده‌اند و تنها فرم کلی و ظاهری سلاح مورد توجه هنرمندان سنگ‌ تراش قرار گرفته است. پژوهش حاضر به شیوه توصیفی- تحلیلی و تاریخی و با توجه به بررسی‌های میدانی و مطالعه اسناد کتابخانه‌ای، نقوش ابزارآلات جنگی موجود روی سنگ قبور و چرایی به‌کارگیری آنها بر روی مزار متوفی را مورد کنکاش قرار داده و همچنین این نگاره‌ها را با سلاح‌های جنگی ادوار اسلامی ایران مقایسه تطبیقی نموده است. مطالعات صورت‌ گرفته نشان می‌دهد که نقوش ادوات جنگی بیشتر روی سنگ قبور قوچ و شیرهای سنگی و محرابی‌شکل نقش بسته و شامل شمشیر، تیر و کمان، خنجر، گرز، تفنگ، سپر و نیزه است که در میان آنها، شمشیرهای منحنی بیشترین کاربرد را طی ادوار داشته است. فرم کلی و ظاهری این آلات جنگی منقور روی سنگ قبرها، در راستای کامل با جنگ‌افزارهای ادوار اسلامی، خصوصاً ادوار ایلخانی، تیموری، صفوی و قاجار بوده و به‌ نوعی نشان از آگاهی هنرمند سنگ‌تراش به صنعت فلزگری آن زمان است. از طرف دیگر، این نگاره‌ها بیش‌تر به‌دلیل رشادت‌های شخص متوفی روی سنگ قبر وی حک شده و نشان از بزرگی و احترام، قدرت و شجاعت، پهلوانی و دلیرمندی وی است.